Yukio Mishima

Yukio Mishima

Yukio Mishima

Yukio Mishima był pisarzem, poetą i eseistą, uważanym za jednego z najważniejszych dwudziestowiecznych pisarzy japońskich. Jego prace łączą japońskie tradycje z modernizmem, osiągając w ten sposób międzynarodowe uznanie literackie. W 1968 roku był nominowany do literackiej Nagrody Nobla, z tej okazji laureatem tej nagrody został jego mentor: Yasunari Kawabata.

El Escritor charakteryzowała się dyscypliną, a także różnorodnością tematów (seksualność, śmierć, polityka ...). W 1988 roku wydawnictwo Shinchōsha - które opublikowało dużą część jego książek - stworzyło nagrodę Mishima Yukio na cześć pisarza. Nagroda ta przyznawana była przez 27 kolejnych lat, ostatnia edycja odbyła się w 2014 roku.

Biografia

Yukio Mishima urodził się 14 stycznia 1925 roku w Tokio. Jego rodzicami byli Shizue i Azusa Hiraoka, którzy ochrzcili go imieniem: Kimitake Hiraoka. Wychowywała go babcia Natsu, która w młodym wieku zabrała go rodzicom.. Była bardzo wymagającą kobietą i chciała go wychować zgodnie z wysokimi standardami społecznymi.

Pierwsze studia

Zdaniem swojej babci wstąpił do szkoły Gakushüin, miejsce dla wyższych sfer i japońskiej szlachty. Natsu żałował, że jego wnuk miał dobre stosunki z arystokracją w kraju. Tam udało mu się należeć do redakcji towarzystwa literackiego szkoły. To pozwoliło mu napisać i opublikować swoje pierwsze opowiadanie: Hanazakari no Mori (1968), dla słynnego magazynu Bungei-Bunka.

WWII

W wyniku konfliktów zbrojnych, które wybuchły Podczas II wojny światowej Mishima został wezwany do japońskiej marynarki wojennej. Pomimo słabej sylwetki zawsze zachowywał chęć walki o swój kraj. Ale jego sen został skrócony, gdy przedstawił obraz grypy na badaniu lekarskim, z powodu którego lekarz zdyskwalifikował go ze względu na objawy gruźlicy.

Studia zawodowe

Chociaż Mishima zawsze pasjonował się pisaniem, nie był w stanie swobodnie go ćwiczyć w młodości.. To dlatego, że należał do dość konserwatywnej rodziny, a jego ojciec zdecydował, że powinien studiować uniwersytet. Z tego powodu wstąpił na Uniwersytet Tokijski, gdzie w 1957 roku ukończył studia prawnicze.

Mishima wykonywał swój zawód przez rok jako członek japońskiego Ministerstwa Finansów. Po tym okresie był skrajnie wyczerpany, więc jego ojciec zdecydował, że nie powinien dalej pracować w tym miejscu. Później Yukio całkowicie poświęcił się pisaniu.

Wyścig literacki

Jego pierwsza powieść była Tozoku (Złodzieje, 1948), z którym stał się znany na polu literackim. Krytycy uznali go za „uczestnika drugiego pokolenia powojennych pisarzy (1948–1949)”.. Rok później kontynuował publikację swojej drugiej książki: Kamen no kokuhaku (Wyznania maski, 1949), praca, dzięki której odniósł wielki sukces.

Stamtąd autor przystąpił do stworzenia łącznie 38 kolejnych powieści, 18 sztuk teatralnych, 20 esejów i libretta. Wśród jego najwybitniejszych książek możemy wymienić:

  • Plotka o falach (1954)
  • Złoty Pawilon (1956)
  • Żeglarz, który stracił łaskę morza (1963)
  • Słońce i stal (1967). Esej autobiograficzny
  • Tetralogia: Morze płodności

Rytuał śmierci

Mishima założył w 1968 r. „Tatenokai” (Towarzystwo Tarcz), prywatną grupę wojskową składającą się z wielu młodych patriotów. 25 listopada 1972 r. Włamał się do dowództwa wschodniego Tokijskich Sił Samoobronywraz z 3 żołnierzami. Tam pokonali dowódcę, a sam Mishima wyszedł na balkon, aby wygłosić przemówienie w poszukiwaniu zwolenników.

Głównym zadaniem było dokonanie zamachu stanu i powrót cesarza do władzy. Jednak ta niewielka grupa nie uzyskała poparcia ze strony wojska obecnego na miejscu zbrodni. Nie wypełniając swojej misji, Mishima natychmiast zdecydował się wykonać japoński rytuał samobójczy znany jako seppuku lub harakiri; iw ten sposób zakończył swoje życie.

