Sztuki Calderóna de la Barca

Sztuki Calderóna de la Barca.

Sztuki Calderóna de la Barca.

Sztuki Calderóna de la Barca (1600-1681) są ikoną stołów na całym świecie. Autor jest uważany za jednego z najwybitniejszych pisarzy teatralnych hiszpańskiego Złotego Wieku. To rozróżnienie jest wspólne dla wybitnych postaci Miguela de Cervantesa, Lope de Vega i Tirso Molina. Czterech stworzyło światowej sławy sztuki, a także mniej rozpowszechniony rodzaj przedstawień scenicznych, ale o wysublimowanej jakości artystycznej: autos sacramentales.

Calderón de la Barca wyróżniał się także innymi aspektami biograficznymi; wiele z nich znajduje odzwierciedlenie w jego twórczości teatralnej. Wśród nich można wymienić: szlacheckie, wojskowe, intelektualistę, poetę, kościelnego i wyjątkowego świadka głównych wydarzeń politycznych i społecznych XVII wieku. Taka wszechstronność znacząco wpłynęła na głębokość ich historie, ich wypowiedzi i postacie.

Dzieciństwo i młodość Pedro Calderóna de la Barca

Narodziny, dzieciństwo i wczesne studia

Pedro Calderón de la Barca i Barreda González de Henao Ruiz de Blasco y Riaño urodzili się 17 stycznia 1600 roku w Madrycie. Był trzecim z sześciorga dzieci z małżeństwa Diego Calderóna i Any María de Henao, oboje pochodzenia szlacheckiego. Już po pięciu latach zaczął chodzić do szkoły w Valladolid pod okiem swojej babci Inés de Riaño. W 1608 r. Wstąpił do Cesarskiego Kolegium Jezuitów w Madrycie.

W 1610 roku z powodu porodu zmarła jego matka. W 1614 roku Diego Calderón ożenił się ponownie z Juana Freyle Caldera, pochodzącą z wybitnej rodziny, która miała problemy finansowe. W tym samym roku nastolatek Pedro został przyjęty na uniwersytet w Alcalá, ale przerwał studia po nagłej śmierci ojca w 1615 roku. W tym czasie powstał spór prawny dotyczący warunków dziedziczenia między macochą a dziećmi.

Uniwersytet w Salamance i kariera wojskowa

Kiedy Doña Juana ożenił się ponownie w 1616 roku, bracia Calderón zostali pozostawieni pod opieką wuja Andrésa Gonzáleza de Henao. W międzyczasie młody Pedro Calderón de la Barca rozpoczął studia na Uniwersytecie w Salamance. W 1619 r. Uzyskał tytuł licencjata z prawa kanonicznego i cywilnego.

Nie został jednak wyświęcony na kapłana (jak życzyłby sobie jego autorytarny ojciec) i od 1922 roku zdecydował się wstąpić do wojska. To był trudny czas, ponieważ on i jego bracia byli zmuszeni sprzedać odziedziczony majątek, aby przeżyć. W następnych latach Pedro Calderón podróżował po Flandrii i północnych Włoszech podczas różnych kampanii wojennych w służbie XNUMX. konstabla Kastylii.

Pierwsze prace teatralne

29 czerwca 1623 roku odbyła się premiera jego pierwszej znanej komedii, Miłość, honor i mocz okazji wizyty Karola, księcia Walii. Po zakończeniu podróży wojskowych w 1626 roku Pedro Calderón de la Barca mógł całkowicie poświęcić się twórczości literackiej. Jednak już został wydany Judasz Machabeusz i wiele innych dzieł teatralnych z zespołem Juan Acacio Bernal.

Charakterystyka dzieł teatralnych Calderóna de la Barca

Dzieło o szerokich kontrastach, trudne do uporządkowania

Praca Calderóna de la Barca ma wspaniałe cechy wielości i kontrastu. Opanuj formę i scenę w długofalowym przedstawieniu, charakteryzującym się złożonością myśli. Według José María Díez Borque „Jeśli synteza i artykulacja sztuk jest jedną z podstawowych zasad estetyki baroku, w Calderón (także kolekcjoner i teoretyk malarstwa) dochodzi do ostatecznych konsekwencji”.

