Ang Larawan ni Dorian Gray

Aklat ng Ang Larawan ni Dorian Gray.

Aklat ng Ang Larawan ni Dorian Gray.

El Dorian Gray na larawan ito ang nag-iisang nobela na inilathala ni Oscar Wilde. Ito ay itinuturing na isa sa mga pinaka-kontrobersyal na akdang pampanitikan noong ika-XNUMX na siglo. Ang pag-unlad ng kwento nito ay umiikot sa tatlong kinatawan ng mga tauhan ng labanan sa pagitan ng mabuti at kasamaan na umiiral sa bawat tao, isang intrinsic na alitan sa malayang pagpapasya. Isinalaysay ng librong ito ang paglalakbay na espiritwal ni Dorian Gray, isang kaakit-akit na binata na natutukso sa konsepto ng walang hanggang kabataan at kagandahan.

Si Oscar Wilde ay palaging isang henyo, at ginamit ang kanyang personal na karanasan at isinama ang iba't ibang mga istilo ng panitikan upang likhain ang nobelang ito. Ayon kay Svanhvít Helga Magnúsdótti mula sa University of Iceland (2011), sa pagsasalaysay mayroong mga mapagkukunan ng Gothic fiction, aestheticism at mga elemento na katulad ng Kagandahan ng Goethe. Gayundin, ang mga sanggunian sa Lumang Tipan ng Aklat ng Genesis ay lilitaw upang magdagdag ng moral na diin sa paghaharap sa pagitan ng hustisya at kasalanan.

¿Ang Larawan ni Dorian Gray o Ang Larawan ng Dorian Gray?

Karaniwan na makita ang maling pamagat «Ang Larawan ng Dorian Gray ". Siyempre, ito ay dahil binabaybay ito ng mga tao sa paraang bigkasin nila ito. Gayunpaman, kahit na ang kanilang pandinig ay hindi nabigo sa kanila, hindi iyon ang kaukulang spelling sa apelyido, ngunit "Gray."

Ang buhay ni Oscar Wilde

Kapanganakan at pamilya

Si Oscar Fingal O'Flahertie Wills Wilde ay isinilang sa Dublin, Ireland, noong Oktubre 16, 1852. Ang kanyang ama ay si Sir William Wilde, isang kilalang siruhano; ang kanyang ina, ang manunulat at makata na si Jane Francesca Elgee (na lumagda sa ilalim ng sagisag na palayaw pag-asa). Nag-aral siya ng paaralang primarya sa Trinity College sa kanyang bayan at pagkaraan ng 20 taong gulang ay pumasok siya sa Magdalen College sa Oxford, England, kung saan tumayo siya sa kanyang magagaling na marka.

Kabataan

Mula sa isang napakabatang edad, nagtayo siya ng isang napakalaking reputasyon bilang isang masilaw at bilang isang mahusay na nakakatawang mapagsalita. Ayon kay Øyvind Olsholt ng pampanitikang portal skoletorget.no (2003), hinamak ni Wilde ang karahasan at palakasan. Ito ay isang damdaming mastered na ipinahayag sa susunod na pangungusap ng kanyang trabaho Isang hindi importanteng babae (1893):

"Ang mga ginoong bansang Ingles ay tumatakbo sa likuran ng isang soro: ang hindi masabi sa pagtugis sa hindi nakakain."

Tirahan ng London

Tumira siya sa London matapos ang kanyang pagsasanay sa unibersidad. Naimpluwensyahan ng literati tulad ng dakilang makatang Irish, WB Yeats, at maybahay ng Prince of Wales na si Lillie Langtry, sinimulang magsulat si Oscar Wilde ng mga maiikling kwento, dula, at tula. Katulad nito, nagtrabaho siya sa isang pahayagan at naglakbay sa isang circuit ng pagbabasa sa Amerika (Douthat at Hopson sa Ang larawan ni Dorian Gray, 2002).

Unang gumagana

Ang kanyang kauna-unahang publication ay medyo katamtaman na tula. Gayunpaman, sa lalong madaling panahon nakakuha siya ng pagkilala para sa kanyang mga comic play. Ang una, Vera; o, ang mga nihilist, premiered noong 1880. Sinundan ito ng mga presentasyon ng Ang fan ng Lady Windermere Na (1892), Isang hindi importanteng babae Na (1893), Isang perpektong asawa (1895) y Ang kahalagahan ng pagiging pormal (1895), ang kanyang pinakatanyag na likha sa dula-dulaan. Noong 1884, ikinasal si Oscar Wilde kay Constance Lloyd, na mayroon siyang dalawang anak.

