Ramón Gomez de la Serna

Krajobraz Palencji

Krajobraz Palencji

Ramón Gómez de la Serna był płodnym i nowatorskim pisarzem hiszpańskim, uważanym za jednego z najważniejszych propagatorów literatury hiszpańskojęzycznego świata. Charakteryzował się niepowtarzalnym i lekceważącym stylem; jemu zawdzięcza ustanowienie gatunku „las greguerías”. Z tego rodzaju spontanicznych tekstów autor stworzył wiele książek, które uważane są za wstęp do surrealizmu; wśród nich wyróżniają się: Greguerías (1917) y Suma greguerías (1955).

Chociaż jego greguerías dali mu uznanie, oni również Wyróżniał się publikacją 18 powieści — charakteryzujących się fikcyjnymi szczegółami jego życia —. Pierwszym był La czarno-biała wdowa (1917), opowieść, w której podobno są szczegóły jego związku z Carmen de Burgos. Już na wygnaniu w Buenos Aires opublikował jedno ze swoich najważniejszych dzieł autobiograficznych: Własność (1948).

Podsumowanie biograficzne Gómeza de la Serna

We wtorek 3 lipca 1888 r. w Madrycie Rejas urodził się Ramón Javier José y Eulogio. Jego rodzicami byli prawnik Javier Gómez de la Serna i Josefa Puig Coronado. W wyniku wojny hiszpańsko-amerykańskiej (1898) jego rodzina zdecydowała się przenieść do Palencia. W tej prowincji rozpoczął naukę w szkole pijarów San Isidoro.

Trzy lata później jego ojciec został wybrany na posła liberałów. Następnie, Wracają do Madrytu, gdzie Ramón kontynuował szkolenie w Instituto Cardenal Cisneros. W 1902, w wieku 14 lat, zaczął publikować El Postal, Dziennik Obrony Praw Studentów, magazyn z ilustracjami i różnymi odręcznymi tekstami.

Wczesne dzieła literackie

Po ukończeniu szkoły średniej zapisał się na Wydział Prawa - mimo braku zamiłowania do kariery. W 1905 r. dzięki finansowaniu ojca wydał swoją pierwszą książkę: Wchodzenie w ogień. W 1908 kontynuował studia prawnicze na Uniwersytecie w Oviedo. Podobnie, pasjonat pisania, opublikował w tym samym roku swoją drugą pracę: Choroby.

Magazyn Prometeo

W młodości jako pisarz, Gómez de la Serna zapuścił się w dziennikarstwo; tam zademonstrował swoją oryginalność, charakteryzuje się krytyką społeczeństwa. Stworzyłem recenzję Prometeusz, w którym pisał pod pseudonimem „Tristán”. Publikacje, które publikował w tym medium, sprzyjały polityce ojca. Był bardzo wyrzucany za swoje artykułyuważano go za: „… obrazoburcę, anarchistę listów, bluźniercę”.

Stworzenie «las greguerías»

To wyjątkowe dzieła literackie, wynik ich oryginalności, inteligencji i determinacji. Oficjalnie publikuje je w 1910 roku i opisuje je jako „metaforę plus humor”. Same w sobie są krótkimi aforystycznymi wyrażeniami, które z sarkazmem i humorem obnażają zwykłe okoliczności. Wykorzystywał do tego niezwykłe fakty, dowcipne teksty czy konceptualne gry.

Śmierć Gomeza de la Serna

Cytat Ramona Gómeza de la Serna

Cytat Ramona Gómeza de la Serna

Przez całe życie autor budował rozbudowane portfolio literackie, zawierające powieści, eseje, biografie i sztuki teatralne. Jego teksty służyły jako przykład kolejnym pokoleniom. Krytycy uważają go za jednego z najwybitniejszych pisarzy hiszpańskich. Po konfliktach zbrojnych 1936, Gomez de La Serna przeniosła się do Argentyny, gdzie mieszkała do śmierci 12 stycznia 1963 r..

Niektóre książki Ramona Gómeza de la Serna

Czarno-biała wdowa (1917)

Czy narracja psychologiczna akcja w Madrycie. Ma dwie główne postacie: hedonistę Rodrigo i wdowę Cristinę. Pewnego dnia mężczyzna poszedł na mszę i martwił się o zagadkową kobietę, która idzie do spowiedzi. Po zabieganiu o damę został odwzajemniony, a niedługo później zaczęli być kochankami. Stamtąd Rodrigo postanowił każdego popołudnia odwiedzać Cristinę w jej mieszkaniu.

