Księga Dobrej Miłości

Gmina Hita

Gmina Hita

Księga Dobrej Miłości (1330 i 1343) to miscellany wykonane przez Juana Ruiza, który pełnił funkcję arcykapłana Hita w XIV wieku. Ta praca - znana również jako Księga Arcykapłana o Księga pieśni— Jest uważany za klasykę średniowiecznej literatury hiszpańskiej. Jego kompozycja jest obszerna, zawiera ponad 1.700 zwrotek, w których opowiedziana jest fikcyjna autobiografia autora.

Istnieją trzy rękopisy księgi — S, G i T — które są nieukończone. Spośród nich „S” lub „Salamanca” jest najbardziej kompletne, podczas gdy inne zawierają tylko fragmenty dzieła. Podobnie jego powstanie przedstawia dwie daty: 1330 i 1343; Ta dwoistość wynika z odnalezionych oryginalnych dokumentów. Wersja „S” (1343) jest rewizją „G”, do której dodano nowe kompozycje.

Analiza Księga Dobrej Miłości

Przedmowa do pracy

Ta część tekstu została napisana prozą - w przeciwieństwie do reszty dzieła. Tutaj autor podał intencje książki i jej możliwą interpretację. Stwierdził też, że został przygotowany z więzienia. W związku z tym wielu analityków uważa, że ​​była to alegoria, ponieważ nie mówi o prawdziwym więzieniu, ale raczej odnosi się do ziemskiego życia.

Don Amor kontra Arcipreste

Autor rozpoczyna tekst od złożenia skargi do Don Amora, który w pierwszej kolejności oskarżył go o grzechy główne. Co więcej, Twierdził, że miłość jest destrukcyjna, bo doprowadza mężczyzn do szaleństwa, więc zalecił odejście od jej domeny. Aby wyjaśnić swój punkt widzenia, arcykapłan wykorzystał kilka historii, między innymi opowiedział „Osioł i koń”, jako przykład dumy z istot ludzkich.

Ze swojej strony, Don Amor odpowiedział, udzielając mu nauk. W tym używany Ovid i adaptacja pracować od średniowiecza: Ars Amandi. W swojej odpowiedzi opisał, jak powinna wyglądać fizycznie idealna kobieta i jakie cnoty musi posiadać zarówno w dzień, jak iw nocy. Poza tym namówił go, by poszukał „swata” – specjalisty od robienia mikstur miłosnych – by mu doradził.

Zaloty Don Melona z Doñą Endrina

To centralna historia książki. W nim Ruiz dostosował średniowieczną komedię do swojej pracy: Pamphilius (XII w.). Narracja jest w pierwszej osobie, a jej bohaterami są wspomniane wcześniej postacie: Don Melón i Doña Endrina. W spisku mężczyzna odszukał starego doradcę — Trotaconventos — aby podbić daną kobietę.

Ważne jest, aby to zauważyć, chociaż miłość cielesna odgrywa kluczową rolę, kilkakrotnie nawiązuje do tego, jak ważne jest bycie blisko miłości Bożej”.

Trotaconventos wkroczył do akcji, poszukał Dony Endriny i przekonał ją, by spotkała się z Donem Melonem w jego starym domu. Kiedy się spotkali, domniemywa się - z braku stron rękopisu - że łączyły ich intymne relacje.

Tak było —Kosztem oszustw i pułapek— w końcu małżeństwo zostało uzgodnione Między obydwoma. Strategia doradcy była prosta, ale skuteczna: jedynym sposobem oczyszczenia honoru kobiety było małżeństwo.

Przygody w Sierra de Segovia

To kolejna z wybitnych historii Arcykapłana. Tutaj opowiada o swoim przejściu przez Sierra de Segovia, gdzie spotkał kilku małych mieszkańców miasta. Pierwszą z nich była „La chata”, wulgarna kobieta bez wstydu. Otwarcie prosiła o prezenty w zamian za przysługi natury seksualnej. Mężczyzna zręcznie zdołał uciec przed tą i innymi młodymi kobietami z Somosierry.

W drodze do ucieczki znalazł kolejną górę u podnóża góry. Ta kobieta była bardziej „barbarzyńska” niż inne. Arcykapłan poprosił o azyl, a w zamian poprosiła go o jakąś zapłatę — Seksualne lub materialne. Tym razem, El Hombre, zawstydzony przez imponującą kobietę, poddał się i zgadzam się petycja.