Scandal na nakapalibot sa Ang Larawan ni Dorian Gray

Noong tag-araw ng 1890, ang unang edisyon ng nag-iisang nobela na isinulat ni Oscar Wilde ay lumitaw sa Buwanang Magasin ng Lippincott, Ang Larawan ni Dorian Gray. Ang aklat ay nakatanggap ng matindi na pagpuna para sa pagiging iskandalo at imoral, na nag-udyok sa pagbabago nito kasama ang pagdaragdag ng isang paunang salita at anim na bagong mga kabanata. Sa paunang ito, sinubukan ni Wilde na asahan at tumugon sa mga kritiko na nagmarka sa kanyang trabaho bilang "isang imoral na kwento."

Gayundin, ang paunang salita ay panandaliang ipinakikilala ang mga panuto ng isang uri ng masining na pilosopiya: estetika, isang pagpapakita - tiniyak ni Wilde - na may likas na halaga. Ito ay isang rebolusyonaryong posisyon sa loob ng Victorian England, batay sa ganda ng sining nang walang ibang moral o pulitikal na hangarin. Sa paunang salita, pinapayuhan din ni Wilde ang mga mambabasa na huwag maghanap ng mga kahulugan na "sa ilalim ng ibabaw" ng sining.

Oscar Wilde.

Oscar Wilde.

Ang isang napaka mayamang nobela ay mga pormang pampanitikan

Ang Larawan ni Dorian Gray ay isang halo ng mga bahagi ng nobelang Gothic, mga segment ng komedya sa asal, at mga piraso ng teatro na eksibisyon hinggil sa ugnayan sa pagitan ng sining at integridad.. Dahil dito, hindi maiiwasang pukawin - kahit papaano - kakulangan sa ginhawa sa mahigpit na madla ng Victoria, sa kadahilanang ito, ang paunang salita ni Wilde ay nagbabala na "ang pagkakaiba-iba ng mga opinyon hinggil sa isang gawa ay nagpapakita na ang gawaing ito ay bago, kumplikado at mahalaga."

Pangalawang edisyon at ang iskandalo na ito ay nag-spark

Ang paglulunsad ng ikalawang edisyon (1891) ng Ang kwento ni Dorian Gray sumabay ito sa unang pagpupulong sa pagitan nina Oscar Wilde at Lord Alfred Douglas (na masiglang tinawag niyang "Bosie"). Kapag ang Marquis of Queensberry - ama ng panginoon - ay pinuna sa publiko ang kapakanan, Sumiklab ang isang iskandalo na nagtapos sa isang paglilitis noong 1895 para sa "labis na kalaswaan."

Ginamit ng korte Ang Larawan ni Dorian Gray bilang katibayan dahil sa maraming mga daanan nito na may homosexual overtones. Pinahiya ng publiko si Wilde at sinentensiyahan ng dalawang taong sapilitang paggawa. Sa panahong iyon, isinulat niya kay Lord Alfred ang isang mahabang hindi masamang loob na sulat na pinamagatang Ng profundis (Sa kailaliman, Sa latin). Nang ihatid ang kanyang sentensya, umalis siya sa England.

Huling taon ni Wilde

Pginugol niya ang kanyang huling taon sa pamumuhay sa kahirapan sa pagitan ng Italya at Pransya. Noong 1898 ginawa niya ang kanyang huling publikasyong pampanitikan (sa ilalim ng isang sagisag na pangalan), Ang Ballad of Reading Jail, isang tula tungkol sa damdamin ng isang bilanggo sa isa pa na papatayin.

Sa wakas, Si Oscar Wilde ay namatay sa meningitis noong Nobyembre 30, 1900., sa Paris. Siya ay nabago sa Roman Catholicism sa kanyang natirang kamatayan.

Buod ng Ang Larawan ni Dorian Gray

Basil at ang imposibleng kagandahan ni Dorian

Habang nasa bahay ng kanyang tiyahin - si Lady Brandon - ang kilalang artista Nakilala ng Basil Hallward si Dorian Gray. Ito ay isang may kultura at mayaman na binata na pinagkalooban ng isang "imposibleng kagandahan" na agad na nahuli ang artistikong imahinasyon ng pintor. Para sa kadahilanang ito, si Dorian ay nagpose na nakaupo upang mailarawan nang maraming beses. Hinahangaan siya ni Basil na para bang ilang Greek Greek mitological hero o pigura.

