Ang nobelang tiktik

Christie Agatha.

Christie Agatha.

Ang nobelang tiktik ay isa sa mga kilalang genre ng panitikan na may pinakamaraming bilang ng mga tagasunod ngayon. Ngunit hindi ito laging ganito. Pormal na ipinanganak sa panahon ng ikalabinsiyam na siglo - halos kahanay ng nobelang science fiction at romantismo - ang publiko ng panahon nito ay hindi ito nakita nang mabuti. Bagaman, ang pahayag sa itaas ay higit pa sa isang "kasalukuyang kasalukuyang" kaysa sa isang kongkreto na katotohanan.

Sa katunayan, ang mga tumututol sa ganitong uri ng panitikan ay kasapi ng (ang istilo ng sarili na pampulitika) na "dakilang publiko." Well mula sa pagsisimula nito ang detektib na nobela ay masigasig na nilamon ng maraming mga mambabasa. Ang dami ng mga kalalakihan at kababaihan ay na-trap sa loob ng mga nakakahumaling na kwento na puno ng intriga at misteryo.

Ang pinagmulan ng isang genre na may label na hindi magandang tingnan

Para sa mga "iskolar" —Kasama sa lahat ng pagsingil na nakakasama na isinama ayon sa paksa sa pang-uri na ito— ito ay "sub-panitikan". Ang mga produktong walang interes, nilikha lamang upang aliwin ang masa. Walang kapaki-pakinabang upang mapahusay ang espiritu ng tao. Sa paghahambing, ang mga pagsusuri ng mga "dalubhasa" na ito ay pinuri ang panitikan ng science fiction at, higit sa lahat, mga romantikong pakikipagsapalaran ng kabayanihan.

Krimen bilang isang kontrobersyal na kalaban

Ang mga krimen, na pangunahing tauhan ng mga kwento, ay awtomatikong nagbawalan ng anumang pagkukunwari ng transendensya. Kumbaga, ang kaluluwa (ng mga mambabasa) ay hindi lumago, hindi ito nagbago sa isang positibong paraan. May access lamang sa isang hindi nakakapinsalang pansamantalang kasiyahan. Ang ganitong uri ng pagpuna ay higit na nagpatuloy hanggang sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig.

Gayunpaman - mabuti na lamang para sa mga may-akda ng genre - ang poot ng pagpuna sa panitikan sa oras ay hindi kailanman maaaring sa anumang paraan makundisyon ang napakalaking tagumpay. Kahit na marami sa mga manunulat na ito ay hindi lamang kinikilala ngayon bilang tunay na henyo. Sa buhay ang kanyang gawa ay malawak na ipinagdiriwang.

Bago at pagkatapos Auguste Dupin

Edgar Allan Poe.

Edgar Allan Poe.

Edgar Allan Poe Isa siya sa mga "off-road" na manunulat. Marahil ang kahulugan ay labis na krudo. Ngunit may bisa pa rin itong term upang tukuyin ang lawak ng gawain ng sikat na Amerikanong ito. Tulad ng kanyang mga sulatin ay bahagi ng pamana ng romantikong Amerikano, siya ay kredito sa pormal na pagsilang ng mga nobelang krimen.

Si Auguste Dupin ang unang character na "franchise" (na may kasalukuyang konotasyong pangkalakalan na ginagamit) ng panitikan. Bilang karagdagan, inilatag ng detektib na ito ang mga pundasyon kung saan ang isa sa mga pinakatanyag na pangalan sa panitikan sa mundo ay itatayo: Sherlock Holmes. Walang duda, ang karakter ni Sir Arthur Conan Doyle ay ang hindi plus ultra para sa mga investigator at tagahayag ng mga misteryo.

Mula sa Greece

Kahit na ang mga kwentong may "airs" ng pulisya ay palaging naroroon, Sophocy at ang kanyang Oedipus Rex maaari itong isaalang-alang bilang ang pinakalumang tagapagpauna ng ganitong uri ng balangkas. Sa trahedyang ito, ang kalaban ay dapat magsagawa ng isang pagsisiyasat upang malutas ang isang palaisipan at makahanap ng isang salarin.

Hindi ito magiging hanggang Ang mga krimen ng morgue Street (1841) nang ang genre na ito ay nakamit ang isang "paunang natukoy na" hugis at katangian. Siyempre, ang mga kwentong detektibo ay nagbago mula noon. Ngunit kalaunan lahat ng mga tiktik ay bumalik sa Poe.