Kobieta -produkt jego ran poprzedni małżeństwo- stał się ciemna istota. Rodrigo to dostrzegł iz tego powodu, spotykając się za spotkaniem, zaczął się przerażać. Taki był jego stan, że mężczyzna został zaatakowany przez spekulacje o przyczynach wdowieństwa kochanka. Wszystko to stworzyło atmosferę podejrzeń, że psychicznie go zdestabilizował, napełniając go niepewnością i wątpliwościami.

Nieprzystający (1922)

W tej narracji przedstawiono kilka anegdot z życia Gustava, osoba dotknięta tak zwane zło stulecia: "nieodpowiedniość”. To młody mężczyzna, który urodził się przedwcześnie i którego rozwój fizyczny naznaczony był obecnością fantastycznych cech. Wspólną rzeczą w ich istnieniu jest ciągła zmiana, tak naprawdę każdego dnia przeżywają różne historie. Sprawia wrażenie, że to wszystko sen, absurdalna rzeczywistość, w której nieustannie poszukuje się miłości.

Julio Cortázar, autor Gra w klasy

Julio Cortázar

Dzieło to jest wyjątkowe i uważane za prekursora gatunku surrealistycznego, gdyż ukazało się przed pierwszymi manifestami i twórczością Kafki. Jest to tekst opracowany z inteligencją; Jej cechy to nowoczesność, poezja, humor, postęp i paradoks. Narracja ma otwierający tekst Julio Cortázara dedykowany autorowi, w którym utrzymuje: „Pierwszy krzyk uchylania się w potocznej literaturze beletrystycznej”.

Sprzedaż Nieprzystający
Nieprzystający
Brak recenzji

Bursztynowa kobieta (1927)

To krótka powieść osadzona w Neapolu, oparta na doświadczeniach autora w tym włoskim mieście. Tekst jest opowiadany w trzeciej osobie i opowiada o Lorenzo, człowieku z Palencji, który podróżuje do neapolitańskiego miasta i spotyka Łucję. Od razu lubią, oboje żyją niekończącymi się emocjami w środku romansu. Jednak rodzina Lucíi odrzuca związek, ponieważ jeden z jej przodków zmarł z powodu Hiszpana.

Rycerz szarego grzyba (1928)

To narracja w formie serialu z Leonardo, profesjonalnym oszustem. Ten człowiek, w wyniku swojej zbrodniczej pracy, żyje w biegu, wędrując po różnych miastach Europy. Na jednej z tych wypraw przyjeżdża do Paryża, wchodzi na bazar i natrafia na szary melonik; zafascynowany, kupuje to. Kiedy wychodzisz ze sklepu, zauważasz, że ludzie widzą Cię inaczej, tak jakbyś był osobą zamożną.

Od tego czasu Leonardo postanawia skorzystać z melonika i bierze udział w spotkaniach towarzyskich, aby przeprowadzić swoje oszustwa. Dla niego ten prosty przedmiot stał się szczęśliwym talizmanem, który pozwala mu popełniać złe uczynki na wyższym poziomie.

Własność (1948)

Jest to dzieło autobiograficzne, które autor stworzył i upublicznił w Argentynie w wieku 70 lat. Krytycy tamtych czasów uważają to za jego najistotniejszą pracę. Tekst opisuje okres 60 lat jego życia (między 1888 a 1948). Na prawie 800 stronach znajdują się fotografie i projekty wykonane przez Hiszpanów. To opowieść o jego młodości, jego życiu jako pisarza io tym, jak się zestarzał, nie zauważając tego.

W przedmowie autor stwierdził: „Zaproponowałem dopiero przy kończeniu mojej autobiografii, aby wydać wołanie duszy, dowiedz się, że żyję i że umieram, obudź echo, aby wiedzieć, czy mam głos. Moje sumienie odczuło większą ulgę i spokój po napisaniu tej książki, w której biorę na siebie wszystkie obowiązki mojego życia”.


Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Bądź pierwszym który skomentuje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.