Powieści Gastona Leroux

Cytat Gastona Leroux

Cytat Gastona Leroux

Gastón Leroux był francuskim pisarzem, dziennikarzem i prawnikiem, który odcisnął swoje piętno na literaturze swoich czasów dzięki swoim powieściom kryminalnym. Wśród nich szczególnie znane są dwie pierwsze części jego serii detektywistycznej Joseph Rouletabille. Mianowicie, Tajemnica żółtego pokoju (1907) y Perfumy damy w czerni (1908).

Oczywiście, pominięcie jest świętokradztwem Upiór w operze (1910), najsłynniejsze dzieło Leroux. Nic dziwnego, że tytuł ten został dostosowany do ponad stu sztuk teatralnych, seriali telewizyjnych i filmów fabularnych, zarówno europejskich, jak i hollywoodzkich. W sumie paryski autor opublikował w ciągu swojego życia 37 powieści, 10 opowiadań i XNUMX sztuki.

Tajemnica żółtego pokoju (1907)

Bohater

Joseph Rouletabille to detektyw-amator, który jest bohaterem ośmiu powieści Leroux. En Le mystere de la chambre jaune —oryginalny francuski tytuł — okazuje się, że jego nazwisko jest w rzeczywistości pseudonimem. Nawiasem mówiąc, jego nazwisko można przetłumaczyć jako „globetrotter”, ciekawy przymiotnik dla chłopca wychowanego w religijnym sierocińcu w Eu, gminie niedaleko Normandii.

Na początku sagi śledczy ma 18 lat, a jego „prawdziwym zawodem” jest dziennikarstwo. Pomimo młodego wieku i braku doświadczenia wykazuje zdolność dedukcyjną „bardziej sumienną niż policja”. Co więcej, już w swojej pierwszej sprawie musi zmierzyć się z Ballmeyerem, uznanym międzynarodowym przestępcą o wielu tożsamościach.

Analiza i podejście

Tajemnica żółtego pokoju Jest uważana za pierwszą powieść „zagadki zamkniętego pokoju”. Został nazwany na swoją działkę, w której pozornie niewykrywalny przestępca może pojawiać się i znikać z zapieczętowanego pokoju. Z tego powodu pierwotna publikacja tytułu — między wrześniem a listopadem 1907 r. — szybko przyciągnęła czytelników gazety. L'Illustration.

Narratorem tej historii jest Sinclair, prawnik zaprzyjaźniony z Rouletabille. Akcja rozgrywa się w zamku Château du Glandier. Tam, Mathilde Stangerson, córka właściciela, zostaje poważnie ranna w podziemnym laboratorium (zamknięty od wewnątrz). Od tego momentu stopniowo ujawnia się zawiły spisek związany z własną przeszłością bohatera.

Inne ważne postacie

  • Frédéric Larsan, przywódca francuskich detektywów policyjnych (Rouletabille podejrzewa, że ​​to Ballmeyer);
  • Stangerson, naukowiec będący właścicielem zamku i ojciec Matyldy;
  • Robert Dalzac, narzeczony Mathilde Stangerson i główny podejrzany policji;
  • Jaques, lokaj rodziny Stangersonów.

Perfumy damy w czerni (1908)

En Le parfum de la dame en noir akcja toczy się wokół wielu postaci z poprzedniej części. Początek tej książki przedstawia nowożeńców Roberta Darzaca i Mathilde Stangerson bardzo zrelaksowani podczas miesiąca miodowego, ponieważ wróg rodziny oficjalnie nie żyje. Nagle Rouletabille zostaje przywołany, gdy pojawia się jego bezwzględny wróg.

Tajemnica staje się coraz głębsza, pojawiają się nowe zniknięcia i nowe przestępstwa. W końcu imłody Józefowi udaje się dotrzeć do sedna całej sprawy dzięki przenikliwemu intelektowi… Okazuje się, że reporterem jest syn Mathilde i Ballmeyera. Ten ostatni uwiódł córkę prof. Stangersona, gdy była bardzo młoda.

Inne powieści z udziałem Josepha Rouletabille

  • Ruletabille w Pałacu Carskim (Ruletabille chez le cara, 1912);
  • czarny zamek (Zamek noir, 1914);
  • Dziwne wesela Rouletabille (Les Étranges Noces de Rouletabille, 1914);
  • Rouletabille w fabrykach Kruppa (Ruletabille chez Krupp, 1917);
  • Zbrodnia Rouletabille (Zbrodnia Rouletaille, 1921);
  • Ruletabille i Cyganie (Rouletabille chez les Bohémiens, 1922).

Upiór w operze (1910)

Streszczenie

W latach 1880. XIX wieku w Operze Paryskiej wydarzyła się seria bardzo dziwnych wydarzeń.. Te tajemnicze fakty przekonują ludzi, że funkcja jest nawiedzony. Niektórzy zeznają nawet, że widzieli mroczną postać, z twarzą w kształcie czaszki o żółtawej skórze i płonących oczach. Narrator od początku stwierdza, że ​​duch jest prawdziwy, chociaż jest człowiekiem.

