Ano ang isang nobelang pangkasaysayan?

Ano ang isang nobelang pangkasaysayan?

Ano ang isang nobelang pangkasaysayan?

Ang nobelang pangkasaysayan ay isang salaysay na subgenre na naitala sa hindi nabago na totoong mga kaganapan bilang angkla ng balangkas nito., may kakayahang o hindi magamit at pagsamahin ang mga totoong tauhan na may mga elementong kathang-isip. Ang pinagmulan nito ay nagsimula pa noong ika-XNUMX na siglo, sa panahon ng European Romanticism. Mula sa kamay ng mga may-akda tulad ng Víctor Hugo, Fontane o James Fenimore Cooper, bukod sa iba pa.

Sa Hispanic-American makasaysayang nobelang, Ana García Herranz (2009) ay binanggit:

"... Sumasaklaw sa halos dalawang siglo ng mga nobela na kumukuha ng kasaysayan para sa kanilang pagsasaayos, ngunit pinapanatili ang ilang mga pormal na pagkakatulad sa pagitan nila; Ang pambansang yugto at ang Hispanic-American postmodern makasaysayang nobela ay lalo na nakikilala sa pamamagitan ng kanilang pagiging isahan, na dapat bumuo ng dalawang mga subgenre sa loob ng genre ng makasaysayang nobela.

Kalikasan

Kaugnay nito, ipinaliwanag ni Kurt Spang (s / f):

"Ang nobelang pangkasaysayan, dahil sa likas na katangian ng hybrid, ay nagtataas ng isang tiyak na problema dahil lampas sa mahigpit na larangan ng panitikan, iyon ay, sa isang tiyak na kahulugan na nakikilahok ito sa unang antas, na ng pangkalahatang di-pampanitikang pandiwang komunikasyon. Ngunit hindi ito purong historiography at hindi rin ito dalisay na salaysay o nobela: bumubuo ito ng isang "hiatus sa pagitan ng kathang-isip at kasaysayan."

Ito ay - bahagyang— isang uri ng di-kathang-isip na pakikipag-usap na pandiwang may isang tiyak na antas ng abstraction. Dito, ang mga pangyayaring nailahad na balangkas ay ganap na nakabatay sa pormal, dokumentado, at suportadong mahusay na pagsasaliksik. Bagaman ang pagsasalaysay ay tumutugma sa pananaw ng manunulat, ang mga sangkap na kathang-isip ay hindi dapat lumagpas sa core ng mga aktwal na kaganapan.

tampok

Ngayon, ang makasaysayang nobela ay isang matagumpay na genre, kasama ang mga may-akda na inangkop sa iba't ibang mga pormal na nobela.. Bilang isang pangkaraniwang ugali palagi nilang napapaloob ang isang nakikilalang tagal ng panahon sa loob ng isang kapanahunan. Samakatuwid, maaari itong kumatawan sa isang makatotohanang projection ng nakaraan sa mga aparatong pampanitikan ng meta fiction at tanyag na tauhan.

Pambansang yugto ng nobelang makasaysayang

Inilalarawan nila ang isang makasaysayang yugto sa pamamagitan ng mga bayani na kalaban, o, pinakamaliit, na may mga katangiang nauugnay sa katapangan. Gayundin, sa mga pambansang makasaysayang nobelang ang sanggunian ay ang kontemporaryong nakaraan ng may-akda, kung saan ang tagapagsalaysay ay isang nakasaksi na may isang perspektibong perspektibo. Ang mga katangiang ito ay malinaw na nahahalata sa mga argumento ng Mga pambansang yugto ni Galdós o Ang singsing ng Iberian ng Valle-Inclán.

Sa parehong paraan, ang core ng pambansang yugto ng makasaysayang nobelang may kaugaliang malayo sa romantiko o mahiwagang mga salaysay. Doon, ang napatunayan na mga kaganapan sa kasaysayan ay ipinataw sa pagbuo ng isang kathang-isip na balangkas. Para sa kadahilanang ito, nagpapakita ito ng isang layunin sa edukasyon sa politika, na may malinaw na mga katangiang didaktiko.

