Pisarki, które używały i używają męskich pseudonimów

Mówimy o pisarzach z męskim pseudonimem

Istnieje wiele przypadków pisarki, które używały i używają męskich pseudonimów w celu publikowania swoich prac. Powodów mogło być kilka, ale głównie miało to związek z nim przez długi czas ogólnie ograniczony dostęp do kobiet do świata wydawniczego i wydawnictwa książkowe. Czy to dlatego, że wątpił w jego zdolności twórcze, czy po prostu miał tematy literackie że nie uważali za stosowne, by kobieta pisała. Przyjrzymy się jakiś przykłady pisarek, które początkowo używały męskiego pseudonimu do publikacji.

Pisarki z męskim pseudonimem

Siostry Brontë

Siostry Brontë podpisane pod męskimi pseudonimami Currer, Acton i Ellis oraz nazwisko Bell w celu publikowania swoich prac. Na przykład Charlotte podpisała swoją najbardziej znaną historię jako Currer Bell. Jane Eyre. A Emily zrobiła to samo z Wichrowe Wzgórza, który podpisał się jako Ellis Bell. Anne użyła imienia Acton i cała trójka po raz pierwszy opublikowała swoje wiersze w zbiorowym tomie, który się nie powiódł. Niemniej jednak, kiedy ich książki zyskały uznanie, ujawnili swoją tożsamość.

Amantine Lucile Aurore Dupin – George Sand

Francuska pisarka i dziennikarka Amantine urodziła się w Paryżu w 1804 roku i podpisała swoje prace pseudonimem, który dał jej sławę, George Sand. Jego pierwsza powieść, Indiana, w której wystąpiła szlachcianka, która zmuszona do poślubienia mężczyzny, którego nie kocha, postanawia zerwać małżeństwo i udać się w podróż w poszukiwaniu miłości z kolonialnej Afryki do Francji.

Amantine zajmował się tematami tak kontrowersyjnymi jak kobiece pożądanie, cudzołóstwo i niesprawiedliwość w warunkach małżeństwa. Ona sama była przykładem buntu i skandalu przed społeczeństwem swoich czasów, ponieważ ubierała się jak mężczyzna lub paliła publicznie. Powodem poruszenia były także jego sprawy z Chopinem. Ale z czasem uznano to za pionier feminizmu.

Cecilia Böhl de Faber — Fernán Caballero

Cecilia Böhl de Faber urodziła się w Szwajcaria a jego literatura łączy costumbrismo, powieść romantyczną i realizm XIX wieku. Ale przez długi czas trzymał się pod męskim pseudonimem Fernan rycerz, który zabrał z wioska o tej samej nazwie w prowincji Ciudad Real.

Mewa Jest to jej najsłynniejsze dzieło, ale trzeba przyznać, że Cecilia zdecydowała się na publikację dopiero po trzecim owdowieniu, a jej ekonomiczna niepewność była tak duża, że ​​zmuszona była spróbować szczęścia w literaturze. Powieść jest opowieścią o triumfie i nieszczęściu Gavioty, młodej kobiety, która ma piękny głos i który odnosi wielki sukces na scenach Madrytu i Sewilli, ale zakochuje się w torreadorze, który zginie na arenie.

Louisa May Alcott – AM Barnard

Louisa May Alcott prawie napisała… 30 powieści intryg i innych bardziej ponurych tematów na długo przed osiągnięciem sukcesu i sławy z Małe kobiety. Zrobił to pod pseudonimem AM Barnard i te gatunki mniej słodzone niż te z jego najbardziej znanych dzieł, które lubił znacznie bardziej. W rzeczywistości jego pseudonim nie mógł być uznany za męski, ponieważ istniały dwa inicjały, wspólny zasób ukrywania tożsamości i który jest nadal używany.

Literackie podwójne życie Alcotta odkryto dopiero w latach 1940. W tych powieściach używał takich postaci, jak zabójcy i rewolucjoniści lub transwestytów i uzależnionych od opium.

Mary Shelley

Frankenstein czy współczesny Prometeusz, nieśmiertelne dzieło Mary Shelley, zostało opublikowane w formularz anonimowy w 1818 r. Czytelnicy, krytycy i wszyscy uważali, że autorem powieści był Percy B. Shelley, jego partner, ponieważ nie wierzyli, że historia o tak złowrogim temacie mogła być wymyślona przez kobietę.

Nora Roberts — JD Robb

Nora Roberts znana jest wszystkim ze swoich romansów i powieści trzymających w napięciu, ale postanowiła posłuchać sugestii wydawców i wybrała męski pseudonim, aby pisać prace dla innych. gatunki takie jak fantasy. Użył do tego znaku JD Robba, z inicjałami imion swoich dzieci.

JK Rowling — Robert Galbraith

Najbardziej znanym ostatnim przypadkiem pisarek używających męskich pseudonimów jest przypadek JK Rowling. Znowu mamy użycie inicjałów ukryć tożsamość. W przypadku Joanne Rowling zdarzyło się, że jej wydawcy myśleli, że czytelnicy płci męskiej będą bardziej niechętni przeczytać coś z gatunku młodzieńczego napisanego przez autora. Ponieważ poprosili o dwa inicjały, a ona miała tylko jedno imię, uciekła się do swojej babci Kathleen. Później wybrał męski pseudonim Robert galbraith opublikować również ten, który ostatecznie stał się przebojowa seria powieści kryminalnych w roli głównej detektyw Uderzenie Kormorana, seria, która zaczęła się od Pieśń kukułki.


Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Bądź pierwszym który skomentuje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.