Federico García Lorca: natitirang mga tula, buhay at trabaho

Federico Garcia Lorca.

Federico Garcia Lorca.

Ang mga tula ni Federico García Lorca ay isang kayamanan sa panitikan, isa sa pinakamaliwanag na mga banner ng mga letra ng Espanya noong ika-XNUMX siglo. Sa kabila ng maikling pagkakaroon nito, ang kanyang pangalan ay nakatayo bilang isa sa pinaka sagisag sa mga makata sa kasaysayan ng Hispanic.

Ang manunulat ay ipinanganak noong Hunyo 5, 1898, sa Fuente de Vaqueros, isang maliit na bayan ng magsasaka sa kapatagan ng Granada, Andalusia, Kaharian ng Espanya. Ang kanyang mga magulang ay sina Vicenta Lorca Romero (guro sa paaralan) at Federico García Rodríguez (may-ari ng lupa). Mayroon siyang kapatid na lalaki, si Francisco, at dalawang kapatid na sina Conchita at Isabel.

Mga biyahe sa pagkabata, pagbibinata at pag-aaral

Ang buhay sa bansa ay minarkahan ang kanyang inspirasyonSa kabila ng katotohanang ang buong pamilya ay lumipat sa lungsod ng Granada noong 1909, nang si Federico ay labing-isang taong gulang. Ang hakbang na ito ay makakaapekto sa kanya nang malaki, dahil sa paglaon ay naikwento niya sa isang autobiograpikong sanaysay sa kanayunan ng Fuente de Vaqueros.

Marami sa mga nararamdamang karanasan (ang pagkanta ng mga ibon, ang pagpapatakbo ng mga ilog, ang amoy ng damo, ang lasa ng mga prutas, ang mga imahe ng buwan ...) pinukaw niya kalaunan. Bukod dito, si Federico, ang batang lalaki, ay gumugol ng maraming mga tag-init sa kanayunan ng Asquerosa (kasalukuyang Valderrubio). Sa lugar na iyon, napapaligiran ng kalikasan, siya ang sumulat ng kanyang mga unang tula.

Palagi niyang pinananatili ang isang malakas na pakiramdam ng pagmamay-ari sa kanayunan, sa kabila ng pagtukoy bilang "isang ginoo ng lungsod." Sa kanyang pagbibinata, nagsimula siyang magulo ang isyu ng hindi pagkakapantay-pantay sa lipunan. Sa panahon ng kanyang maraming mga paglalakbay sa pag-aaral, napansin niya kung paano ang mga magsasaka na may "dalisay na puso" at "nagtatrabaho kamay" ay napapaliit ng mga naninirahan sa lungsod.

Isang kilalang premature na manunulat at mga guro na nagsanay sa kanya

Nag-enrol siya sa University of Granada noong 1914, sa isang kurso na pinapayagan ang pagpasok sa antas ng pilosopiya at mga titik, at batas. Gayunpaman, sa oras na iyon ang kanyang mga kapwa intelektuwal ay higit na nakakilala sa kanya bilang isang birtuoso ng musika at hindi para sa kanyang pagsusulat. Nag-aral siya ng piano kasama sina Antonio Segura Mesa at hinahangaan ang marka nina Beethoven, Chopin at Debussy, at iba pa.

Si Federico, ang binatilyo, ay mahilig sa teatro at madalas na nakikipagkita sa isang pangkat ng mga batang intelektwal sa café na "El Rinconcillo". Ang mga propesor na may pinakamaraming impluwensya sa kanya sa panahon niya sa Unibersidad ay Fernando de los Ríos (Comparative Political Law) at Martín Domínguez Berrueta (Teorya ng Panitikan at Sining).

Unang nalathala na tula

Pinayagan siya ng mga paglalakbay sa pag-aaral ni Federico García Lorca na makilala ang iba pang mga lalawigan ng Espanya at nagtapos na hikayatin ang kanyang bokasyon bilang isang makata. Salamat sa tulong pinansyal ng kanyang ama, noong 1918 inilathala niya ang kanyang unang aklat ng tuluyan na tinawag Mga Imahe at Landscapes, isang pagsasama-sama ng kanyang pinakamahusay na mga pahina - hanggang sa pagkatapos - kung saan niya hinarap ang mga isyung sosyo-pampulitika na nag-aalala sa kanya.

Sa nasabing manuskrito ipinahayag din ang kanyang mga dilemmas sa relihiyon at mga interes sa artistikong at aesthetic (Gregorian chant, ang istilong Renaissance, ang Baroque, ang tanyag na liriko ...). Noong 1918 namatay ang kanyang guro sa musika, isang kaganapan na sa wakas ay humantong sa kanya sa mundo ng tula.

Tirahan ng Mag-aaral ng Madrid

Noong 1919 ang batang Federico ay lumipat sa Madrid at nanirahan — hanggang 1926— sa Residencia de Estudiantes, kung saan muli niyang nakilala ang ilan sa mga miyembro ng “El Rinconcillo”. Iyon ay isang pambihirang lugar, dahil ang lugar ay nagsilbing katalista sa pagpapalitan ng kultura sa pagitan ng mga Espanyol at dayuhan, isang perpektong puwang para sa paglago ng intelektwal ng García Lorca.