Nobelang makasaysayang postmodern

Sa ganitong klaseng nobelang pangkasaysayan ang mas madalas na mga segment ay sinasadyang pagbaluktot ng pagkakaroon ng labis na mapagkukunan, hyperbole o pagkukulang. Iyon ay, ang layunin nito ay mas malapit sa paggawa ng isang kritikal na pagbabasa ng nakaraan sa halip na ipakita ang isang salaysay na naaayon sa opisyal na historiography.

Bilang karagdagan, gumagamit siya ng mga kilalang makasaysayang pigura (ng unang ranggo) at naglalapat ng masaganang mga sanggunian sa intertekstuwal. Ang mga "maling salaysay" ay wasto kung hindi nila binago nang malaki ang diwa ng isinangguni na pangyayari sa kasaysayan. Gayunpaman, hindi katulad ng pambansang yugto ng makasaysayang nobela, ang parody ay madalas.

Ako, Claudio.

Ako, Claudio.

Mga uri ng nobelang pangkasaysayan

Nobelang ilusyonista sa kasaysayan

Sa ilusyonistang nobelang pangkasaysayan, sinubukan ng may-akda na takpan ang mga pangyayaring inilarawan sa isang belo ng pagkalehitimo at katotohanan. Dahil dito, ang hangarin ay upang akitin ang isang pakiramdam ng pagiging tunay sa pananaw ng tagapagsalaysay. Samakatuwid, ang mga daanan na inihanda ng may-akda na may katibayan na muling pinagtibay ang kanyang bersyon ng mga kaganapan ay hindi kakaiba. Bagaman, ang mga katibayan na ito ay maaaring suportahan lamang ang bahagi ng salaysay.

Bilang karagdagan, ang teolohikal na sangkap ay isinasaalang-alang upang matukoy ang posisyon ng tagapagsalaysay (at paglahok) sa mga kaganapan. Ang inductive na kakayahan ng may-akda upang ipakita ang mga katotohanan sa isang higit pa o hindi gaanong magkakaugnay na paraan ay mahalaga din. Sa Espanya, ang mga pamagat tulad ng Doña Blanca ng Navarra ni Navarro Villoslada o Ang Panginoon ng Bembibre de Gil at Carrasco, ay kinatawan ng subgenus na ito.

Nobelang kontra-ilusyonista sa kasaysayan

Ang makasaysayang nobelang kontra-ilusyonista ay lumitaw nang malakas sa Europa sa pagtatapos ng ika-XNUMX na siglo na may malawak na pagtanggap hanggang sa kasalukuyan. Dito, karaniwang nagpapakita ang mananalaysay ng isang makabuluhang bias sa mga pangyayaring inilarawan dahil sa muling pagbibigay kahulugan sa mga nakahiwalay na kaganapan. Pagkatapos, kinakailangang tipunin ng manunulat ang linya ng kwento kasama ang pulos mga gawa-gawa na mga segment.

Gayunpaman, kung ihahambing sa nobelang makasaysayang ilusyonista, ang subgenre na ito ay nagtatanghal ng isang mas higit na nasasakdal na tagapagsalaysay. Kung saan ang posisyon ng rapporteur ay malayo at hindi gaanong apektado ng pagbuo ng mga kaganapan. Ang aspetong ito ay maaaring sundin sa Ang Ides ng Marso ni Wilder o sa Ang mga negosyo ni G. Julius Caesar ng Brent.

Limang unibersal na nobelang pangkasaysayan

Ang Digmaan ng Pagtatapos ng Mundo ni Mario Vargas Llosa

Sa nobelang ito, Vargas Llosa isinasagawa bilang isang konteksto ang rebolusyong Canudos na naganap sa Brazil sa pagtatapos ng ika-XNUMX na siglo. Doon, ang mga kawalang katarungan at ang mapanganib na kapaligiran ay humantong sa tinaguriang "insurrection of the disinherited" salamat sa mga tagubilin ng Kagawad. Kung saan ang relihiyon at mistisismo ay naging isang solong elemento na may kakayahang pag-alsa ng mga inaapi laban sa kapangyarihan.

