Współczesna poezja latynoamerykańska (I)

Współczesna poezja latynoamerykańska

Kiedy mówimy o poezji hiszpańsko-amerykańskiej, niewątpliwie pojawia się pierwsze imię lub jedno z pierwszych Ruben Dario, z którym Modernismoale jest jeszcze poezja hiszpańsko-amerykańska poza tą lub José Hernández, innego wielkiego poety.

Wyróżniają się między innymi następujące głosy: Gabriela Mistral, Jose Marti, Pablo Neruda, Octavio Paz, Cesar Vallejo y Vincente Huidobro. W tym artykule porozmawiamy o pierwszych trzech, aw tym, który zostanie opublikowany jutro, porozmawiamy o trzech ostatnich. Jeśli lubisz poezję, a raczej dobrą poezję, nie przestawaj czytać tego, co nadchodzi.

Gabriela Mistral

Gabriela Mistral, czyli co to jest, Lucia Godoy Należała do ówczesnych poetów, którzy swoją poezją dążyli do odkrycia realizmu, codzienności, szukając także schronienia w intymności.

Pisała Gabriela, laureatka literackiej Nagrody Nobla w 1945 roku „Sonety śmierci”, jedno z jego najlepszych i najważniejszych dzieł. Inspiruje się samobójstwo Romelio Ureta, jego stara miłość. A pierwszy sonet wygląda tak:

Z zamarzniętej niszy, w której umieścili cię mężczyźni,
Sprowadzę cię do skromnej i słonecznej krainy.
Że muszę w nim spać, mężczyźni nie wiedzieli,
i że musimy śnić na tej samej poduszce.

Położę cię na słonecznej ziemi z
słodycz matki śpiącemu synowi,
a ziemia musi stać się miękką kolebką
po przyjęciu ciała jako obolałego dziecka.

Wtedy spryskuję brud i różany pył,
iw niebieskawym i jasnym pyle księżyca,
lekkie podroby zostaną uwięzione.

Odejdę śpiewając moje piękne zemsty,
Ponieważ dla tego ukrytego honoru ręka nie
zejdą, by sprzeciwić się twojej garści kości!

Jose Marti

Kubańczyk José Marti miał poezję jako szczery sposób komunikacji, przejawiający się w formalny sposób poprzez prostotę i codzienność. Poeta się identyfikuje „Proste wersety” swoją poezją, bo w niej przedstawił i ukształtował swoją duszę taką, jaka była. Pisząc te wersety, objawia się: jednostka złożona z odmiennych i przeciwstawnych elementów, jak to się dzieje, gdy nadaje imiona „Słabość jelenia” przed „Siła stali”. Odzwierciedla również uczucia, takie jak solidarność i zniesienie urazy:

Pielęgnuj białą różę
w czerwcu jak w styczniu
Dla uczciwego przyjaciela
który podaje mi swoją szczerą rękę.

I za okrutnika, który mnie wydziera
serce, z którym żyję,
Uprawa ostu lub pokrzywy;
Uprawiam białą różę.

Pablo Neruda

Nie wiem, ile razy pisałem o tym autorze, ale nie męczę się. Neruda był i zawsze będzie jednym z największych nazwisk światowej poezji, nie tylko w Ameryce Łacińskiej. Wystarczy nazwać swoją pracę „Dwadzieścia wierszy miłosnych i rozpaczliwa piosenka”, wydany w 1924 r., mówimy wszystko ... A brakowałoby mi wierszy, żeby opublikować wszystko, co zasługuje na przeczytanie przez tego autora. Ale powiem krótko, a przynajmniej spróbuję:

Żebyś mnie usłyszał
moje słowa
czasami stają się cienkie
jak ślady mew na plażach.

Naszyjnik, pijany grzechotnik
Twoje ręce miękkie jak winogrona.

Patrzę na moje słowa z daleka.
Bardziej niż moje, są twoje.
Wspinają się w moim starym bólu jak bluszcz.

W ten sposób wspinają się po wilgotnych ścianach.
To ty jesteś odpowiedzialny za tę cholerną grę.

Uciekają z mojego ciemnego legowiska.
Wypełniasz wszystko, wypełniasz wszystko.

Przed tobą zaludnili samotność, którą zajmujesz,
i są bardziej przyzwyczajeni do mojego smutku niż ty.
Teraz chcę, żeby powiedzieli to, co ja chcę ci powiedzieć
abyś mógł ich usłyszeć tak, jak ja chcę, żebyś mnie usłyszał.

Wiatr Cierpienia wciąż ich ciągnie.
Huragany snów wciąż ich czasami przewracają.
Słyszysz inne głosy w moim zbolałym głosie.
Łzy starych ust, krew dawnych błagań.
Kochaj mnie, partnerze. Nie zostawiaj mnie. Chodź za mną
Podążaj za mną, partnerze, w tej fali udręki.

Ale moje słowa plamią twoją miłością.
Zajmujesz wszystko, zajmujesz wszystko.

Z nich wszystkich robię naszyjnik nieskończoności
dla twoich białych rąk, miękkich jak winogrona.

Jeśli podobał Ci się ten artykuł i podobało Ci się czytanie tego artykułu tak samo, jak ja go pisałem, nie przegap drugiej części, która zostanie opublikowana jutro, w czwartek. W nim porozmawiamy pokrótce o Octavio Paz, César Vallejo i Vicente Huidobro.


Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Komentarz, zostaw swój

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.

  1.   Jorge powiedział

    Pochodzę z Tucumán i codziennie czytam poetyckie malowidła ścienne. Uwielbiałem oglądać to zdjęcie na okładkę w artykule. Dzięki!