Daniel Martín Serrano. Intervistë me autorin e Insomnia

Daniel Martin Serrano është premierë në roman me një titull të zi, Insomnio. Por ky madrilenas tashmë ka një histori të gjatë si skenarist i serialeve televizioni ndër të cilët janë Spitali QendrorKadifeI verbër për takimeEl Príncipe, Tradhti y Det të hapur. Përveç kësaj, ai është një profesor i Skenarit Televiziv në Shkollën e Filmit në Madrid. Në këtë intervistë Ai na tregon për romanin e tij dhe shumë më tepër. E vlerësoj shumë mirësinë dhe kohën që ai më ka kushtuar.

Daniel Martín Serrano - Intervistë

  • LITERATURA SOT: Teknikë kaq e ftohtë, e ritmit dhe e skenarit ose e ritmit dhe teknikës së romanit? Apo pse të zgjedhësh?

DANIEL MARTÍN SERRANO: Në fund të fundit gjithçka ka të bëjë me tregimin e një historie. Teknikat janë të ndryshme, po, por çfarë e bën më shumë ndryshimin një skenar për një roman është mënyra e punës. Shkrimi i skenareve është një përpjekje ekipore në të cilën marrin pjesë disa njerëz dhe ju keni mendimin e prodhuesve, rrjeteve dhe platformave, kështu që shumë nga vendimet merren së bashku. Para një romani, unë jam i vetmi që i marr këto vendime, unë jam ai që vendos se çfarë ndodh dhe si ndodh. Dhe në ndryshim nga mënyra e punës për një skenar, ndonjëherë vlerësohet liria që më jep romani.

Por nuk kam një preferencë për skenarin apo romanin, ose të paktën është e vështirë për mua të zgjedh njërën ose tjetrën. Në shumicën e rasteve është historia që dëshironi të tregoni që vendos se si dëshiron të tregohet, nëse është në formën e një skenari, një romani, një historie dhe madje edhe një shfaqjeje. 

  • AL: Me një karrierë të gjatë si skenarist, tani po bëni debutimin tuaj në letërsi të pastër dhe të thjeshtë me një roman në të zezë, Insomnio. Pse dhe çfarë gjejmë në të?

DMS: Si në pothuajse çdo profesion që dikush propozon sfida të reja dhe shkrimi i këtij romani për mua ishte. Pas vitesh duke shkruar skenarë dhe pasi kisha filluar disa romane vendosa që të mbaroja një, më tregoni se ai ishte i aftë për ta bërë këtë. Ky ishte motivi im i parë. Pasi isha në gjendje ta botoja tashmë tejkalon shumë pritjet e mia të para. 

En Insomnio lexuesi do të gjejë një roman i zi, shume i erret, me dy komplote, njera llogaritet në të kaluarën dhe Otra në të tashmen. Në të parën, protagonist, Thomas Abad, është inspektor i polici përgjegjës për gjetjen e asesino të grave të ndryshme. Ndërsa çështja përparon, ju do ta zbuloni atë vëllai i tij është disi përfshirë. Përpjekja për t'ju mbrojtur do të përfundojë duke humbur punën tuaj. 

Në pjesën e tanishme, Tomás punon netëve si roje sigurie nga varrezat dhe atje, i ngacmuar nga dikush që fshihet në hije, ai e kupton se çështja nuk është mbyllur ende. 

Insomnio është një roman me një komplot që është duke u lidhur gjithnjë e më shumë dhe kjo nuk i jep afat lexuesit. Ka një shumë atmosferë e mirë, një personazh kryesor i atyre që futen në shpirtin tënd dhe, është e gabuar për mua ta them, por është shume mire e shkruar. Tani do të jenë lexuesit ata që duhet ta gjykojnë atë. 

  • AL: Duke u kthyer në kohë, ju kujtohet libri i parë që keni lexuar? Dhe historia e parë që keni shkruar? 

DMS: Leximet e mia të para, si ato të shumë brezit tim, ishin librat në koleksionin B.Hark me avull, The Five, Jules Verne, Agatha Christie...

Sa për gjënë e parë që kam shkruar nuk kam një kujtesë të qartë, unë e di atë ne shkolle kur duhej të bënit ca shkrime përdoret për të dalë në pah. Pak nga pak, po fillova të shkruaj një histori dhe kështu po krijoja një lloj nevoje që më bëri të shkruaj gjithnjë e më shumë. Pessoa tha se shkrimi për të ishte mënyra e tij për të qenë vetëm dhe unë pajtohem mjaft me atë deklaratë. 

