W taki dzień jak dzisiaj zmarł Luis de Góngora

W taki dzień jak dzisiaj zmarł Luis de Góngora -

Masz rację, taki dzień, jak dziś zmarł Luis de Góngora, a konkretnie 23 maja 1627. To był jeden z najważniejszych poetów i dramaturgów naszego hiszpańskiego złotego wiekuOn i znany są „spory”, które zawsze toczył z jednym ze swoich zawodowych kolegów, innym wielkim pisarzem, Francisco de Quevedo. A jeśli nie, oceń sam:

Przeciw Don Luis de Góngora i jego poezji (Atak Quevedo na Góngorę, przekształcony w poezję)

Ten cyklop, nie Sycylijczyk,
mikrokosmosu tak, ostatnia kula;
ta twarz antypody, której półkula
strefa podzielona na termin włoski;

ten krąg żyje w każdej płaszczyźnie;
to, że będąc tylko zerem,
mnoży się i część po całości
każdy dobry opat wenecki;

miniatura tak, ale ślepa zniewaga;
brodata szpara grzyw;
ten szczyt występku i zniewagi;

ten, w którym dziś pierdzi są syrenami,
To jest osioł w Góngorze i w kulcie,
że bujarrón prawie go nie znał.

La Odpowiedź Gongorynie zajmie dużo czasu:

Hiszpański Anacreon, nikt cię nie powstrzyma.
Nie mów z wielką uprzejmością,
Ponieważ twoje stopy są eleganckie,
Że twoja miękkość jest zrobiona z syropu

Czy nie naśladujesz Lope Terentian,
Niż do Bellerophon każdego dnia.
Na drewniakach poezji komicznej
Nosi ostrogi i galopuje?

Ze szczególną troską o swoje zachcianki
Mówią, że chcą tłumaczyć na grecki
Twoje oczy nie patrzyły na to.

Pożycz je na chwilę mojemu ślepemu oku,
Ponieważ na światło dzienne wydałem pewne leniwe wersety,
A później zrozumiesz każde gregüesco.

Quevedo walczy:

Swoje prace rozłożę na bekonie
Dlaczego mnie nie ugryziesz, Gongorilla,
Pies młynów Kastylii,
Uczony w żartach, jak chłopak w drodze.

Prawie człowiek, indyjski kapłan,
Tego nauczyłeś się bez Christusa elementarza;
Chocarrero z Kordoby i Sewilli,
A na dworze błazen dla boskości.

Dlaczego cenzurujesz język grecki
będąc jedynym rabinem Żydówki,
rzecz, której twój nos wciąż nie zaprzecza?

Nie pisz więcej wersetów dla mojego życia;
Chociaż uczeni w Piśmie wyglądają, jakby cię trzymali,
Za bunt jako kata.

Y Gongora kończy się:

Don Francisco de Quevedo

Pewien poeta pielgrzymujący

jak pobożna, wpadła w rozmaryn,
z którym każdy fryzjer mógłby sobie poradzić
zmyć najbardziej zranioną dyscyplinę.

To była jego błogosławiona peleryna,
jak jej, z pięknej skóry,
jego sztabowy hełm z najbardziej lisicy
bajel, że z latarni morskiej Cecina

do Toast, bez robienia wody, płyń.
To bez oddania ziemi Roque,
słusznie próżnej czci,

że w złotych zestawach, święte insygnia, szaleństwo,
Idzie do San Trago, gdzie przybywa:
że zarówno kulawy, jak i zdrowy spacer.

Krótkie podsumowanie jego życia

W taki dzień jak dzisiaj zmarł Luis de Góngora

  • Gongora studiuję prawo na Uniwersytecie w Salamance.
  • Fue wczesne jego powołanie literackie.
  • Zaczął jego kariera kościelna ale jego smak gry, co spowodowało duże straty ekonomiczne.
  • On miał relacje z Trybunałem, zarówno w Valladolid, jak i Madrycie, gdzie ostatecznie osiedlił się w 1617 roku.
  • Przyszedł, aby cieszyć się życiem ogromna sława i otacza się wielkimi pisarzami tamtych czasów.
  • Fue królewski kapelan Filipa III.
  • W ostatnich latach życia osłabiły się ich więzi i poparcie polityczne, co znajduje odzwierciedlenie w jego twórczości literackiej z pewnym rozczarowaniem.

Praca literacka

W taki dzień jak dzisiaj zmarł Luis de Góngora -

Z jego twórczości literackiej przede wszystkim wyróżniają się:

  • Bajka o Polifemie i Galatei: opowiada mitologiczną i chorą miłość Cyklopa Polifema do nimfy Galatei.
  • Samotności, gdzie opowiadana jest historia młodego człowieka, rozbitka, witanego przez kilku pasterzy i rybaków. Chociaż Góngora chciał napisać w sumie 4 samotności, poemat został ostatecznie tylko dwa.
  • L Sonety, który poruszałby różne tematy, takie jak miłość, „carpe diem”, pochwała znanych ludzi, kwestie moralne i przywoływanie krajobrazów. Chociaż w zasadzie prawie wszystkie z nich są napisane tonem poważnym, są takie, które pisał burleskowym tonem, zwłaszcza te dedykowane innym ówczesnym autorom, wśród nich tym, którzy wcześniej widzieli postać Quevedo.

Zwroty i cytaty Luisa de Góngory

I na zakończenie tego artykułu poświęconego jednemu z naszych najbardziej barokowych autorów, zostawiamy kilka zwrotów i cytatów, które wyszły z jego ust lub pióra ... Ciesz się nimi!

  • „Największym prokuratorem moich dzieł jestem ja”.
  • „Kiedy w styczniu pokryję góry białym śniegiem, pozwól mi mieć kociołek pełen żołędzi i kasztanów i pozwól mi poznać słodkie kłamstwa szalejącego króla i niech ludzie się śmieją”.
  • „Życie to zraniony jeleń, którego strzały dodają mu skrzydeł”.
  • „Godziny, w których składanie dokumentów to dni, które gryzą, to lata”.
  • „Słowa, wosk; huta stali ”.
  • "Ślady pielgrzyma, wędrowcze, ile słodkich wersetów muz dyktowano mi w zagubionej samotności, jedne zagubione, inne natchnione." 
  • "Wybaczę ci godziny."
  • „Chodź na mnie gorąco…”.

Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Bądź pierwszym który skomentuje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.

logiczne (prawda)