Ang angkan ngkan ng oso ni Jean Marie Auel

Ginagawa ng reporter ang pagkilos hanggang sa huling yugto ng Ice Age, nang ang lindol ay naging sanhi ng paghihiwalay ng isang limang taong gulang na batang babae - Ayla - mula sa kanyang tribo. Nagawa niyang makaligtas salamat sa isang pangkat ng mga Neanderthal na nag-aalok sa kanya ng kanlungan at proteksyon. Ngunit ang hinaharap na pinuno ng angkan ay hindi matapos ang pagtanggap ng kanyang presensya at nagbabanta sa pagkakaroon ng maliit na batang babae. Gayunpaman, protektado siya ng diwa ng Cave Lion.

Talos ng Sparta ni Valerio Massimo Manfredi

Ang Digmaan ng Pagtatapos ng Mundo.

Ang Digmaan ng Pagtatapos ng Mundo.

Si Talos ay nailigtas ng isang matandang Helot (isang pangkat etniko na napailalim sa pagka-alipin) nang siya ay naiwan bilang isang sakripisyo sa mga lobo ng kanyang sariling ama, si Aristarcos, isang maharlika mula sa Sparta.. Natukoy ito ng sinaunang tradisyon ng mga Sparta. Lumalaki si Talos at naging sagisag ng isang propesiya: Si Aristodemus, ang huling Helot king na nakalaan upang palayain ang kanyang mga tao.

Ako, si Claudio ni Robert Graves

Kinuha ng may-akda ang mga akda nina Tacitus, Plutarch at Suetonius bilang batayan para sa kanyang tanyag na argumento, na gumaya sa isang autobiography ni Tiberius Claudius mismo. Muling binubuo nito ang madugong panahon ng dinastiyang Julio-Claudius at Roman Empire, mula sa pagpatay kay Julius Caesar (44 BC) hanggang sa pagpatay kay Caligula (41 BC). Ito ay isa sa ang pinakakilalang mga nobelang pangkasaysayans ng lahat ng oras.

Chronicles ng warlord ni Bernard Cornwell

Matapos ang pagpapatalsik ng mga Romano mula sa Britain, isang pakikibaka ang sumiklab upang punan ang lakas na nilikha ng vacuum. Si Mordred, ang tagapagmana (sanggol pa rin) ng kataas-taasang hari, si Uther Pendragon, ay pinangangalagaan ng isang mandirigma na nagngangalang Arthur, protektado ng wizard na si Merlin. Ang huli ay isang iligal na scion ni Pendragon na nagnanais na mapanatili ang pagkakaisa ng kaharian at pigilan ito na mahulog sa ilalim ng pamatok ng mga Sakson.

Ang pamagat na ito ay isang trilogy, binubuo ng mga sumusunod na libro:

  • Ang hari ng taglamig.
  • Ang kalaban ng Diyos.
  • Excalibur

Ang nilalaman ng artikulo ay sumusunod sa aming mga prinsipyo ng etika ng editoryal. Upang mag-ulat ng isang pag-click sa error dito.

Maging una sa komento

Iwanan ang iyong puna

Ang iyong email address ay hindi nai-publish.

*

*

  1. Responsable para sa data: Miguel Ángel Gatón
  2. Layunin ng data: Kontrolin ang SPAM, pamamahala ng komento.
  3. Legitimation: Ang iyong pahintulot
  4. Komunikasyon ng data: Ang data ay hindi maiparating sa mga third party maliban sa ligal na obligasyon.
  5. Imbakan ng data: Ang database na naka-host ng Occentus Networks (EU)
  6. Mga Karapatan: Sa anumang oras maaari mong limitahan, mabawi at tanggalin ang iyong impormasyon.

bool (totoo)