Sa simula ng nobela, kinukumpleto ng artist ang unang larawan ni Dorian na katulad niya. Ngunit (inamin niya sa kaibigang si Lord Henry Wotton) ang pagpipinta ay hindi nasiyahan ang artista dahil isiniwalat nito ang labis na damdamin ni Basil kay Dorian. Si Lord Henry - bantog sa pagkabigla ng kanyang mga kaibigan sa pamamagitan ng kanyang laganap na pagdiriwang ng kabataan, kagandahan, at makasariling hangarin ang kasiyahan - hindi sumasang-ayon, pinaniniwalaang ang obra ay isang obra maestra.

Lord henry

Kapag Lumitaw si Dorian sa pag-aaral, iniharap sa kanya ni Basil ng isang kilos ng pagbitiw kay Lord Henry. Naniniwala si Basil na si Lord Henry ay maaaring maging isang masamang impluwensya sa binata Si Dorian. Ang isang hinala ay nakumpirma lamang sa unang pag-uusap, kung saan pinagsikapan ni Lord Henry si Dorian sa kanyang mga ideya na tungkol sa panandaliang kalidad ng kagandahan at kabataan.

Ang simula ng sumpa

Sinumpa ni Dorian ang kanyang larawan dahil sa pag-aalala sa isang hitsura na kumukupas sa paglipas ng panahon. Sa isang matinding paghihirap, pinangako niya ang kanyang kaluluwa sa nag-iisang larawan na maaaring makaiwas sa kasumpa-sumpa na epekto ng edad. at pinapayagan kang manatiling bata magpakailanman. Si Basil, sa pagtatangka na aliwin siya, ay inaabot sa kanya ang larawang iyon.

Ang hitsura ng debauchery para sa karnal at ang hitsura ng Sibyl

Sa susunod na dalawang linggo, lumalakas ang impluwensya ni Lord Henry. Sumuko ang binata sa "bagong hedonism" at nagtakda upang humantong sa isang buhay na nakatuon sa paghahanap para sa kasiyahan sa laman. Sa mga sandaling iyon, si Dorian ay umibig kay Sibyl Vane, isang batang artista na gumaganap sa mga sinehan ng mahihirap na kapitbahayan ng London. Gustung-gusto ni Dorian ang kanyang mga pagganap, siya, bilang kapalit, ay tinawag siyang "charming charming."

Sa puntong iyon, hindi inaprubahan ni James Vane - kapatid ni Sibyl - ang lumalaking ugnayan at iginiit na hindi angkop para sa kanya si Dorian. Gayunpaman, Nadala ng emosyon si Sibyl. Hindi niya pinapansin ang mga negatibong komento tungkol kay Dorian at nagpasyang itigil ang pag-arte dahil ayaw na niyang magpanggap sa entablado, dahil "ngayon ay nararamdaman niya ang isang bagay na totoo."

Isang pahinga at isang imposibleng pagkakasundo

Sa kasamaang palad, ang pag-arte ay ang kalidad na mahal ni Dorian tungkol sa kanya, samakatuwid, nagtatapos sa pakikipag-ugnayan sa pinakapangit na paraan. Matapos ang breakup, umuwi si Dorian at napansin ang pagbabago sa portrait na ipininta ni Basil: ngayon ay ngumiti siya ng may paghamak.

Natatakot sa hindi kasiya-siyang resulta ng kanyang maysakit at makasalanang pag-uugali na nakalarawan ng canvas, nagpasya siyang makipagkasundo kay Sibyl kinabukasan.

Ngunit ang pinsala ay hindi mababawi, sa sumunod na hapon ay inalam ni Lord Henry kay Dorian na nagpakamatay si Sibyl. Sa pag-udyok ni Lord Henry, nagpasiya si Dorian na ituring ang kamatayan bilang isang uri ng tagumpay sa pansining, kung saan ipinakilala niya ang trahedya at iniiwan niya ang anumang pakiramdam ng kalungkutan. Siyempre, nagpasya si Dorian na itago ang kanyang larawan sa isang silid sa tuktok ng kanyang bahay upang maitago ang mga pagbabago sa iba.