Rywalizacja między Donem Carnalem i Doñą Cuaresma

Po kilku pieśniach do Matki Bożej — ze względu na bliskość Wielkiego Tygodnia — zostaje przedstawiona alegoryczna opowieść o bitwie między Don Carnalem a Doną Cuaresmą. Tutaj autor odzwierciedla wspólne zderzenie ziemskich pragnień z duchowością. Tekst jest opowiadany jako parodia i inspirowany średniowiecznymi pieśniami czynu.

Don Carnal zebrał silną i nie do pobicia armia. Jednak upodobanie jego grupy do jedzenie i wyprodukowane wino poszedł w złym stanie na pole bitwy. Dzięki temu konfrontacja była bardziej zrównoważona i Pani Wielkopostna w pełni wykorzystał tę przewagę i osiągnął zwycięstwo. Po pokonaniu Don Carnal dostał się do niewoli i nałożono na niego surową pokutę.

Ostatnie historie miłosne Arcykapłana

Arcykapłan nie spoczął w poszukiwaniu miłościPróbował i próbował to osiągnąć w innych tak wielu przygodach. We wszystkich z nich ponownie poprosił Trotaconventos o pomoc. Jednym z zaleceń starego swata było zakochanie się w wdowie, jednak uhonorowana kobieta nie była do końca przekonana i mężczyzna zawiódł. Następnie protagonista próbował z właścicielem, ale też się nie powiódł.

To Trotaconventos zasugerował, że powinien spróbować zakonnicy imieniem Garoza. Arcykapłan próbował ją zakochać, ale kobieta przylgnęła do swoich boskich ślubów i wkrótce po śmierci. Mężczyzna kontynuował swoje przygody i po tak wielu potknięciach był w stanie mieć mały romans z jeżyną.

Niedługo po tym krótkim triumfie swatka zmarła. Ta strata oczywiście mocno wpłynęła na bohatera. Po innych pieśniach do dziewicy i poczęstunków do Boga, arcykapłan zakończył księgę, dając ponownie instrukcje jak to zinterpretować.

O autorze: Juan Ruiz, archiprezbiter Hita

Juan Ruiz był duchownym i arcykapłanem Hita - hiszpańskiej gminy w prowincji Guadalajara. Dane o jego pochodzeniu i życiu są skąpe, niewiele wiadomo z tej pojedynczej pracy: Księga Dobrej Miłości. Przypuszcza się, że urodził się w 1283 roku w Alcalá de Henares i studiował w Toledo, Hita – jego miejscu urodzenia – lub w pobliskich okolicach.

również spekuluje się, że posiadał on ważną wiedzę muzyczną, co znajduje odzwierciedlenie w jego precyzyjnym leksykonie na ten temat. Niektórzy przypuszczają - przez Rękopis w Salamance- że został aresztowany na rozkaz arcybiskupa Gila de Albornoza, choć wielu krytyków odbiega od tej teorii. Według różnych dokumentów przypuszcza się, że jego śmierć została odnotowana w 1351 roku; Do tego czasu nie służył już jako arcykapłan Hita.

Spór o jego rodzinne miasto

mediewiści Emilio Sáez i José Trenchs potwierdzili na Kongres Roku 1972 że rodzinnym miastem Juana Ruiza była Alcalá la Real —Benzayde (1510c) -. Twierdzili też, że spędził w tym miejscu około 10 lat swojego dzieciństwa. Wszystkie te informacje zostały zebrane po długim dochodzeniu przez specjalistów; jednak badanie to nie mogło zostać zakończone z powodu nieoczekiwanej śmierci obu.

Ze swojej strony, wypowiedział się hiszpański historyk Ramón Gonzálvez Ruiz na sesji plenarnej w 2002 r.: „W swojej książce Juan Ruiz siał dane ze swojej osobistej biografii. Musiał urodzić się w Alcalá, jak sugeruje słynny werset, którym Trotaconventos wita jeżynę W imieniu arcykapłana: «Napraw, pozdrawia cię ten, kto jest z Alcalá» (stanza 1510a) ”.

Na dzień dzisiejszy żadna z tych dwóch teorii nie została potwierdzona przez jednoznaczne źródło, a oba miasta wciąż walczą o uznanie.. Jednak większość skłania się do hipotezy Gonzálveza Ruiza, ponieważ Alcalá de Henares (Madryt) to region w pobliżu Hita (Guadalajara).


Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Bądź pierwszym który skomentuje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.