Sa tirahan ay naging kaibigan niya ang mga pinaka-kaugnay na pambansang manunulat at artista ng mga panahong iyon, kasama sina Luis Buñuel, Rafael Alberti at Salvador Dalí na tumayo. Ang mga nabanggit, kasama sina García Lorca, Jorge Guillén, Pedro Salinas at Gerardo Diego, upang pangalanan ang ilang, ilang taon na ang lumipas nabuo ang avant-garde artistikong kilusan na kilala bilang "The Generation of 27".

Gayundin, ang tirahan ay isang lugar ng pagpupulong ng mga kilalang dayuhang siyentista, musikero at manunulat tulad ng: Claudel, Valéry, Cendrans, Max Jabob, Marie Curie, Le Corbusier, Ravel, bukod sa marami pang iba. Sa kanyang mga paglilibot sa lungsod nakilala niya ang mga director ng teatro tulad nina Eduardo Marquina at Gregorio Martínez Sierra, pati na rin ang mga artista na kilalang tao tulad nina Ramón Gómez de la Serna o Vicente Huidobro.

Salvador Dalí at Federico García Lorca.

Salvador Dalí at Federico García Lorca.

Ang kanyang pagpupulong sa guro na gumawa sa kanya ng isang makata

Sa oras na iyon ay ginawa ni García Lorca ang kanyang unang piraso ng dula-dulaan: Ang Butterfly Hex (Hindi ito tinanggap nang mabuti). Salamat sa isang liham ng rekomendasyon mula kay Fernando de los Ríos, a huli na 1919 nakilala ng batang Federico si Juan Ramón Jiménez, na naging tagapagturo niya bilang isang makata at mahal na kaibigan sa habang buhay.

Sa pagitan ng 1920 at 1922, inilathala ni García Lorca ang ilan sa kanyang sariling mga talata sa mga kilalang magasin tulad ng Spain, Talatuntunan y Ang panulat. Hinimok siya ni Juan Ramón Jiménez na i-edit ang kanyang aklat ng mga tula (isinulat mula noong 1918) sa bahay-bahay ni Gabriel García Maroto, bagaman ito ay isang maliit na bahay ng pag-publish, personal na naasiyahan ni Federico ang lahat ng mga detalye sa pagpi-print, hanggang sa mailunsad ang gawain sa taon 1921.

Ang kagalingan sa panitikan ni García Lorca

Sa panahon ng tag-init ng 1921 nakilala niya si Manuel de Falla sa Granada, sa oras na iyon sumulat ng komposisyon ng kanyang Mga suite at ang Poema del cante jondo (inilathala noong 1931). Ang huli ay nakikipag-usap sa mga gawa na binigyang inspirasyon ng pagiging maikli, kakapalan at pampakay na pahiwatig ng sentimental na masining na pagpapahayag na ito ng tatlo o apat na linya.

Noong 1923 nilikha niya Mga Puppet ng Blackjack, isang uri ng naglalakbay na teatro, kung saan siya itinanghal Ang batang babae na nagdidilig ng Basil at ang nagtataka prinsipe. Ito ay isang komedya na mayroong pagkakaroon ni Falla bilang isang tagatulong at musikalista (piano).

Ang pagtatalaga ng panitikan ni García Lorca ay dumating noong 1925 kasama ang paglalathala ng kanyang koleksyon ng mga tula Mga Kanta. Sa kahanay, ang mga kinikilala na palabas sa dula-dulaan sa Madrid ni Mariana Pineda ay lumitaw, kung saan ipininta ni Salvador Dalí ang mga set. Bilang karagdagan, kasama ni Dalí ay nilibot niya ang Catalonia, isang lupain na - ayon kay Federico mismo - ay nagpalawak ng kanyang malikhaing mga pananaw.

Ang 1928 ay isinasaalang-alang bilang sandali ng tumutukoy na pagkahinog sa panitikan ng makata, sa taong iyon ay kailan sumasalamin sa kanyang pagkakakilanlan sa tanyag at pinag-aralan na istilo, mga ugali na nakuha niya sa Romansa ng Gipsi, isang gawa ng matunog na tagumpay. Noong 1929 nag-aral siya sa University of Columbia sa isang iskolar; sa teritoryo ng Amerika nagsulat siya ng isa pa sa kanyang mga gawaing avant-garde: Makata sa New York.

Noong 1931 itinatag ang pangalawang Republika ng Espanya. Ang kanyang kaibigang si Fernando de los Ríos ay hinirang na Ministro ng Public Instruction, na siya namang, ang nagtalaga kay García Lorca na co-director ng La Barraca (isang unibersidad na firm ng teatro na gumawa ng mga pagtatanghal sa mga lalawigan).