Chaos następuje, gdy tancerze twierdzą, że widzieli ducha w najnowszym przedstawieniu wyreżyserowanym przez Debienne'a i Poligny'ego. chwilę później, Joseph Buquet, maszynista teatru, zostaje znaleziony martwy (zawieszony pod sceną). Chociaż wszystko wskazuje na samobójstwo, takie przypuszczenie nie wydaje się logiczne, gdy nigdy nie znaleziono sznura szubienicy.

Załącznik: lista z resztą powieści Leroux

  • Mały sprzedawca chipów (1897);
  • człowiek w nocy (1897);
  • trzy życzenia (1902);
  • mała głowa (1902);
  • Poranne poszukiwanie skarbów (1903);
  • Podwójne życie Théophraste Longuet (1904);
  • tajemniczy król (1908);
  • Człowiek, który widział diabła (1908);
  • Lilia (1909);
  • przeklęte krzesło (1909);
  • królowa szabatu (1910);
  • Kolacja popiersi (1911);
  • żona słońca (1912);
  • Pierwsze przygody Chéri-Bibi (1913);
  • Cheri-Bibi (1913);
  • Balaoo (1913);
  • Chéri-Bibi i Cecily (1913);
  • Nowe przygody Chéri-Bibi (1919);
  • Przewrót Cheri-Bibi (1925);
  • kolumna piekła (1916);
  • złoty topór (1916);
  • skonfisk (1916);
  • Człowiek, który wraca z daleka (1916);
  • Kapitan hyx (1917);
  • niewidzialna bitwa (1917);
  • skradzione serce (1920);
  • siódemka klubów (1921);
  • cholerna lalka (1923);
  • maszyna do zabijania (1923);
  • Boże Narodzenie małego Vicenta-Vicenta (1924);
  • Nie „Olympe” (1924);
  • Wściekły: koniec świata i krew nad Newą (1924);
  • Kokietka ukarana lub dzika przygoda (1924);
  • Kobieta z aksamitnym naszyjnikiem (1924);
  • Mardi-Gras czyli syn trzech ojców (1925);
  • złoty strych (1925);
  • Mohikanie z Babel (1926);
  • łowcy tańca (1927);
  • Pan Przepływ (1927);
  • Pouloulou (1990).

Biografia Gastona Leroux

Gaston Leroux

Gaston Leroux

Gaston Louis Alfred Leroux urodził się w Paryżu 6 maja 1868 r. w zamożnej rodzinie kupieckiej. W młodości uczęszczał do szkoły z internatem w Normandii, zanim studiował prawo w stolicy Francji. (Uzyskał dyplom w 1889). Ponadto przyszły pisarz odziedziczył fortunę w wysokości ponad miliona franków, co było wówczas astronomiczną kwotą.

Pierwsza praca

Leroux roztrwonił dziedzictwo między zakładami, imprezami i ekscesami piciem, dlatego były młody milioner został zmuszony do pracy, aby się utrzymać. Jego pierwszą ważną pracą była praca jako reporter terenowy i krytyk teatralny dla L'Echo de Paris. Potem poszedł do gazety Rano, gdzie zaczął relacjonować I Rewolucję Rosyjską (styczeń 1905).

Innym wydarzeniem, w które był w pełni zaangażowany, było śledztwo w sprawie dawnej Opery Paryskiej. W podziemiach wspomnianej zagrody - w której prezentował się wówczas balet paryski - znajdowała się cela z więźniami Komuny Paryskiej. Następnie, w 1907 porzucił dziennikarstwo ze szkodą dla pisania, pasję, którą w wolnych chwilach pielęgnował od czasów studenckich.

Kariera literacka

Większość Historie Gastona Leroux pokazują znaczący wpływ Sir Arthura Conan Doyle'a i Edgar Allan Poe. Wpływ genialnego amerykańskiego pisarza jest niezaprzeczalny w sceneriach, archetypach, psychologii postaci i stylu narracyjnym paryżanina. Wszystkie te cechy są namacalne w pierwszej powieści Leroux, Tajemnica żółtego pokoju.

W 1909 roku Leroux pojawił się na łamach magazynu Gauloisowie de Upiór w operze. Jej ogromny sukces sprawił, że tytuł stał się wówczas bardzo popularną książką w kraju i za granicą. W tym samym roku nazwano galijskiego pisarza Kawaler Legii Honorowej, najwyższe odznaczenie (cywilne lub wojskowe) przyznawane we Francji.

Legacy

W 1919 Gaston Leroux i Arthur Bernede – bliski przyjaciel – stworzyli Towarzystwo Cynoromanów. Głównym celem tej wytwórni filmowej było wydawanie powieści, które mogłyby być zamienione w filmy. W latach dwudziestych francuski pisarz został uznany za pioniera francuskiego gatunku detektywistycznego., ocena, którą utrzymuje do dziś.

Tylko z Upiór w operze Zrealizowano ponad 70 adaptacji między kinem, radiem i telewizją. Ponadto praca ta zainspirowała ponad sto tytułów, w tym powieści innych autorów, literaturę dla dzieci, komiksy, teksty non-fiction, piosenki i różne wzmianki. Gastón Leroux zmarł 15 kwietnia 1927 z powodu infekcji nerek; Miałem 58 lat.


Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Bądź pierwszym który skomentuje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.