Ang alkalde ng Zalamea

Ang alkalde ng Zalamea.

Ang alkalde ng Zalamea.

Ang alkalde ng Zalamea ay, kasama ang Pangarap ang buhay, ang pinaka sagisag na paglikha ng Pedro Calderón de la Barca. Ang manunulat ng drama sa Espanya ay isa sa pinakadakilang kinatawan ng baroqueism ng panitikan, na ang akda ay kabilang sa tinaguriang Golden Age. Tinanggap ng mga istoryador bilang sandali ng maximum na kagandahan ng panitikan sa wikang Espanyol.

Ang panahong ito ng biyaya ay umabot ng higit sa isang siglo. Nagsimula ito sa huling dekada ng ika-XNUMX siglo, kasabay ng pagdating ng Columbus sa mga teritoryo ng Amerika. Tiyak na ang pagkamatay ng may-akda na ito - na nangyari noong 1861 - ay minarkahan ang pagtatapos ng panahon.. Sa pagitan ng dalawang mga petsang ito nakilala ng mundo ang mga classics ng tangkad ng Don Kihote ni Miguel de Cervantes kapag mayroon kaming impormasyon.

Sobre el autor

Ayon mismo sa manunulat bago siya namatay, mayroong humigit-kumulang na 110 mga piyesa ng dula-dulaan na isinulat niya sa kanyang buhay. Bilang karagdagan sa mga drama at komedya - "subgenres" na kinabibilangan nito Ang alkalde ng Zalamea- Kasama sa listahan ang mga sasakyang pang-sakramento, pati na rin ang mga maikling piraso ng teatro (sayaw, hors d'oeuvres, jácaras at mojigangas).

Ang alkalde ng Zalamea, Isang "muling paggawa"?

Maaari kang bumili ng libro dito: Walang nahanap na mga produkto

Siyempre, sa taon ng pagsulat ng piraso na ito (humigit-kumulang 1635) ang salitang "muling paggawa" ay malayo pa mula ng maitatag. Mas mababa sa Espanya. Pero Sa praktikal na termino, ito mismo ang nangyari Ang alkalde ng Zalamea.

Calderón de la Barca Nagsisimula ito mula sa isang pangkaraniwang argumento para sa oras at nag-aalok ng sarili nitong bersyon. Nagpunta pa siya sa karagdagang: kumukuha siya ng isang dula sa pamamagitan ng parehong pangalan ni Lope de Vega, pinino ang mga talata, nilaktawan ang ilang mga walang kabuluhang eksena at nagdaragdag ng isang tiyak na pagsasara ng mahabang tula dito.

Ang pagtatalo, kasama ang kuwentong saksi

Ang gawain ay nagaganap sa loob ng isang tunay na konteksto, samakatuwid, iba`t ibang mga tauhan sa kasaysayan ang lumahok sa balangkas. Pumasok ang mga character sa mga indibidwal na linya ng kwento, iyon ay, na may mga partikular na kaganapan na bahagi ng "mga sub-plot". Alin, ay malawak na kilala ng mga madla ng mga unang pagpupulong sa panahon ng ikalabimpito siglo.

Ang mga puntos ng pagikot sa loob ng kuwento

Taong 1580. Si Haring Felipe II ng Espanya, - isang napaka-maingat na tauhan, ayon sa opinyon ng kanyang mga nasasakupan - ay pumupunta sa Portugal upang makoronahan bilang hari ng bansang iyon. Ang pagkamatay ni Sebastián I (1578) at ng kanyang kahalili, si Enrique I (1580), ay umalis sa bansang ito na nahulog sa isang sunud-sunod na krisis. Bago ang halalan ng kahalili ng mga korte ng Portuges, inangkin ng soberanong Espanya ang trono.

Tiyak sa kalagitnaan ng kanyang paglipat sa Lisbon upang makoronahan, ang kanyang mga tropa ay huminto sa Zalamea. Isang bayan sa Extremadura, napakalapit sa linya ng hangganan. Doon, tumatanggap si Kapitan Don Álvaro de Ataide ng tirahan sa bahay ni Pedro Crespo, ang pinakamayamang kontrabida sa lugar. Mahalagang paglilinaw: "kontrabida" sapagkat siya ay isang tao na mula sa isang nayon, hindi dahil siya ay isang masiglang tauhan.

Unang punto ng pagikot

Ang lalaking militar ay umibig kay Isabel, ang anak na babae ng may-ari ng bahay kung saan siya tumutuloy at idineklara ang kanyang pagmamahal sa kanya. Gayunpaman tinatanggihan niya siya. Nahaharap sa pagtanggi, kinidnap ni Don Álvaro ang dalaga at inis siya (Ang mga ganitong uri ng yugto ay napaka-pangkaraniwan sa oras na ito. Dahil dito, si Felipe II mismo ang naglabas ng isang atas na nagbabawal sa mga miyembro ng kanyang hukbo na abusuhin ang mga kababaihan, sa banta ng pagbaril).

Pedro Calderón de la Barca.

Pedro Calderón de la Barca.

Si Crespo, nang malaman ang nangyari, nagmakaawa sa kapitan na pakasalan ang kanyang anak na babae. Hindi lamang ito upang malinis ang pangalan ni Isabel; sa katotohanan, ang mayamang magsasaka ay nagnanais na ibalik ang kanyang sariling karangalan. Sa gitna ng mga pakiusap, nag-aalok siya upang ilipat ang lahat ng kanyang mga assets - medyo malaki - na magiging manugang niya. Ngunit ang alok ay tinanggihan nang may paghamak, yamang si Don Álvaro ay isang lalaking militar na kabilang sa maharlika.

