Wywiad z Marcosem Chicotem, finalistą nagrody Planeta 2016

marcos-chicot

Marcos Chicot. © Novelashistóricas

Po wysłaniu najlepiej sprzedający się na świecie ebook w języku hiszpańskim w latach 2013-2016, Zabójstwo Pitagorasa, psychoanalityk Marcos Chicot Álvarez (Madryt, 1971) postanowił w 2009 roku przerwać pracę wkrótce po narodzinach swojej córki Lucii, która cierpi na zespół Downa, i pisać powieść przez sześć lat Zabójstwo Sokratesa, finalistka nagrody Planeta 2016. Dzieło, w którym, w przeciwieństwie do swojego bestsellera, traktuje o wspanialszym (a także chaotycznym) okresie klasycznej Grecji, być może nie tak daleko od dzisiejszego Zachodu.

Marcos Chicot: „Sokrates zrobił różnicę”

Jest 14:30 w hotelu Fairmont Juan Carlos I w Barcelonie i pomimo zmęczenia Marcos Chicot nadal się uśmiecha, pokazując elegancję, która charakteryzuje go wśród rzeczników prasowych i dziennikarzy. Pyta mnie o pozwolenie na zjedzenie czegoś z talerza tapas, które położyli na stole i podchodzi do przodu, lubi bliskość.

Jego praca, finalista The Murder of Socrates, jest „przyjemną i rygorystyczną powieścią o klasycznej Grecji”, jak mówi sam autor. Historia, która zaczyna się od kradzieży dziecka i trwa w kontekście wojny peloponeskiej, konfliktu, który toczył się przez 27 lat w Atenach i Sparcie.

Wiadomości literackie: Jak się czujesz?

Marcos Chicot: Oprócz wyczerpania. . . (śmiech)

AL: Na bok 

MC: Czuję się jak w chmurze, myślę, że wyczerpanie pomaga we śnie. Chcę jutro odpocząć i mieć szerszą perspektywę, nie mogąc się doczekać życia każdego dnia, każdej chwili, docierania do moich zwolenników z książką, z jej przesłaniami, ponieważ teraz czuję to wszystko w nierealny sposób. Chcę, żeby książka była w księgarniach, dotykała jej, czuła, mówiono jej, co myślą.

AL: Czym różni się ta nowa powieść Zabójstwo Sokratesa od Zabójstwa Pitagorasa?

MC: Ta powieść jest atrakcyjniejsza z dwóch powodów: jednym z nich jest sam Sokrates, który a priori jest bardziej atrakcyjny niż Pitagoras. To ekscentryczny bohater, który zwrócił na siebie uwagę w Atenach i który ingerował w życie swojego miasta. Mamy o nim więcej informacji i oczywiście o jego otoczeniu. Pitagoras reprezentował Wielką Grecję zainstalowaną w południowych Włoszech, podczas gdy ta powieść rozgrywa się w sercu klasycznej Grecji, kolebki cywilizacji świata. Sokrates oznacza narodziny i nie powiedziałbym o filozofii, ale o ewolucji do tych wyjaśnień, na przykład o niebie lub wodzie, które wniósł człowiek. Sokrates zrobił różnicę i powiedział NIE, ważny jest człowiek, więc poszukajmy prawd absolutnych. Sposób myślenia, który czyni go ojcem racjonalizmu i humanizmu, ojcem filozofii. Wszystko, co się w nim rodzi i to nas definiuje. Te dziesięciolecia, w których rodzi się humanizm, osiąga maksymalny blask w kulturze, malarstwie, architekturze, medycynie, literaturze, wszystko się całkowicie wykluje. Ponadto rodzi się wiele innych elementów, które są dziś bardzo nowoczesne: igrzyska olimpijskie, teatr, pochodzenie rzeczy, które dziś odczuwamy i które pojawiły się 2500 lat temu z ogromnymi podobieństwami do tych, które mamy teraz. Odkrycia, które przez wieki znikały, a renesans był ruchem, który uratował je do dziś. Krótko mówiąc, to jest nasze pochodzenie. A to przyciągnie ludzi.

AL: Jaka jest najważniejsza lekcja, jaką daje nam Sokrates?

MC: To jego własne życie i jego własna śmierć, był człowiekiem, który w ogóle się nie poddał, któremu grożono śmiercią walką i życiem dla prawdy i sprawiedliwości. W jego wyniku powstał bardzo ważny ruch, który nas naznaczył. Jacy mężczyźni wyznaczyli sposób zachowania się mężczyzn lub służyli za punkt odniesienia? Możesz pomyśleć o Gandhim, Jezusie Chrystusie dla katolików; w Sokratesie. Jego własne nauki stały się sposobem na życie.

AL: Igrzyska olimpijskie, teatr, elementy, które człowiek utrzymywał od czasów starożytnej Grecji, ale czy są inne aspekty na poziomie społecznym lub politycznym między tą Grecją, którą opisujesz, a obecnym Zachodem, które być może nie zmieniły się tak bardzo?