  • AL: Ai libër që të preku shpirtin ishte ...

DMS: Shumë. Nuk mund të zgjidhja një. Ata libra në të cilët jam i vetëdijshëm për punën e shkrimtarit që qëndron pas tyre më kanë shënjuar. Unë mund të të them emrin Koshere bletësh, nga Cela, E butë është natanga Fitzgerald, Qyteti dhe Qentë, nga Vargas Llosa, Britma e bufit, nga Highsmtih, Nefando nga Mónica Ojeda, shumica e romaneve të Marías ...

  • AL: Dhe ai shkrimtari i preferuar i referimit apo frymëzimit? Ju mund të zgjidhni më shumë se një dhe nga të gjitha epokat.

DMS: Ndoshta është Javier Marias shkrimtari që mund të thotë më shumë që ndikon tek unë. Fillova t’i lexoja në atë moshë kur filloi të bëhej e qartë se doja t’i përkushtohesha shkrimit. Stili i tij, mënyra e tij e të treguarit është diçka që unë e kam shumë në mendje. Por ka shumë të tjerë: Vargas Llosa, Garcia Marquez, Lobo Antunes, Richard Ford, Patricia Magjistar, Joyce Carol Oates, Sofi Oksanen, Martin Gaite, Dostojevski, Pessoa...

  • AL: Cilin personazh letrar do të donit të takonit dhe të krijonit?

DMS: Një roman që zakonisht e lexoj shumë është Gatsby i Madh dhe ai është një nga personazhet që më pëlqen më shumë në letërsi. E gjithë puna e Fitzgerald është plot me personazhe me shumë shtresa që i zbuloni në çdo lexim të ri. Dhe Gatsby është një nga personazhet e mi të preferuar. 

  • AL: Ndonjë zakon ose zakon i veçantë kur bëhet fjalë për shkrim ose lexim?

DMS: Unë nuk kam ndonjë mani shumë të dukshme kur bëhet fjalë për të shkruar. Ajo që mund të them është se Jam mjaft i ndërgjegjshëm, shkruaj dhe rishkruaj shumë derisa të jem i kënaqur me rezultatin. Unë nuk jam një shkrimtar i shpejtë, mendoj dhe meditoj shumë për hapat që duhen hedhur si në një roman ashtu edhe në një skenar sepse jam i bindur që puna e mirë paguan rezultate të mira.

Dhe profesioni i të shkruarit është ende një punë dhe, si i tillë, Mundohem të shkruaj çdo ditë, Unë kam orarin tim, nuk jam nga ata që i merr frymëzimi, zgjat shumë pak. edhe Më pëlqen të kem disa projekte në dorë në të njëjtën kohëKështu që, kur ngec me një, mund të marr një tjetër dhe të vazhdoj të ec përpara. Isshtë mënyra më e mirë për të kapërcyer bllokimet, për të lënë historitë të pushojnë për një kohë.

Y në kohën e leximit mbase hobi i vetëm që mund të kem është se me duhet heshtja, asgjë për të më shpërqendruar. 

  • AL: Dhe vendi dhe koha juaj e preferuar për ta bërë atë?

DMS: Unë zakonisht shkruaj në shtëpi, por herë pas here më pëlqen të ndryshoj duke shkuar në një mensë, Një bibliotekë. Ky ndryshim i peizazhit, për të thënë, Më ndihmon të ajrosem dhe duke mos pasur ndjenjën rutinë të të punuarit gjithmonë në të njëjtin vend. Isshtë e vërtetë që pandemia ka ndryshuar këtë zakon për mua, por shpresoj që në një moment të mund ta rifilloj. 

  • AL: Më shumë zhanre letrare që ju tërheqin? 

DMS: Fakti që romani im i parë është i një zhanri krimi ose krimi nuk do të thotë se është zhanri im i preferuar, në fakt, unë nuk jam një lexues i shkëlqyeshëm i trillimeve të krimit. Në të vërtetë cfare me pelqen, megjithëse duket një truizëm, janë librat e mirë. Dhe çfarë është një libër i mirë për mua? Ai që kur mbaron së lexuari e di që do të të shoqërojë gjithë jetën, ai në të cilin kuptoj se pas ka një shkrimtar të mirë dhe shoh punën që ka romani, që më bën të mendoj, që më lë të ndjehem. Dhe një libër i mirë është gjithashtu ai që prodhon një zili të caktuar tek unë, zili të shëndetshme, për të mos ditur nëse një ditë do të jem në gjendje të shkruaj diçka të tillë. 