W rezultacie organizowanie i klasyfikowanie dzieł teatralnych madryckiego intelektualisty jest trudnym zadaniem, biorąc pod uwagę ogrom ich twórczości. Według relacji sporządzonej przez niego na kilka miesięcy przed śmiercią, Calderón de la Barca wyprodukował sto dziesięć komedii, osiemdziesiąt autos sacramentales oraz nieznaną liczbę innych krótkich sztuk.

Formuła „lopesca”

Znakomity Lope de Vega stworzył teatralny model, który zdefiniował scenę barokową końca XVI i początku XVII wieku. Już w 1630 roku Lope de Vega chwalił talent Calderóna de la Barca za jego wrażliwość scenograficzną i integrację muzyczną. Wymiana między gigantami zaowocowała ewolucją bogatszej w zasoby artystyczne „formuły lopesca”, dopracowane z elementów lirycznych, które są mało funkcjonalne i zawierają mniej scen.

Zmniejsza się również liczba postaci, a fabuła rozwija się wokół jednego bohatera. Dla Calderóna jego zamiłowanie do malarstwa stanowiło element o dramatycznym znaczeniu, który łączy w sobie metafory, retorykę i sposób postrzegania świata. Podobnie jak malarstwo barokowe, w jego twórczości obfitują tematy biblijne, mitologiczne, historyczne i wspaniałość natury jako boskiego stworzenia.

Pedro Calderon de la Barca.

Pedro Calderon de la Barca.

W tym sensie prace Pedro Calderóna de la Barca można sklasyfikować w następujący sposób (podano kilka przykładów):

  • Dramaty: Lekarz jego honoru; Malarz jego hańby; Córka powietrza.
  • Seriale i seriale: Życie jest snem; Burmistrz Zalamea.
  • Komedie sądowe: Bestia, błyskawica i kamień; Echo i Narcyz.
  • Satyry zawadiackie: Pani goblinów; W miłości nie ma dokuczania.
  • Samochody sakramentalne: Wielki teatr świata; Protest wiary.

Budowa postaci

Historyczne prawdy o postaciach w sztukach Calderóna są prawie absolutne. W tym samym stopniu brakuje im naturalnej ludzkiej ekspresji, ponieważ są pełne hiperboli, metafor i insynuacji. Jej bohaterek odznacza się cnotliwą władzą i raczej męskością.

Dla porównania męskie postacie Calderóna wykazują większą psychologiczną głębię. Niektórzy, jak Don Gutierre de Lekarz jego honoru, są całkowicie irracjonalni z powodu swojej zazdrości. Przedstawiają postacie używane w tragediach kalderońskich, pełne intryg, podejrzeń i wyzwolonych namiętności. Inne postacie, takie jak Segismundo czy Don Lope Figueroa, są częścią jego niezapomnianego repertuaru.

Redukcja polimetrii

Calderón de la Barca dostosowuje „formułę lopesca” do modelu literackiego bardziej skoncentrowanego na strukturze dramatycznej. Z tego powodu syntetyzuje repertuar wersetów, przekształcając swoje wersety w oktosylaby, hendeksylaby i czasami heptasyllaby. Często używa antytez, metafor i hiperboli, aby podkreślić piękno języka.

Kulteranizm

Calderón po mistrzowsku włada retoryką pełną analogii, symetrii, opozycji, dezintegracji i zbiorów. Pojęcia w twoich zdaniach mogą pojawiać się wielokrotnie, aby wyjaśnić przewagę idei w kontekście. Podobnie w wielu jego komediach symbole filozofii neoplatońskiej i zasoby, takie jak horoskop i przepowiednie, wydają się generować (fałszywe) oczekiwania u widzów.

