Nazwa róży

Nazwa róży

Nazwa róży

Nazwa róży (1980) to dzieło, które skłoniło włoskiego Umberto Eco do spróbowania miodów literackiego sukcesu. I to nie mniej, dziś ta praca sprzedała się w ponad 50 milionach egzemplarzy. Jest to powieść historyczna z głębokim odcieniem tajemnicy, której fabuła obraca się wokół śledztwa w sprawie serii zagadkowych zbrodni, które miały miejsce w XIV wieku we włoskim klasztorze.

Wkrótce po upublicznieniu, tekst otrzymał dwie ważne nagrody: nagroda Czarownica (1981) i Medici Obcy (1982). Po pięciu latach - i poruszony uderzeniem wywołanym pracą - Eco opublikował: Apostille do imienia róży (1985). Dzięki tej pracy autor starał się odpowiedzieć na niektóre z niewiadomych poruszonych w swojej powieści, ale bez ujawniania zagadek, które zawiera.

Streszczenie Nazwa róży

Zimą 1327 r. franciszkanie Guillermo de Baskerville podróżuje z jego uczeń Adso Melka za zorganizowanie rady. Cel: klasztor benedyktynów w północnych Włoszech. Po przyjeździe umawiają się na spotkanie z mnichami i delegatami Papieża Jana XXII. Cel: omawiać sprawy korupcyjne (herezje) które plamią apostolski ślub ubóstwa i że - podobno - są kierowane przez frakcję franciszkanów.

Spotkanie okazuje się sukcesem, ale atmosferę zaciemnia nagła i tajemnicza śmierć ilustratora Adelmo da Otranto. Mężczyzna został znaleziony martwy na podłodze biblioteki opactwa – przepięknego labiryntu regałów wypełnionych książkami – po upadku ze szczytu Oktagonu Gmachu. Po pojawieniu się faktu, Abone —Abad ze świątyni — prosi Guillermo o zbadanie tego, ponieważ podejrzewam, że to morderstwo.

Zapytania trwają siedem dni. W tym okresie więcej mnichów wydaje się martwych, wszyscy w tych samych okolicznościach: z palcami i językami poplamionymi czarnym atramentem. Najwyraźniej te zgony są związane z książką Arystotelesa, której liście zostały celowo zatrute. Podczas swoich śledztw Guillermo nie tylko natknie się na liczne zagadki, ale stanie twarzą w twarz ze złem wcielonym, doskonale symulowanym pod zasłoną starości i mądrości na wzór niewidomego duchownego Jorge de Burgos.

Analiza Nazwa róży

struktura

Nazwa róży to historyczna powieść misteryjna, której akcja toczy się w 1327 roku. Akcja toczy się w klasztorze benedyktynów położonym w północnych Włoszech. Historia rozwija się w 7 rozdziałachI każdy z nich to dzień w śledztwie Guillermo i nowicjusza Adso. Nawiasem mówiąc, ten ostatni opowiada o rozwoju fikcji w pierwszej osobie.

Główne postacie

Wilhelma z Baskerville

Pochodzenia angielskiego, jest franciszkaninem, który kiedyś służył jako kapłan dworu Inkwizycji. Jest mądrym, spostrzegawczym i inteligentnym człowiekiem, z wieloma zdolnościami detektywistycznymi. Będzie odpowiedzialny za rozwiązanie tajemniczych i nagłych zgonów mnichów w opactwie.

Jej nazwa pochodzi od Guillermo de Ockhama, postaci historycznej, którą Eco od początku uważał za głównego bohatera. Niemniej jednak, Wielu krytyków twierdzi, że część śledczej osobowości Baskerville'a wywodzi się od kultowego Sherlocka Holmesa.

Melk's Adso

Szlachetnego pochodzenia - syn barona Melk -, jest narratorem opowieści. Na rozkaz swojej rodziny, William de Baskerville zostaje powierzony dowództwu jako skryba i uczeń. W związku z tym współpracuje również podczas śledztwa. Podczas rozwijania fabuły opowiada część swoich doświadczeń jako benedyktyńskiego nowicjusza i to, co przeżył podczas swoich podróży z Guillermo de Baskerville.

Jerzy z Burgos

To stary mnich pochodzenia hiszpańskiego, którego obecność jest kluczowa w rozwoju fabuły.. Na podstawie swojej fizjonomii Eco podkreśla bladość skóry i ślepotę. Jeśli chodzi o swoją rolę, bohater budzi w pozostałych mieszkańcach klasztoru kontrastujące emocje: podziw i strach.

