Przekaz literacki do dziś

Dziś cieszymy się naszą aktualną literaturą, a także tymi klasykami, które sławni autorzy zostawili nam przed wyjazdem, ale jak powstała literatura w naszych czasach? Czy wiesz coś o tradycji literackiej? Jeśli kiedykolwiek zastanawiałeś się, jak to hobby, które tak wciągnęło wielu z nas, rozprzestrzeniło się na przestrzeni wieków, zostań i przeczytaj z nami ten artykuł. W nim mówimy przekaz literacki po dziś dzień.

Tradycja literacka

Mówiąc o tradycji literackiej, mamy na myśli zbiór dzieł, które powstały na przestrzeni dziejów. Ten zestaw prac stanowi tło, które pisarze, zarówno obecni, jak i dawni, używają jako model dla twoich kreacji.

La Hiszpańska tradycja literacka Składa się z zestawu prac, które zostały napisane w Hiszpanii przez lata, ale utrzymuje bliskie relacje z literatury innych krajów jak francuski, włoski, angielski itp. Na przykład: Pinokio czy Guliwer nie należą do literatury hiszpańskiej, ale są to postacie, które są częścią naszej tradycji.

Literatura hiszpańska kształtuje się w ramach zachodniej tradycji literackiej, do której należą także inne literatury europejskie i amerykańskie. Ta tradycja literacka zaczęła się kształtować w Starożytna grecja 28 wieków temu i został zwiększony dzięki wkładom pisarzy Starożytny Rzym i dla tradycja biblijna. Rzym, Grecja i Biblia przedstawiły tematy i style, które stulecia później służyły i nadal inspirują europejskich i amerykańskich pisarzy.

Proces transmisji literackiej

Proces, który przez lata pozwalał na przekazywanie literatury tak to działa: pisarz bierze istniejące argumenty, tematy i postacie i włącza je do swojej pracy poprzez proces transformacji; z kolei ta nowa praca staje się źródłem inspiracji dla innych.

Przykładem tego procesu jest historia bohatera, który planuje swoją przyszłość, ale wszystko traci. Ta bajka ma starożytne pochodzenie i nadal istnieje. Następnie zobaczymy, jak ta historia ewoluowała w czasie dzięki nowym tekstom literackim:

Panczatantra

 

W starym dziele literatura indyjska, Panczatantra, zbierana jest historia, której bohaterem jest biedny bramin, który marzy o korzyściach, jakie przyniesie mu sprzedaż jego kuchenki do gotowania ryżu, ale przez przypadek garnek pęka. Historia zaczyna się tak:

W pewnym miejscu mieszkał bramin imieniem Svabhakripana, który miał garnek pełen ryżu, który został mu podarowany jako jałmużna. Zawiesił ten garnek na gwoździu na ścianie, położył pod nim swoje łóżko i spędził noc patrząc na niego nie odrywając oczu, myśląc w ten sposób: -Ten garnek jest całkowicie pełen mąki ryżowej. Jeśli teraz nadejdzie czas głodu, zdobędę od niego sto srebrników. Za monety kupię kilka kóz. Ponieważ te rasy co sześć miesięcy, zbiorę całe stado. Wtedy z kozami kupię ...

Kalila e Dimna

Historia dociera do Zachodu przez kolekcja arabska historii zatytułowanych Calila e Dimna. Tym razem głównym bohaterem jest zakonnik, a przedmiotem jest słoik z miodem i masłem:

«Mówią, że zakonnik codziennie otrzymywał jałmużnę w domu bogatego człowieka; Dali mu chleb, masło, miód i inne rzeczy. Zjadł chleb i resztę, które zgromadził; Włożył miód i masło do słoika, aż był pełny. Dzban trzymał u wezgłowia łóżka. Nadszedł czas, kiedy miód i masło podrożały i kapłan powiedział do siebie któregoś dnia siedząc na łóżku: ».

Don Juan Manuel

W XIII wieku Niemowlę Don Juan Manuel podjął temat w opowiadaniu z młodą kobietą niosącą słoik miodu:

„Hrabio”, powiedział Petronio, „była tam kobieta imieniem Dona Truhana, biedniejsza niż bogata, która pewnego dnia poszła na rynek z garnkiem miodu na głowie”. Idąc drogą, zaczął myśleć, że sprzeda ten garnek miodu i za pieniądze kupi partię jajek, z których wylęgną się kury, a później za pieniądze sprzeda kury, które kupi. i kupował z zyskiem, dopóki nie była bogatsza niż którykolwiek z jej sąsiadów.

Historia „La lechera” autorstwa Félix María Samaniego

Pięć wieków po napisaniu Don Juana Manuela Félix María Samaniego pisze wierszem nową wersję tej historii:

Nosił w głowie

mleczarka dzban na rynek

z tą gorliwością,

to proste powietrze, ta przyjemność, 

kto mówi każdemu, kto to zauważy:

Cieszę się ze swojego szczęścia!

... szczęśliwa dojarka maszerowała samotnie,

powiedzieli sobie tak:

«To mleko sprzedane,

da mi tyle pieniędzy ... ».

I tak dalej, aż do dziś, dopóki nie mamy tekstów napisanych przez Szekspira, Nerudę, Cervantesa, Garcíę Márqueza, Benedettiego i wielu innych, wielkie przedtem i wielkie na zawsze ... Ponieważ literatura nigdy nie umiera i zawsze będzie teksty, które sprawiają, że trwa on w czasie przez wiele wieków.


Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Bądź pierwszym który skomentuje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.

logiczne (prawda)