Czas much: Claudia Piñeiro

Czas much

Czas much

Czas much to powieść napisana przez wielokrotnie nagradzaną argentyńską scenarzystkę telewizyjną, dramatopisarkę i pisarkę Claudię Piñeiro. Dzieło, którego gatunek można by ująć między narracją latynoską, thrillerem a literaturą socjologiczną, ukazało się po raz pierwszy nakładem wydawnictwa Alfaguara w 2022 roku. Książka jest swego rodzaju kontynuacją Tuya, jeden z najbardziej znanych tytułów Piñeiro; można go jednak czytać niezależnie.

Powrót Inés, bohaterki, to ponowne spotkanie i jednocześnie szok. Wszystko jest gotowe, aby ujawnić dowody postępu kulturowego, jakiego społeczeństwo doznało w ostatniej dekadzie. Czas much kręci się wokół zbrodni, ale jest też opowieścią o przyjaźni, sile kobiet, niechcianym macierzyństwie, narzucaniach, przeszłości i oczywiście muchach.

Streszczenie Czas much

Reintegracja w nowym społeczeństwie

Ines jest dojrzałą kobietą Została skazana za zamordowanie kochanka swojego byłego męża. Jego zbrodnia i pobyt w więzieniu sprawiły, że stracił wszystko: swój status i więzi emocjonalne, w tym więź z Laurą, jego córką. Prawie szesnaście lat później zostaje zwolniona i odkrywa, że ​​znalazła się w społeczeństwie, do którego już nie pasuje.

Przyzwyczajona do czterech ścian swojej małej celi, nie była uczestnikiem zmiany rzeczywistości: społeczeństwa z nowymi prawami.. Te prawa lub wiele z nich ma faworyzować kobiety, co zaskakuje bohaterkę.

Jednakże, przebudowa wykracza poza jurystów, ponieważ należy również do ulic miast, na marsze feministki i ich żądania - takie jak dostęp do edukacji seksualnej, zrozumienie zgody i legalna aborcja. Modyfikacjom uległ również sposób wyrażania się, a to, co było wspólne, już takie nie jest.

z powrotem do światła

Po zapłaceniu za swoją zbrodnię, wciąż nie żałując tego, co zrobiła, Inés uwalnia się z ciemności i próbuje zintegrować się ze swoim nowym życiem. Społeczeństwo daje możliwość współistnienia w wolności, ale nie daje narzędzi do stawienia czoła światu..

Właśnie wtedy skontaktować się z jedynym przyjacielem, jaki jej pozostał: La Manca. Wspólnie postanawiają nawiązać współpracę, aby zarobić pieniądze i zacząć budować spokojne życie. Podczas gdy Inés pracuje w swojej firmie zajmującej się zwalczaniem szkodników, La Manca pracuje jako prywatny detektyw.

Żadna z tych dwóch czynności nie jest ze sobą powiązana, ale to nie przeszkadza przyjaciołom w prawdziwym wspieraniu się nawzajem, pokazując to, co jest obecnie znane jako „sorority”. Podczas gdy kobiety próbowały się dostosować w jak największym stopniu inkluzywny język, równość małżeńska i anulowanie kultury, Pani Bonar pojawia się w ich życiu, pani, która nie należy do rangi dzielnic, w których Inés i La Manca wykonują swoje zadania, a mimo to oferuje im szalony układ.

początek thrillera

To tutaj książka przestaje być narracją socjologiczną, a staje się narracją socjologiczną czarna powieść. Propozycja pani Bonar jest przerażająca, ale może dać Inés i la Manca dość pieniędzy, by zapewnić im spokój na długi czas.. Ta kwota mogłaby odmienić ich życie. Plan jest sprzeczny z wszelką moralnością lub legalnością i obaj muszą bardzo dokładnie przemyśleć, zanim zdecydują się zrobić coś, co skończy się wysłaniem ich do więzienia.

Najdziwniejsze jest to, że zadanie polega na zbadaniu przestępstwa, które jeszcze nie miało miejsca, w najlepszym stylu Zbrodnia i karaprzez rosyjskiego mistrza Fiodora Dostojewskiego. Jak w powieści pisarza, Czas much rozwija się wśród tematów związanych ze społeczeństwem, społeczności, w których mogą wydarzyć się najstraszniejsze rzeczy, ale także w których można znaleźć małą iskierkę, która rozświetli drogę.

Konkretna nazwa dla konkretnej historii

Czas much Nie to losowo wybrany tytuł. W powieści autorstwa Claudii Pineiro zamieszkują rozległe fragmenty odnoszące się do tych owadów. Inés, mimo że jest eksterminatorką, ma obsesję na punkcie much, więc nie eliminuje żadnej z nich. Wręcz przeciwnie, w połączeniu z mocną wypowiedzią kojarzoną z feministycznym manifestem, główna bohaterka tworzy ody w obronie swoich małych przyjaciół, których kocha i czuje jako partnerów życiowych.

Styl narracyjny autorki

Proza Claudii Piñeiro jest pełna dialogów, dzięki czemu jest płynna i bezpośrednia. Jednakże, atmosfera i otoczenie stworzone przez pisarkę zmieniają jej narrację, i zawiń go w odpowiednią ilość napięcia, aby utrzymać zainteresowanie czytelnika. Z drugiej strony, Czas much rodzi ciekawe porównanie i pytanie: co by się stało, gdyby kobieta z początku XXI wieku wyłoniła się z cienia przeszłości i zetknęła z obecną rzeczywistością?

Czy zmieniłoby to ich ustawienia mentalne i kulturowe? Czy Twoje oczekiwania mogą zostać zmuszone do przeprojektowania? Nie trzeba daleko jechać, aby się tego nauczyć. Dziś razem z nami mieszkają te kobiety, które zostały zmuszone do przyjęcia ewolucji technologii., nowe trendy moralne, perspektywa, że ​​małżeństwo czy dzieci to już nie wszystko, co się liczy, że zupełnie dobrze jest żyć nie będąc matką ani żoną…

To nie jest dialektyka między konserwatyzmem a ewolucjonizmem, to połączenie obu nurtów aby móc przetrwać w coraz bardziej zmieniającym się świecie.

O autorce, Claudii Piñeiro

Claudia Pineiro

Claudia Pineiro

Claudia Piñeiro urodziła się 10 kwietnia 1960 roku w Burzaco w Argentynie. Studiował ekonomię i uzyskał stopień naukowy na Uniwersytecie w Buenos Aires. Przez kilka lat pracowała jako księgowa, w tym samym czasie narodziło się jej zainteresowanie literaturą, co skłoniło ją do przygotowania kilku tekstów, które później miały zostać opublikowane. Jego pierwsza powieść była Sekret blondynki. Pomimo tego, że był finalistą nagród La Sonrisa Vertical, praca ta nie była edytowana.

W 2004 roku wystartował złodziej wśród nas. W tym samym roku autorka napisała i wystawił swoją pierwszą sztukę: Ile kosztuje lodówka. W swojej karierze literackiej otrzymała kilka nagród, takich jak Clarín Novel Prize (2005), LiBeraturpreis Prize (2010) czy Sor Juana Inés de la Cruz Prize z tego samego roku.

Inne książki (autor: Claudia Piñeiro

  • Betibu (2011);
  • Komunista w majtkach (2013);
  • Duch angielskich najazdów (2014);
  • trochę szczęścia (2015);
  • przekleństwa (2017);
  • Kto tego nie robi (2019);
  • Katedry (2020).

Bądź pierwszym który skomentuje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.