Kult

Uzasadnienie motywów bohaterów, czy to chwalebnych, czy wypaczonych - na przykład zbrodnie zazdrości - pojawia się z nienaganną logiką, ale etycznie nie do przyjęcia. Z drugiej strony, w dialogach Calderóna gry metateatralne przeważają w podobnym stopniu jak intratekstualność. Oznacza to, że częste są przepisywania i parodie dzieł innych autorów lub jego samego w bardzo świadomy sposób.

Element religijny

Mieszanka świętych przykazań i świeckich wydarzeń jest nieodłącznym elementem religijności narodów baroku. Ponadto jezuickie szkolenie Calderóna znajduje odzwierciedlenie w hasłach San Agustín i Tomás de Aquino, a także w jego filozofii neoplatońskiej. W teatrze Calderóna wyczuwalny jest rodzaj rezygnacji, w przeciwieństwie do pozornej autonomii i słuszności ludzkich działań.

Bóg i człowiek

Wiara w Boga to niekwestionowana kwestia, która determinuje podejście do kwestii egzystencjalnych i racjonalnych. A zatem, boskość jest kontemplowana poprzez cztery elementy świata przyrody i nie jest przyczyną ziemskiego cierpienia człowieka. W pracach Calderóna de la Barca honor, wolność i moralna odpowiedzialność pojawiają się w obliczu chciwości, zawiści, zazdrości i konfliktów edypalnych.

Nadejście tragicznych wydarzeń

W połowie lat czterdziestych XVII wieku doszło do serii wydarzeń, które na nowo przemyślały życie Calderóna de la Barca. Po pierwsze, śmierć królowej Izabeli del Borbón i księcia Baltasara Carlosa spowodowała dwa dekrety zamykające (odpowiednio rok i trzy lata) komedii chóralnych. Później śmierć jego braci José (1645) i Diego (1647) pogrążyła Calderóna w głębokiej depresji.

Samochody sakramentalne

W 1646 roku urodził się jego biologiczny syn Pedro José. Pięć lat później przyjął święcenia kapłańskie, aw 1653 r. uzyskał duszpasterstwo Nowych Królów Toledo. Tak więc Calderón nadał priorytet pisaniu autos sacramentales, gatunek teatralny charakteryzujący się refleksjami teologicznymi i wizualnymi subtelnościami.

Zdanie Pedro Calderóna de la Barca.

Zdanie Pedro Calderóna de la Barca.

Chociaż kontynuował komponowanie komedii, autos sacramentales zdominowały większość jego dzieł aż do śmierci 25 maja 1681 r. W rzeczywistości jego ostatnim stworzeniem był auto sakramentalny Baranek Izajaszaukończone pięć dni przed śmiercią.

Cenne dzieła teatralne Calderóna de la Barca

  • Zagmatwana dżungla (1622).
  • Miłość, honor i moc (1623).
  • Schizma Anglii (1627).
  • Dom z dwojgiem drzwi, zły jest w utrzymaniu (1629).
  • Pani goblinów (1629).
  • Nieustanny książę (1629).
  • Zespół i kwiat (1632).
  • Wieczerza króla Belszaccara (1632).
  • Magiczny cud (1637).
  • Największy potwór na świecie (1637).
  • Lekarz jego honoru (1637).
  • Dwoje kochanków nieba (1640).
  • Tajemnica poliszynela (1642).
  • Malarz jego hańby (1650).
  • Burmistrz Zalamea (1651).
  • Córka powietrza (1653).
  • Wielki teatr świata (1655).
  • Uważaj na niegazowaną wodę (1657).
  • Echo i Narcyz (1661).
  • Los i odznaka Leonido i Marfisy (1680).

Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Komentarz, zostaw swój

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.

  1.   Jose Manuel Serrano Valero powiedział

    Tekst na Calderón de la Barca jest bardzo kompletny i zabawny. Bardzo mi pomogło poznać go lepiej. Dzięki