Pangkalahatang mga tampok

Ang nobela ng tiktik ay laging nakatira sa gilid ng mga hangganan, pantasya at takot. Ang pangunahing punto ng genre na ito ay na sa likod ng bawat aksyon (ng mga krimen) mayroon lamang isa Bading sapiens. Nang walang tulong o pamimilit mula sa mga demonyo o banal na nilalang. Sa parehong oras, ang balangkas ay nagaganap sa mga setting na perpektong makikilala ng mga mambabasa.

Ang bida ay isang taong nakikilala sa pamamagitan ng kanyang talino sa paglikha, pati na rin ang kanyang kamangha-manghang kakayahan para sa pagmamasid at pagtatasa upang malutas ang mga enigmas. Ang lahat ng mga character - maliban sa investigator at sa kanyang katulong, kung mayroon kang isa - ay pinaghihinalaan. Dahil dito ang pagbasa ay naging isang galit na galit sa bahagi ng mga mambabasa na may layuning malutas ang krimen bago ang tiktik.

Ang kredibilidad, una sa lahat

Ang isang mahusay na nobela ng krimen ay dapat na itago ang salarin hanggang sa huli. Ngunit nang walang masyadong maraming mga detalyadong paliwanag o hindi mailalarawan na paglalarawan sa oras ng resolusyon. Kung si Sherlock Holmes mismo ay "nagbawal sa sarili" na hulaan, ang sinumang magbasa ng kanyang mga pakikipagsapalaran ay maraming panganib kapag sinusubukan na ipropesiya ang katapusan.

Mga dalisdis ng nobelang tiktik at ilang mga katangian

Halos, ang literatura ng tiktik ay nahahati sa dalawang malalaking grupo. Habang hindi lamang ito, nagsisilbi silang pangunahing mga beacon na gumagabay sa lahat ng mga manunulat na sabik na imungkahi ang kanilang sariling mga misteryo. Sa kabilang kamay, Hindi tulad ng nangyari sa romantikong nobela, ang tawiran ng tubig ng Atlantiko ay nagpunta mula sa Amerika patungong Europa.

Paaralan sa ingles

Arthur Conan Doyle.

Arthur Conan Doyle.

Pagdating nina Auguste Dupin at Edgar Allan Poe sa London, isang sub-kilusan o sub-genre na kilala bilang English School ang itinatag. Bukod kina Sir Arthur Conan Doyle at Sherlock Holmes, ang iba pang mga pangunahing piraso sa loob ng istrakturang ito ay kinakatawan ni Agatha Christie kasama ang kanyang karakter na Hercule Poirot.

Ito ay isang uri ng kwentong matematika; ng sanhi at bunga. Ang mga katotohanan ay ipinakita nang magkakasunod, habang ang (halos palaging) hindi maagaw na kalaban ay naglalapat ng karagdagan at pagbabawas upang makarating sa resulta. Ang isang resolusyon na - upang quote Holmes - ay "elementarya." Malinaw lamang sa mga mata ng investigator; hindi maiisip para sa natitirang mga character at para sa mambabasa.

Paaralang North American

Sa Estados Unidos, hanggang sa ikadalawampu siglo, ang pinakamahalagang "subgenre" ay isinilang sa panitikan ng pulisya.. Maaari ring sabihin na ito lamang ang kinikilala bilang bahagi ng istilong ito ng pagsasalaysay: ang nobelang krimen. Bilang pangalawang mahusay na kasalukuyang lumilitaw na salungatin ang nangingibabaw na istilo hanggang 1920s.

Mga paghahambing sa pagitan ng parehong paaralan ng nobelang tiktik

Ang mga kwentong Ingles ay inilarawan sa istilo. Karamihan sa mga oras na ang balangkas ay naganap sa mga bilog na burges. Ang mga setting ay malaki at marangyang mga kastilyo, kung saan ang mga bilang, panginoon at duchesses ay lumitaw bilang mga biktima at salarin. Ang mga krimen ay isang usapin ng "mataas na lipunan."