Chociaż staruszek stracił wzrok i nie kieruje już biblioteką, jego pomieszczenia są znane cal po calu i jego słowo jest doceniane i uważane za prorocze przez innych mnichów. Do stworzenia tego antagonisty autor zainspirował się słynnym pisarzem Jorge Luisem Borgesem.

Aktorzy historyczni

Jeśli chodzi o fikcja historyczna, w fabule można znaleźć kilka prawdziwych postaci, kto głównie należały do ​​sfery religijnej. Wśród nich są: Bertrando del Poggetto, Ubertino da Casale, Bernardo Gui i Adelmo da Otranto.

Nowe adaptacje adaptation

Sześć lat po sukcesie powieści Zostało to przeniesione na duży ekran przez reżysera Jean-Jacquesa Annaud. Film o tej samej nazwie zrealizowali uznani aktorzy Sean Connery – jak fr. Guillermo – i Christian Slater – jak Adso.

Jak książka, produkcja filmowa spotkała się z doskonałym przyjęciem publiczności by; ponadto zdobyła 17 nagród w międzynarodowych konkursach. Jednak po premierze, krytycy i włoskie media wypowiedziały się przeciwko filmowi, uznając, że nie spełnia on wymagań głośnej książki.

W 2019 roku odbyła się premiera serii ośmiu odcinków, które cieszyły się dużym powodzeniem porównywalny z powieścią i film. Była to produkcja włosko-niemiecka autorstwa Giacomo Battiato; Był rozprowadzany w ponad 130 krajach i cieszył się dużym rozgłosem we Włoszech.

Ciekawostka

Autor oparł historię na Rękopis Dom Adson de Melk, książkę, którą otrzymał w 1968 r.. Rękopis ten został znaleziony w klasztorze w Melku (Austria), a jego twórca podpisał go jako: „Abbe Vallet”. Obejmuje to kilka historycznych dowodów z tamtych czasów. Co więcej, ktokolwiek go napisał, zapewnił, że jest to dokładna kopia dokumentu znalezionego w XIV wieku w opactwie Melk.

O autorze, Umberto Eco

We wtorek 5 stycznia 1932 r. we włoskim mieście Alessandria urodziła się Umberto Eco Bisio. Jest synem Giulio Eco - księgowego - i Giovanny Bisio. Po rozpoczęciu II wojny światowej jego ojciec został powołany do służby w wojsku. Z tego powodu, matka przeprowadziła się z dzieckiem do Piemontu.

Studia i pierwsze doświadczenia zawodowe

W 1954 uzyskał doktorat z filozofii i listów na Uniwersytecie Turyńskim. Po zakończeniu szkoły, pracuję w RAI jako redaktor ds. kultury i rozpoczął karierę jako profesor uniwersytecki w domach nauki w Turynie, Florencji i Mediolanie. W tym czasie poznał ważnych artystów z Gruppo 63, ludzie, którzy później wpłynęli na jego karierę pisarza.

Od 1966 dyktował katedrę komunikacji wizualnej we Florencji. Trzy lata później, był jednym z założycieli Międzynarodowego Stowarzyszenia Semiologii. Przez ponad 30 lat wykładał semiotykę na Uniwersytecie Bolońskim. W tym miejscu założył Wyższą Szkołę Nauk Humanistycznych dla wydziałów wyższego stopnia.

Wyścig literacki

En 1966, Pisarz zadebiutował kilkoma ilustrowanymi opowiadaniami dla dzieci: Bomba i generał y Trzech kosmonautów. Czternaście lat później opublikował powieść, która doprowadziła go do sławy: Nazwa róży (1980). Dodatkowo autor napisał sześć prac, wśród których wyróżniają się: Wahadło Foucaulta (1988) y Królowa Baudolino (2000).

Eco parał się też próbami, gatunku, w którym w ciągu 50 lat zaprezentował prawie 60 prac. Wśród tekstów wyróżniają się: Otwarta praca (1962) Apokaliptyczna i zintegrowana (1964), Błogosławiony z Lieban (1973) Traktat o semiotyce ogólnej (1975) Drugie minimum dzienne (1992) y Zbuduj wroga (2013).

Śmierć

Umberto Eco długo walczył z rakiem trzustki. Dość dotknięty chorobą, zmarł we wtorek 19 lutego 2016 r. w Mediolanie.

Powieści autorskie

  • Nazwa róży(1980)
  • Wahadło Foucaulta(1988)
  • Wyspa z poprzedniego dnia(1994)
  • Baudolino(2000)
  • Tajemniczy płomień królowej Loana(2004)
  • Cmentarz praski(2010)
  • Liczba zero(2015)

Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Bądź pierwszym który skomentuje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.

logiczne (prawda)