"Bagong bibliya" ni Dorian

Maya-maya, inabot sa kanya ni Lord Henry si Dorian isang libro na may baluktot na paglalarawan ng mga bukid ng isang ika-XNUMX na siglong mamamayan ng Pransya. Ang tekstong ito ay naging "bagong bibliya" ni Dorian. Dahil dito, nagpasiya siyang bumaon sa isang buhay na puspos ng kasalanan at katiwalian, nang walang panghihinayang na dulot ng pamantayang moral o mga kahihinatnan ng kanyang mga aksyon. Ang nag-iisa lamang na utos ay upang makaipon nang walang sawang makaipon ng mga nakagaganyak na karanasan.

Quote ni Oscar Wilde.

Quote ni Oscar Wilde.

Ang walang pag-asang pagdaan ng oras at mabulok na reputasyon ni Dorian

Labing walong taon ang lumipas. Ang reputasyon ni Dorian ay lumalala sa mga lupon ng lipunan ng London dahil sa walang tigil na alingawngaw patungkol sa kanyang masama at hindi matapat na pag-uugali. Sa kabila ng lahat, patuloy siyang tinatanggap ng mga maharlika dahil nananatili siyang bata at maganda. Bagaman ang mukha sa pagpipinta sa larawan ay mukhang nalanta at nakakakilabot.

Ang Basil, ang mga bagong tampok ng Dorian portrait at pagkamatay

Sa isang madilim at maulap na gabi, si Basil Hallward ay dumating sa bahay ni Dorian upang harapin siya tungkol sa mga alingawngaw tungkol sa kanyang reputasyon. Nagsimula silang magtalo. Sa instant na iyon, Napansin ni Basil ang nabubulok na kaluluwa ni Dorian, na ipinapakita sa kanya ang kakila-kilabot na larawan.

Pinakiusapan siya ng pintor na muling isaalang-alang. Ngunit sumisigaw si Dorian na "huli na para sa mga penitensya" at, sa isang galit, pinatay si Basil. Upang matanggal ang bangkay, si Dorian ay sumusuhol at humihingi ng tulong mula sa isang misteryosong doktor. Kinabukasan ng gabi, nagtungo si Dorian sa isang cache ng opyo, kung saan nakilala niya si James Vane, na nagtatangkang maghiganti sa pagkamatay ng kanyang kapatid na si Sibyl. Nagawang makatakas ni Dorian sa kanyang bahay sa bansa. Doon, nakita niya ulit si James na nakatingin sa isang bintana habang nagsisilbi sa ilang mga panauhin.

Pagsisisi at "pagbabago" ni Dorian

Si Dorian ay muling napuno ng takot at pagkakasala. Bagaman nawala ang pakiramdam na ito nang si Vane ay namatay dahil sa hindi sinasadyang pagbaril ng isang mangangaso. Ang mga kamakailang kaganapan ay nagtutulak kay Dorian upang maghanap ng pagbabago sa kanyang lifestyle, hindi na niya maipagpatuloy ang landas ng kalaswaan. Bagaman hindi niya maamin ang kanyang mga krimen ... ngayon ang pagpipinta ay nagpapakita ng ibang expression: pagkukunwari.

Ang kamatayan

Sa wakas, Hindi makaya ni Dorian ang mukha ng kanyang sariling pagguhit; nagalit, ginamit niya ang parehong kutsilyo kung saan pinatay niya si Hallward upang sirain ang pagpipinta. Naririnig ng kanyang mga lingkod ang isang pag-crash. Pagpunta upang suriin, nakuha nila ang buo ng larawan ng bata at magandang Dorian Gray. Sa tabi ng pagpipinta, ang katawan ng isang matandang kakila-kilabot na pagkadisfluure na may isang kutsilyong dumikit sa kanyang dibdib.


Ang nilalaman ng artikulo ay sumusunod sa aming mga prinsipyo ng etika ng editoryal. Upang mag-ulat ng isang pag-click sa error dito.

Maging una sa komento

Iwanan ang iyong puna

Ang iyong email address ay hindi nai-publish. Mga kinakailangang patlang ay minarkahan ng *

*

*

  1. Responsable para sa data: Miguel Ángel Gatón
  2. Layunin ng data: Kontrolin ang SPAM, pamamahala ng komento.
  3. Legitimation: Ang iyong pahintulot
  4. Komunikasyon ng data: Ang data ay hindi maiparating sa mga third party maliban sa ligal na obligasyon.
  5. Imbakan ng data: Ang database na naka-host ng Occentus Networks (EU)
  6. Mga Karapatan: Sa anumang oras maaari mong limitahan, mabawi at tanggalin ang iyong impormasyon.