Sa panahong iyon sumulat siya Blood Wedding, isang gawaing kinikilala sa buong mundoAt baog y Doña Rosita ang Soltera. Ang iyong mga umuulit na tema ay kasarian, pag-ibig, kamatayan at kawalan ng katarungan sa lipunan.

Mga tula ni Federico García Lorca.

Federico García Lorca: Mga Tula.

Federico García Lorca: natitirang mga tula

Ang dibdib ng makata

Hindi mo maiintindihan kung ano ang mahal kita
dahil natutulog ka sa akin at natutulog ka.
Itinatago kita na umiiyak, inuusig
sa pamamagitan ng isang tinig ng butas na bakal.

Norm na gumalaw ng parehong karne at bituin
tinusok na ang masakit kong dibdib
at ang mga malubhang salita ay nakagat
ang mga pakpak ng iyong matinding espiritu.

Ang pangkat ng mga tao ay tumatalon sa hardin
naghihintay para sa iyong katawan at aking paghihirap
sa mga kabayo ng magaan at berde na mga kiling.

Ngunit panatilihin ang pagtulog, aking mahal.
Pakinggan ang sirang dugo ko sa mga violin!
Tignan, pinagtitripan pa nila tayo!

Ang makata ay nakikipag-usap sa telepono nang may pagmamahal

Natubig ng boses mo ang dune ng aking dibdib
sa matamis na sahig na gawa sa kahoy.
Para sa timog ng aking mga paa ito ay tagsibol
at sa hilaga ng aking noo isang pako na bulaklak.

Banayad na pino sa pamamagitan ng makitid na puwang
kumanta nang walang bukang-liwayway at paghahasik
at ang aking pag-iyak ay sa unang pagkakataon
mga korona ng pag-asa sa kabila ng kisame.

Matamis at malayong boses na ibinuhos ko.
Matamis at malayong boses para sa akin ang nagustuhan.
Malayo at matamis na boses na namatay.

Malayo bilang isang madilim na sugatang usa.
Matamis tulad ng isang hikbi sa niyebe.
Malayo at matamis sa utak na nakalagay!

Mahabang spectrum

Mahabang spectrum ng pilak na inalog
ang hangin ng gabi ay bumubuntong hininga,
binuksan ang aking dating sugat ng isang kulay-abong kamay
at naglakad palayo: Inaasahan ko ito.

Sugat ng pag-ibig na magbibigay buhay sa akin
walang hanggang dugo at dalisay na ilaw na dumadaloy.
Crack kung saan walang imik si Filomela
magkakaroon ito ng kagubatan, sakit at isang malambot na pugad.

Napakasarap ng bulung-bulungan sa aking ulo!
Humihiga ako sa tabi ng simpleng bulaklak
kung saan ang iyong kagandahan ay lumulutang nang walang kaluluwa.
At ang gumagala na tubig ay magiging dilaw,
habang ang aking dugo ay dumadaloy sa undergrowth
basa at mabaho mula sa baybayin.

Digmaang Sibil at pagpapatupad

Noong Enero 1936, sumali si Lorca sa Popular Front, at noong Hulyo sumiklab ang Digmaang Sibil sa Espanya.. Ang kaganapang ito ay minarkahan ang pagpapatapon ng karamihan sa mga intelektuwal na Iberian. Ang Colombia at Mexico ay nag-alok ng pampulitika na kanlungan kay García Lorca, ngunit pinigilan niyang iwanan ang kanyang bansa at bumalik sa kanyang katutubong lalawigan.

Parirala ni Federico García Lorca.

Parirala ni Federico García Lorca.

Noong Agosto 16, 1936, siya ay naaresto at pinaslang sa utos ng Gobernador ng Granada., José Valdez Guzmán, matapos ang isang hindi nagpapakilalang reklamo. Pinaniniwalaang ang kanyang katawan ay namamalagi pa rin sa isang libingang libingan na matatagpuan sa kalsada sa pagitan ng Víznar at Alfacar.


Ang nilalaman ng artikulo ay sumusunod sa aming mga prinsipyo ng etika ng editoryal. Upang mag-ulat ng isang pag-click sa error dito.

Isang komento, iwan mo na

Iwanan ang iyong puna

Ang iyong email address ay hindi nai-publish.

*

*

  1. Responsable para sa data: Miguel Ángel Gatón
  2. Layunin ng data: Kontrolin ang SPAM, pamamahala ng komento.
  3. Legitimation: Ang iyong pahintulot
  4. Komunikasyon ng data: Ang data ay hindi maiparating sa mga third party maliban sa ligal na obligasyon.
  5. Imbakan ng data: Ang database na naka-host ng Occentus Networks (EU)
  6. Mga Karapatan: Sa anumang oras maaari mong limitahan, mabawi at tanggalin ang iyong impormasyon.

  1.   FERNANDO GARCIA ORTEGA dijo

    ITO ANG PRESyong BAYARAN NG MGA ARTISTA SA DICTATORY AT TOTALITARIAN GOVERNMENTS

bool (totoo)