  • AL: Leximi juaj aktual? Dhe a mund të na tregoni se çfarë po shkruani?

WHD: Leximet grumbullohen, Unë blej më shumë sesa kam kohë për të lexuar. Unë prirem të jem vonë për lajmet, kështu që tani po lexoj Ishulli Berta, nga Javier Marías, dhe unë kam shumë të tjerë në tryezë që presin radhën e tyre. 

Dhe sa i përket asaj që po shkruaj, tani jam duke punuar në një serial për të cilin ende nuk mund të tregoj shumë por që do ta shohin dritën vitin e ardhshëm dhe u përpoq të formonte çfarë do të doja të ishte romani im i dyte. Një ndryshim i regjistrit, një roman më intim dhe personal që flet për dashurinë, jo një roman dashurie, por një roman në lidhje me dashurinë dhe si e perceptojmë ose e jetojmë atë përgjatë viteve, nga adoleshenca te ajo që ne e quajmë moshë e mesme. 

  • AL: Si mendoni se është skena botuese për aq autorë sa ka apo duan të botojnë?

WHD: E nderlikuar. Unë mendoj se ekziston një lloj urgjenca për dëshirën për të botuar që nganjëherë mbizotëron diçka më e rëndësishme se sa është dua te shkruaj. Çdo libër, qoftë një roman, një ese apo ndonjë zhanër tjetër, kërkon një kohë pune, shumë shkrim dhe rishkrim dhe më jep ndjesinë që ato botohen dhe, mbi të gjitha, botohen romane që nuk janë punuar sa duhet .

Objektivi për ata që shkruajnë është që të botojnë, natyrisht, por një shkrimtar duhet të jetë shumë kërkues me veten e tij, jo vetëm çdo gjë është e dobishme të botohet pa marrë parasysh sa e dëshiron dikush, duhet të minimizoni egon në maksimum kur shkruani. Një pikë tjetër negative për aq sa është botuar tani është të shohësh se si romanet shumë të mira kalojnë pa u vënë re dhe të tjerët që nuk janë aq të shkëlqyeshëm janë të suksesshëm. Ndonjëherë promovimi në rrjetet sociale funksionon më shumë sesa vetë cilësia e romanit. Shpresojmë që kjo të ndryshojë. 

  • AL: A do ta kishit imagjinuar një skenar për momentin jetësor në të cilin po jetojmë? A mund të qëndroni me diçka pozitive ose të dobishme për historitë e ardhshme?

DMS: Ka pasur gjithmonë histori të tipit apokaliptik që, me këtë të kovidit, është më e afërta që kemi qenë me ta. Trueshtë e vërtetë që të jetosh në vetën e parë është ndryshe, por nëse do të më duhet të qëndroj me diçka pozitive, është me të aftësinë për qëndresë mendore që të gjithë kemi mësuar ta zhvillojmë. Trueshtë e vërtetë që herë-herë duket se dikush ka arritur kufirin e izolimit, mërzisë dhe duke mos parë fundin e këtij makthi. Por mendoj se, në terma të përgjithshëm, kush tjetër që më pak ka ditur se si ta trajtojë atë në mënyrën më të mirë të mundshme. 


Përmbajtja e artikullit i përmbahet parimeve tona të etika editoriale. Për të raportuar një gabim klikoni këtu.

Bëhu i pari që komenton

Lini komentin tuaj

Adresa juaj e emailit nuk do të publikohet.

*

*

  1. Përgjegjës për të dhënat: Miguel Ángel Gatón
  2. Qëllimi i të dhënave: Kontrolloni SPAM, menaxhimin e komenteve.
  3. Legjitimimi: Pëlqimi juaj
  4. Komunikimi i të dhënave: Të dhënat nuk do t'u komunikohen palëve të treta përveç me detyrim ligjor.
  5. Ruajtja e të dhënave: Baza e të dhënave e organizuar nga Occentus Networks (BE)
  6. Të drejtat: Në çdo kohë mund të kufizoni, rikuperoni dhe fshini informacionin tuaj.