MC: Całkowicie. Istnieje podobieństwo, które dobrowolnie rozważam w książce na temat sytuacji politycznej. To była pierwsza demokracja na świecie, nie mieli żadnych odniesień, ale popełnili te same okrucieństwa, co my dzisiaj. Było to zgromadzenie, na którym wszyscy głosowali, bardzo czyste. Ale, jak powiedział Eurypides, demokracja to dyktatura demagogów. W końcu przyjechali, przekonali wszystkich swoimi pasjami i podjęli straszne decyzje. Na przykład opisana w książce wojna peloponeska trwała 27 lat i było kilka sposobów na jej powstrzymanie poprzez użycie tego słowa, ale byli bardzo specyficzni ludzie, którzy zdecydowali się kontynuować przemoc z powodu własnego pragnienia władzy. , ze względu na te pasje, że przekonywali innych, a reszta, jak owce, akceptowała.

AL: I czy to się trzyma?

MC: Tak, polityką często kierują ludzie z charyzmą i niestety z negatywnych powodów i ich osobistych interesów. Dlatego ostatecznie całe społeczeństwo podejmuje negatywne decyzje w interesie nielicznych, mających wielką zdolność poruszania najbardziej zajadłych i bezmyślnych namiętności człowieka.

AL: Wspomniałeś wczoraj, że zacząłeś pisać tę powieść, kiedy urodziła się twoja córka Lucia, która urodziła się z zespołem Downa. Czasami mamy tendencję do pisania na tematy, które mogą być nam bardziej obce, gdy w rzeczywistości być może mamy również własne lub bardziej osobiste historie, które możemy opowiedzieć. Czy myślałeś o napisaniu bardziej intymnej powieści, która dotyczy na przykład związek ojca? kto pisze i córka z niepełnosprawnością?

MC: Tak, to, o czym myślałem, to stworzenie dzisiaj powieści, w której jedna z postaci ma zespół Downa. To pozwoliłoby mi pokazać realia zespołu Downa, chociaż zawsze staram się to pokazać na wiele sposobów. Byłby to sposób na pozbycie się uprzedzeń, które istnieją wokół nich, pokazanie ich rzeczywistości, tak prostej. W ten sposób życie jest o wiele łatwiejsze, a społeczeństwo jest dla nich bardziej przyjazne. Byłby to najlepszy sposób, aby to zademonstrować, tworząc postać z zespołem Downa, która pozwala mi pokazywać informacje bez konieczności zatrzymywania się, by mówić o tym konkretnie, które pozostają zintegrowane, splecione z fabułą. Zawsze o tym myślałem, ale teraz może to nie pasować do moich najbliższych projektów.

AL: Jaką radę dałbyś tym młodym pisarzom, którzy przygotowują się do napisania swojej pierwszej powieści?

MC: Wysiłek, wytrwałość. Zależy to od rodzaju powieści, proces może być bardzo trudny, to poświęcenie. Dlatego musisz być przekonany, że fakt napisania go zrekompensuje. Jeśli dodatkowo praca zakończy się sukcesem, to dodatkowe komponenty są już oczywiste. Szukaj satysfakcji w pisaniu, a nie sukcesie.

AL: A komu chciałbyś się zaprezentować na nagrodę Planeta?

MC: Każdy, kto chce napisać powieść i odnieść z nią sukces. To jest handel i musisz się najpierw nauczyć. Za każdym razem, gdy czytam powieść sprzed lat i widzę coś, co mi się nie podoba, mówię do siebie: świetnie! To musi być bardzo jasne. O ile nie jesteś pisarzem Mozartem, w tym zawodzie to normalne, że musisz się uczyć. Uciekaj od pochlebstw i szukaj krytyki. Następnie poprawiaj i poprawiaj, aż przekonasz krytyków.

AL: Co zamierzasz zrobić z nagrodą?

MC: Po pierwsze, Hacienda bierze połowę (śmiech). Jak we wszystkich moich powieściach10% trafia do organizacji osób niepełnosprawnych. Potem rozdzielę to, co zostało za trzy lata do następnej powieści i opłacę rachunki.

AL: Z jakimi organizacjami współpracujesz?

MC: Garrigou jest głównym, ponieważ współpracuje ze szkołą mojej córki. Również z Fundacją Downa w Madrycie. Kiedy moja córka była dzieckiem, zabrałem ją tam i przyjęli ją bardzo dobrze, z zabiegami fizjoterapeutycznymi, logopedą, stymulacją; to najlepsze: pobudzenie ich do rozwijania swojego potencjału, aw przypadku mojej córki ewolucja była spektakularna. Bardzo ważna jest także sympatia, jaką otrzymują od rodziców, na którą ciężko pracuję, bo jeśli ojciec jest uprzedzony chorobą, adaptacja może być bardzo trudna i podlegać ciągłemu odrzuceniu.


Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Bądź pierwszym który skomentuje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.

logiczne (prawda)