Katulad nito, nang walang pagiging dalawang-dimensional (Sherlock Holmes kalaunan ay ipinapakita ang ilan sa mga seam ng kanyang pagkatao), ang mga tauhan ng English School ay ganap na archetypal. Ang tiktik ay mabuti, matapat, hindi masisira; ang masamang tao ay "napakasama", Machiavellian. Ito ay laban sa pagitan ng mabuti at masama, ang katotohanan laban sa kasinungalingan, na may kaunting kalahating hakbang.

Ang totoong mundo?

Ang nobela ng krimen ay nagdala ng mga salaysay ng pulisya sa "ilalim ng mundo", sa mga kalye ng pinakahihawak na mga kapitbahayan, sa mga kahabag-habag, madilim na mga kapaligiran. Alinsunod dito, interesado ang mga may-akda na tuklasin ang mga motibasyon ng mga kriminal at sinira ang ideya ng mga immaculate na protagonista (mga tiktik).

Kaya, umusbong ang mga "antiheroes" ng panitikan. Ang mga character na may isang napaka masalimuot na pakikibaka, dahil - bukod sa nakaharap sa isang kriminal - nahaharap sila sa lipunan at isang bulok na sistema. Dahil dito, halos palaging kumilos sila sa kanilang sarili, hindi alintana ang moralidad ng kanilang mga diskarte. Para sa kanila, binibigyang-katwiran ng wakas ang mga paraan.

Ang nobela ng krimen at ang relasyon sa pagkamuhi-pag-ibig sa romantismo

Gamit ang nobelang krimen, tumigil ang mga krimen sa pagiging isang "chic" na bagay, na mailarawan nang walang kahit kaunting hint ng romantismo. At saka, ang Amerikanong paaralan ay bumangon laban sa kanya katayuan Quo, nagiging (kabalintunaan) isang panitikang Protestante. Alin ang naging - binigyan ng kontekstong pangkasaysayan nito, mga taon bago at pagkatapos ng Great Depression - medyo romantiko, talaga.

Mahahalagang may-akda

Imposibleng maunawaan ang nobela ng krimen nang hindi sinusuri ang mga kontribusyon nina Edgar Allan Poe, Arthur Conan Doyle at Agatha Christie. Isang pagbabasa na dapat munang gawin nang may layunin (hangga't maaari). O hindi bababa sa pagsubok na huwag magpataw ng mga personal na kagustuhan sa oras ng pagtatasa. Ito, hindi alintana kung ang mga sensasyong naihatid ng pagbabasa ay positibo o negatibo.

Ang katapat, mahalaga din

Ang nobelang krimen ay isa pang pangunahing bahagi ng kasaysayan ng panitikan. Sa pagdaragdag ng pagrehistro ng isang medyo mas pinagtatalunang pinagmulan kumpara sa British School (ng mga nobelang pang-tiktik). Para sa marami sa mga Amerikanong manunulat ng subgenre na naglathala ng kanilang mga kwento sa panahon ng interwar, pinukaw ang magkakasalungat na opinyon.

Edgar Allan Poe quote.

Edgar Allan Poe quote.

Ang pinaka-masigasig na binibigyang diin ang kanilang pagkakabit sa katotohanan. Sa halip, marami ang pinagdududahan ang kanyang malalim na pesimismo at kawalan ng ganap na masayang mga wakas. Ang dahilan para sa naturang isang assertion? Sa kabila ng paglutas ng krimen, ang salarin ay hindi palaging tumatanggap ng naaangkop na parusa. Kabilang sa mga pinakatanyag na may-akda sa kategoryang ito ay:

  • Dashiell Hammlet, kasama ang bida nito na si Sam Spade (Ang Maltese Falcon, 1930).
  • Si Raymond Chandler, kasama ang kanyang tiktik na si Philip Marlowe (Ang walang hanggang pangarap, 1939).

Ang "baligtad" na pulis

Ano ang "normal" ay ang isang kwento ng tiktik ay tiningnan mula sa pananaw ng mabuti. Gayunpaman, mayroong "kabaligtaran na bersyon": mga kontrabida na nagpapatupad ng mga plano na gawin ang kanilang mga maling ginawa at manatiling malaya. Ang klasikong halimbawa upang ilarawan ang subcategory na ito ay Ang may talento G. G. Ripley ni Patricia Highsmith.

