Inne życie do przeżycia: Theodor Kallifatides

Kolejne życie do życia

Kolejne życie do życia

Kolejne życie do życia -Mia Zoi Akoma, pod oryginalnym tytułem we współczesnej grece - jest autobiograficzną, esejową i narracyjną książką napisaną przez szwedzkiego autora helleńskiego pochodzenia Theodora Kallifatidesa. Praca została wydana w języku hiszpańskim przez wydawnictwo Galaxia Gutenberg w 2019 roku, z tłumaczeniem Selmy Anciry. Po wydaniu tekst Kallifatidesa zebrał bardzo pozytywne recenzje, zwłaszcza ze względu na poruszaną tematykę i wrażliwość autora.

Kolejne życie do życia To intymna praca, rozmowa pisarza z jego przeszłością, teraźniejszością i przyszłością, gdzie czytelnik staje się szpiegiem i powiernikiem. Jednocześnie jest to książka, która spodoba się każdemu pisarzowi, ponieważ opowiada o rzemiośle literniczym i wszystkim, co się z tym wiąże, jak np. trwałość w sztuce.

Streszczenie Kolejne życie do życia

Podróż w czasie

Bardzo drogi przyjaciel Theodora Kallifatidesa powiedział mu, że pisanie książki po siedemdziesiątce nie jest dobrym pomysłem.. Ta myśl zaprzątała mu głowę, bo zdał sobie sprawę, że się starzeje, że nie może pisać tak jak kiedyś – choć tęsknił za tym bardziej niż za wieloma innymi rzeczami – że nie czuje się już tak Szwedem jak wcześniej, i w jakiś sposób potrzebował powrotu do swoich korzeni, do tych, którzy widzieli, jak dorastał: do rodzinnej Grecji.

W ten sposób autor trzymał nadzieje w walizce i pozbył się wszystkiego innego. Sprzedał, co się dało (łącznie z wygodną pracownią w Sztokholmie, miejscem, do którego był tak przyzwyczajony i gdzie spędzał długie godziny robiąc to, co kochał), i wyjeżdżał dla siebie, by się odnaleźć, choć zostawił część siebie w Szwecji.

Powód, by zostawić wszystko

ludzie, którzy odchodzą, z obowiązku lub z powodu wygnania, prześladuje ich poczucie, że nigdzie nie należą. Jednocześnie są nasycone wszystkim, co ich otacza i wchodzi z nimi w interakcję.

W związku z tym, imigrant nagle staje się kimś w rodzaju Frankensteina, zrobione z miejsc, emocje, ludzie i doświadczenia, które może Ci zaoferować Twój nowy „dom”.

Jednak nadal jest rozdrobniony, ponieważ jest emigrantem, istotą, która nie jest jedną rzeczą, ale nie jest też inną. Kolejne życie do życia mówi w zasadzie o tym uczuciu. Ale też o tym, jak to jest wrócić do domu po długim czasie, co z kolei jest jak ponowna emigracja. I w końcu człowiek zostaje przemieniony w swój nowy dom, choć nie do końca.

W tym kontekście, jaki byłby powód, aby rzucić wszystko i przejść przez tyle kłopotów? W przypadku Theodora Kallifatidesa, przyczyny jego wygnania były polityczne.

Powód zwrotu

Jeśli powód opuszczenia pierwszego domu był polityczny, powody powrotu były związane z tym, co uważał za twórczą klęskę. Autor stanął w miejscu. Czułem, że nie mam już iskry do opowiadania nowych historii; jednak musiał je policzyć.

Theodor Kallifatides uważał, że: „Emigracja nie zrobiła ze mnie pisarza; był przekonany, że w Grecji pisałby również, z tego prostego powodu, że nie miał innego sposobu istnienia w oczach innych ani w moich oczach”.

Tak więc, czując potrzebę powrotu do listów, wrócił do Grecji i po raz pierwszy w swojej karierze napisał książkę po grecku. Mimo to okazało się, że nie było tak, jak w jego poprzednich powieściach. Kolejne życie do życia To książka o literaturze, ale także o życiu i śmierci, o wojnie w Wietnamie (lub jej konsekwencjach dla Szwedów i Greków), o polityce zagranicznej, miłości, rodzinie i demokracji.