Bagong pagpapasubo

Isinasaalang-alang ni Don Álvaro na isang maliit na bagay upang maging panginoon ng pag-aari ng isang magsasaka. Ano pa, pinapanatili niya ang isang magkaparehong opinyon na nauugnay sa dalaga na galit ng kanyang sarili. Ngunit ilang sandali lamang matapos Si Crespo ay hinirang na Alkalde ng Zalamea. Pinoprotektahan ang kanyang sarili sa kanyang bagong posisyon, nagpasya siyang gawin ang hustisya sa kanyang sariling kamay; utos na agarang arestuhin ang kapitan at ang pagpapatupad sa kanya.

Ang pangwakas na solusyon

Ang isang alkalde ng sibil ay walang jurisprudence sa loob ng kapaligiran ng militar. Dahil dito, ang mga probisyon ni Castro ay, sa teorya, labag sa batas. Ang pagpipilit ng alkalde na ipatupad ang kanyang sariling hatol, ay bumubuo ng isang salungatan sa pamumuno ng hukbong hari na naglalagay sa peligro ng integridad ng lungsod. Ngunit kapag ang lahat ay tila nawala, si Felipe II ay gumawa ng isang hitsura at kumilos sa bagay na ito.

Ang monarko, bagaman pinatunayan niya na mali ang Castro sa mga form, sumasang-ayon sa kanya. Pinagtibay niya ang parusa bago ipinataw, si Don Álvaro de Ataide ay pinatay kasama ng mga club. Hindi nakakagulat, ang isa sa mga kahalili na pamagat ng gawaing ito ay tiyak Ang pinaka mahusay na ibinigay na club.

Biktima at salarin

Sa kabila ng natanggap na paniniwala ng nanghahalay, ang batang Isabel ay tumatanggap din ng parusa. Ipinadala siya upang gugulin ang natitirang buhay na nakakulong sa isang kumbento. Ang pinagbabatayan ng dahilan para sa pagpapasya ay ang ama (na nakatanggap ng titulong permanenteng alkalde mula sa hari). Doon lamang niya makikita ang kanyang sariling karangalan at ng kanyang pamilya na naibalik.

Ang pagsasalita sa pagitan ng mga linya

Parirala ni Pedro Calderon de la Barca.

Parirala ni Pedro Calderon de la Barca.

Ang Alkalde ng Zalamea ay nakamit ang isang bagay na tila imposible para sa mga manunulat ng dula sa oras: iwanang masaya at kontento ang mga maharlika, tulad ng mga magsasaka. Ang mga estates ay matindi na tinutulan sa Espanya mula pa noong Middle Ages. Katulad nito, ang pinakatanyag na mga artista at intelektwal ng panahon ay hindi umiwas sa isyung ito.

Sa kathang-isip - tulad ng sa totoong buhay - ang mga aristokrat ay halos palaging nagwagi. Marami sa mga kalalakihan ng mga liham ay nabibilang sa may pribilehiyong uri ng lipunan. Sa parehong oras, ang mga tagalabas ay labis na interesado na panatilihing masaya ang mga "ginoo" na ito.

Ang karangalan

Pinatnubayan ng iyong sariling kaakuhan, ang bida ng kwento ay mayroon lamang isang tunay na layunin: upang mapanumbalik ang kanyang karangalan. Ang kanyang inabusong anak na babae ay hindi isang pagkakasala sa kanya; ang tunay na biktima ay ang ama. Isang sitwasyon na inindorso ng maharlika ng Espanya, gayunpaman mula sa Renaissance. Isang pananabik na hinabol ng isang mamamayan (mayaman, ngunit isang magsasaka, kung tutuusin) tulad ni Pedro Castro.

Sa anumang kaso, Calderón de la Barca nagawang mangyaring malawak na kasama Ang alkalde ng Zalamea "Mga moor at Kristiyano." Sa puntong ito, malamang na ang mga "subtleties" na ito sa loob ng kanyang pagsasalita ay hindi napansin hanggang sa isang mahabang panahon.

Isang gawaing antimilitarist?

May mga nag-cross out Ang alkalde ng Zalamea bilang isang pagsasalita laban sa militar. Gayunpaman, malapit sa pagtatapos ng kwento ang tagapagsalaysay ay namamahala sa pag-debunk ng ideyang ito. Ang panganay na anak ni Castro - isang kasabwat na taong walang tirahan na walang layunin sa buhay - ay na-draft sa hukbo ng hari. Ang ama, malayo sa pagsisisi dito, ipinagdiriwang ang aksyong ito.

Naniniwala si Castro na tiyak na ang institusyong militar ay papayagan ang mga supling nito na malaman ang mga birtud ng buhay. Gayundin, bago mag-aksaya ng oras, mas mabuting maglingkod sa iyong hari. Bagaman hindi ito ganap na malinaw, tiyak kung pinatunayan ito ng may-akda na walang paniniwala o isa pa itong matalino na nagkukubli ng kabalintunaan sa gitna ng mga dayalogo ng pangunahing tauhan.


Ang nilalaman ng artikulo ay sumusunod sa aming mga prinsipyo ng etika ng editoryal. Upang mag-ulat ng isang pag-click sa error dito.

Maging una sa komento

Iwanan ang iyong puna

Ang iyong email address ay hindi nai-publish. Mga kinakailangang patlang ay minarkahan ng *

*

*

  1. Responsable para sa data: Miguel Ángel Gatón
  2. Layunin ng data: Kontrolin ang SPAM, pamamahala ng komento.
  3. Legitimation: Ang iyong pahintulot
  4. Komunikasyon ng data: Ang data ay hindi maiparating sa mga third party maliban sa ligal na obligasyon.
  5. Imbakan ng data: Ang database na naka-host ng Occentus Networks (EU)
  6. Mga Karapatan: Sa anumang oras maaari mong limitahan, mabawi at tanggalin ang iyong impormasyon.