Si Tom Ripley, ang "character na franchise" ng serye ng libro, ay hindi isang tiktik. Siya ay isang mamamatay-tao at isang tao na nagpapanggap bilang kanyang biktima. Kung sa "klasikong bersyon" ng mga nobela ng krimen ang layunin na iladlad ang misteryo, narito ang "nakapupukaw" na bagay ay upang obserbahan kung paano itinayo ang mga kasinungalingan. Iyon ay, ang punto ay upang makita kung paano ang kriminal na "nakawala dito."

Nuevo Sanlibong taon

Si Stieg Larsson ay marahil isa sa mga pinaka-trahedya na manunulat sa lahat ng oras. Hindi para sa kanyang mga sinulat, ngunit para sa kanyang buhay. Gayunpaman, lampas sa mga kasawian at kanyang maagang pagkamatay, ang mamamahayag na ito sa Sweden ay may oras upang simulan ang kauna-unahang mahusay na franchise ng detektibo ng ika-XNUMX siglo. Ito ay tungkol sa Saga Sanlibong taon.

Isang estilo ng paputok

Mga lalaking hindi nagmamahal ng mga kababaihan.

Mga lalaking hindi nagmamahal ng mga kababaihan.

Maaari kang bumili ng libro dito: Walang nahanap na mga produkto

Mga lalaking hindi nagmamahal ng mga kababaihan, Ang batang babae na may posporo at isang lata ng gasolina y Ang reyna sa palasyo ng mga draft—Lahat na nailathala noong 2005— kinakatawan nila ang lahat ng kanyang gawain. Isang "bomba" na halo (ang mga nabasa ang mga teksto na ito na nauunawaan ang dahilan para sa katagang ito) sa pagitan ng klasikong istilo ng British at ng nobelang krimen sa Amerika.

Dalawang mga tiktik ang bumubuo ng "axis of good" sa mga kwento ng Larsson. Ang kanilang mga pangalan: Mikael Blomkvist (mamamahayag) at Lisbeth Salander (hacker). Tulad ng kinakailangan ng mga pangyayari, ang mga tauhang ito ay maaaring maging labis na analitiko at tama, pati na rin ang labis na mapusok at imoral.

Nobela ng pulisya sa Espanyol (ilang mga may-akda)

Ang nobelang tiktik sa Espanya at sa Latin America ay nararapat sa isang hiwalay na artikulo upang makapagkomento dito nang sapat. Mula sa Iberian Peninsula, ang isa sa pinaka sagisag na manunulat ay si Manuel Vázquez Montalbán. Ang kanyang tiktik: Pepe Carvalho, isang character na ideyalista bilang siya ay mapang-uyam; Pumunta siya mula sa isang bata na komunista sa isang ahente ng CIA, upang magwakas bilang isang pribadong tiktik.

Mga halimbawa mula sa Latin America

Sa Colombia, ang pangalan ni Mario Mendoza ay namumukod, inspirasyon ng infernal at banal ng sekreto Bogota. Si Satanas (2002) ay marahil ang kanyang "pangunahing" gawain. Sa wakas, si Norberto José Olivar ay nagtakda sa Maracaibo, Venezuela, isang kwentong detektibo na hangganan ng mga larangan ng kamangha-manghang.

Isang bampira sa Maracaibo (2008), nai-publish sa mga oras ng maximum na katanyagan ng mga nobela na pinagbibidahan ng mga paranormal na kabataan. Ang tiktik sa kuwentong ito - isang retiradong opisyal ng pulisya - ay patuloy na nagtataka tungkol sa pagkakaroon ng isang nakatagong mundo na hindi halata.


Ang nilalaman ng artikulo ay sumusunod sa aming mga prinsipyo ng etika ng editoryal. Upang mag-ulat ng isang pag-click sa error dito.

Maging una sa komento

Iwanan ang iyong puna

Ang iyong email address ay hindi nai-publish.

*

*

  1. Responsable para sa data: Miguel Ángel Gatón
  2. Layunin ng data: Kontrolin ang SPAM, pamamahala ng komento.
  3. Legitimation: Ang iyong pahintulot
  4. Komunikasyon ng data: Ang data ay hindi maiparating sa mga third party maliban sa ligal na obligasyon.
  5. Imbakan ng data: Ang database na naka-host ng Occentus Networks (EU)
  6. Mga Karapatan: Sa anumang oras maaari mong limitahan, mabawi at tanggalin ang iyong impormasyon.

bool (totoo)