Cudowne doświadczenie czytania książki nosem

książka

Okładka książki «Perfumy El».

Ostatnio przeglądając półki w mojej nocnej bibliotece, Odkryłem książkę, która mnie zaskoczyła, bo książka dawno mnie nie zaskoczyła. Muszę przyznać, że zauważyłem go dzięki jego filmowej adaptacji w reżyserii Toma Tykwera. Coś, co zwykle mi się nie przytrafia, ale tym razem pozwoliło mi poznać jedną z najbardziej zaskakujących powieści XX wieku.

„Perfumy” to jeden z tych filmów, które oglądane nie pozostawiają nikogo obojętnym ze względu na fabułę i szokujący obraz. Coś, co po obejrzeniu tego długo zapamiętałem i co jak zapomniany zapach obudziło się, gdy na półce poczułam obecność małej książeczki o tym samym „enigmatycznym” tytule.

Logicznie rzecz biorąc, nie mogłem się powstrzymać przed przyjęciem tego, ale nie wcześniej niż wstydziłem się mojej absolutnej ignorancji, kiedy nie zdawałem sobie wtedy sprawy, że fabuła filmu, który tak na mnie wpłynął, pochodzi z książki którego byłem całkowicie nieświadomy.

Kiedy to przeczytałem, zdałem sobie sprawę z sytuacji, która przydarzyła mi się, gdy cieszyłem się powieścią, która nigdy mi się nie przydarzyła i która niewątpliwie charakteryzowała tę pracę jako autentyczną. Autor, Patrick Süskind, pisząc tę ​​historię w latach 80., był w stanie zrobić coś, co potrafi niewielu pisarzy..

W ten sposób „perfumy” nie różnią się od siebie fabułą, ale sposobem, w jaki są nam przedstawiane i opisywanymi wydarzeniami. W przeciwieństwie do innych książek w tym przypadku  czytelnik zna historię poprzez węch. Opis przestrzeni jest węchowy, a postacie i środowiska są rozpoznawane po zapachu, a nie fizjonomii. fizyka.

Dlatego podczas czytania kontekstualizuje się za pomocą różnych zapachów opisywanych wszystko, co się dzieje. Przechodząc w ten sposób, do XVIII wieku poprzez nowe znaczenie i przez odczucia, które z niego emanują. W ten sposób zapach staje się podstawową osią wszystkiego, niezbędną do zrozumienia ewolucji sporu.

Mistrzowskie urządzenie literackie wymyślone przez Süskinda, które przedstawia nam je za pośrednictwem głównego bohatera powieści, Jean-Baptiste'a Grenouille'a. Kobieta-zabójczyni z nadprzyrodzoną zdolnością łapania zapachu. Wyjątkowa i odmienna powieść noir, historyczna i horror, która angażuje czytelnika poprzez chmurę prawdziwych zapachów wszelkiego rodzaju.

To naprawdę fascynujące Bestseller opublikowana w 1985 roku była pierwszą powieścią napisaną przez niemieckiego pisarza. Niezwykły sposób, dostępny dla nielicznych, na rozpoczęcie kariery pisarza.

Żegnam się tym nie bez przypomnienia cytatu Claudio Magrisa, w którym stwierdza, że: „Prawdziwy krytyk literacki jest detektywem i niewykluczone, że fascynacja tą bezdyskusyjną czynnością nie polega na wyrafinowanych interpretacjach, ale na zapachu psa, który prowadzi do szuflady, do biblioteki, do sekretu życia "

Z pewnością, jak twierdzi Magris, to zapach doprowadził mnie do znalezienia i odkrycia tej wspaniałej powieści pośród morza książek i wrażeń.

 

 


Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Komentarz, zostaw swój

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.

  1.   RICHIE powiedział

    FILM BYŁ DUSTIN HOFFMAN I NIE POWIEDZĘ WIĘCEJ WIELKIEGO FILMU, a najlepsza książka jest nadal jedną z moich pierwszych książek w mojej bibliotece tak proszę pana bardzo dobra rekomendacja

logiczne (prawda)