Wszystko zaczyna się od historii

Kolejne życie do życia Mieści się w teraźniejszości, w której autor napisał książkę. Historia zaczyna się, gdy Theodor Kallifatides był na imprezie mającej na celu uhonorowanie jego bibliografii. Opowiada w nim anegdoty, które przydarzyły mu się, gdy z powodu wojny musiał opuścić dom. Z biegiem czasu przystosował się, aż kraj goszczący stał się jego nowym narodem.

również, Kallifatides opowiada o dzieciństwie spędzonym w Grecji, miejscu, które stało się ośrodkiem szkoleniowym dla wielu żołnierzy który następnie poszedł do bitwy. To właśnie tam, w tym miejscu otoczonym wrogością, odnalazł swoje powołanie: pisanie. Podejmując się zadania przypomnienia kluczowych momentów swojego życia, autor porusza się tam iz powrotem, używając prostego, ale głębokiego rytmu.

W końcu Kolejne życie do życia Podsumowuje to wewnętrzną podróż człowieka, człowieka, który nigdy nie zapomniał skąd pochodzi. Chociaż dał się zabarwić nowym horyzontom, by później powrócić do krainy, w której się urodził.

O autorze Theodorze Kallifatidesie

Teodor Kallifatides

Teodor Kallifatides

Theodor Kallifatides urodził się w 1938 roku w Molaoi w Grecji. Kallifatides zawsze był przyzwyczajony do podróżowania. W młodości wraz z rodzicami przeniósł się do Aten. wiele później, wyemigrował do Szwecji szukać pracy. Dzięki znajomości języków bardzo szybko przystosował się do języka swojego nowego kraju., co ułatwiło mu wznowienie studiów, które podjął na Uniwersytecie Sztokholmskim. Później uzyskał tytuł licencjata z filozofii.

Później pracował jako nauczyciel w swojej macierzystej uczelni. W 1969 roku rozpoczął swoją karierę jako autor swoim pierwszym zbiór wierszy. Jednak, To właśnie jego fikcja sprawiła, że ​​stał się jednym z najbardziej znanych szwedzkich autorów na Zachodzie.

Teodor Kallifatides pisał o podróżach i teatrze, a także stworzył kilka scenariusze filmowe i sam wyreżyserował film. W ciągu swojego życia został nagrodzony kilkoma nagrodami. Najnowszą była nagroda Dobloug (2017).

Inne książki Theodora Kallifatidesa

Poezja

  • minnet i wygnanie: dikter (1969);
  • Tiden är inte oskyldig: dikter (1971).

trylogia detektywistyczna Krystyna Vendel

  • ett enkelt brott (2000);
  • Den sjätte passararen (2002);
  • Hennes Blick (2004);

samodzielne prace

  • utlänningar (1970);
  • spoiwo z podkuciem (1973);
  • Plogen och svärdet (1975);
  • Den sena hemkomsten. Skisser Fran Grekland (1976);
  • Miłość (1978);
  • Mitt Aten (1978);
  • w upadłym aniele (1981);
  • Brännvin i róż (1983);
  • Människor, skolböcker, minnen (1986);
  • lustarnas tutaj (1986);
  • W lång dag w Atenach (1989);
  • Sidospar (1991);
  • Widzisz var Gabriellę Orłową? (1992);
  • Cypern: en resa till den heligaön (1992);
  • Ett liv bland människor (1994);
  • szwedzki texter (1994);
  • Wykryj siostrę ljuset (1995);
  • Aphrodites tarar: om gamla gudar och eviga människor (1996);
  • Od sju timmarna i raju (1998);
  • För en kvinnas röst: en kärleksdikt (1999);
  • Ett nytt land utanför mitt fönster (2001);
  • W kvinna att älska (2003);
  • Heracles (2006);
  • Modrar och soner (2007);
  • Vänner i älskare (2008);
  • Slump: kollektiv Roman (2008);
  • Det gångna är inte en dröm (2010);
  • Brev do min kropka (2012);
  • Med sina lappars svalka (2014);
  • roczny okres życia (2017);
  • Slaget om Troja (2018).

Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Bądź pierwszym który skomentuje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.