Najlepsze książki autora

Wyznania maski (1949)

Jest to druga powieść pisarza, uważana przez tego samego Mishimę za autobiograficzną. Jego 279 stron jest opowiadanych w pierwszej osobie przez Koo-chan (skrót od Kimitake). Akcja rozgrywa się w Japonii i przedstawia dzieciństwo, młodość i wczesną dorosłość bohaterki. Ponadto tematy takie jak homoseksualizm i fałszywe fasady japońskiego społeczeństwa tamtych czasów.

Streszczenie

Koo-chan Wychował się w okresie Cesarstwa Japońskiego. On Jest chudym, bladym, chorowitym młodym mężczyzną. Przez długi czas musiał radzić sobie z niezliczonymi kompleksami, aby dostosować się do głównych standardów społecznych. Mieszkał w rodzinie prowadzonej przez babcię, która wychowywała go samotnie i zapewniła mu doskonałe wykształcenie.

En Jako nastolatka Koo-chan zaczyna dostrzegać swój pociąg do osób tej samej płci. Kiedy to się dzieje, rozwija wiele fantazji seksualnych, które z kolei wiążą się z krwią i śmiercią. Koo-chan próbuje nawiązać związek ze swoją przyjaciółką Sonoko - aby zachować pozory - ale to nigdy nie działa. Tak właśnie mijają mu trudne czasy, ponieważ musi odkryć i ustalić własną tożsamość.

Sprzedaż Wyznania ...
Wyznania ...
Brak recenzji

Złoty Pawilon (1956)

To powieść, której akcja toczy się w ostatnich latach drugiej wojny światowej. Historia opisuje prawdziwe wydarzenie, które miało miejsce w 1950 roku, kiedy w Kioto podpalono Złoty Pawilon Kinkaku-ji. Jej głównym bohaterem jest Mizoguchi, który opowiada historię w pierwszej osobie.

Młody człowiek podziwiał piękno tak zwanego Złotego Pawilonu i pragnął być częścią klasztoru Zen w Rokuojuji. Książka otrzymała nagrodę Yomiuri w 1956 roku, ponadto była kilkakrotnie adaptowana na potrzeby kina, a także sztuki teatralne, musicale, taniec współczesny i operę.

Streszczenie

Fabuła oparta jest na życiu Mizoguchi, WHO młody człowiek samoświadomy swojego jąkania i nieatrakcyjny wygląd. Mając dość ciągłego dokuczania, postanawia porzucić szkołę i pójść w ślady swojego ojca, który był buddyjskim mnichem. W tym celu jego ojciec, który jest chory, powierza swoją edukację Tayamie Dosen, przeorowi klasztoru i przyjacielowi.

Mizoguchi Przeszedł przez wydarzenia, które naznaczyły jego życie: niewierność matki, śmierć ojca i odrzucenie miłości (Uiko). Zmotywowany sytuacją młody człowiek wchodzi do klasztoru Rokuojuji. Tam ma obsesję na punkcie myśli o możliwym zamachu bombowym, który zniszczyłby Złoty Pawilon, co nigdy się nie zdarza. Wciąż zaniepokojony Mizoguchi wykona nieoczekiwany czyn.

Zepsucie anioła (1971)

To ostatnia księga tetralogii Morze płodności, seria, w której Mishima wyraża swoje odrzucenie zmian i uległości japońskiego społeczeństwa. Fabuła rozgrywa się w latach 70. i opowiada historię jego główny bohater, sędzia: Shigekuni Honda. Należy zauważyć, że pisarz dostarczył tę pracę swojemu wydawcy tego samego dnia, w którym zdecydował się zakończyć swoje życie.

Streszczenie

Historia zaczyna się, gdy Honda spotyka Tōru Yasunagę, 16-letnia sierota. Po utracie żony sędzia odnajduje towarzystwo Keiko, której komentuje chęć adopcji Torunia. On uważa, że ​​to trzecia reinkarnacja jego przyjaciela z dzieciństwa Kiyoaki Matsugae. Wreszcie pozyskuje jej wsparcie i zapewnia jej najlepszą możliwą edukację.

Po ukończeniu 18 lat Tōru stał się osobą kłopotliwą i buntowniczą.. Jego postawa prowadzi go do okazywania wrogości wobec swojego nauczyciela, a nawet doprowadza Hondę do niezdolności do pracy.

Miesiące później, Keiko postanawia wyjawić młodemu mężczyźnie prawdziwy powód jego adopcji, ostrzegając go, że jego wstępne reinkarnacje zmarły w wieku 19 lat. Rok później starzejąca się Honda odwiedza świątynię Gesshū, gdzie otrzyma szokujące objawienie.

Sprzedaż Zepsucie ...
Zepsucie ...
Brak recenzji

Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Bądź pierwszym który skomentuje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.

logiczne (prawda)