Jak napisać powieść: postawa prawdziwego pisarza

Komputer, notebook i kawa

Dotarliśmy do ostatniego postu w nasza monografia o tym, jak napisać powieść, w którym przeglądaliśmy, jako kompendium, różne wskazówki i czynniki do rozważenia według większości podręczników poświęconych tworzeniu narracji.

A wraz z nią ostatni z lokali, który wszyscy zwykle polecają: mieć postawę pisarza.

Pociąga to za sobą serię plików przekonania i zwyczaje które postaramy się zrewidować i które mają bardzo zróżnicowany charakter.

Przede wszystkim musimy wyrazić się bardzo jasno co skłania nas do pisaniajaki silnik nas napędza. W tym celu musimy zadać sobie pytanie, dlaczego piszemy i odpowiadamy bardzo szczerze. Jeśli nasza odpowiedź wskazuje sukces, uznanie, sława lub pieniądze rzeczy nie wyglądają dobrze: nie są wystarczającymi powodami, by poświęcić się pisaniu (i robić to z prawdziwym entuzjazmem), ani też nie są łatwo osiągalnymi celami na obecnej scenie literackiej.

Cytując wielki Charles Bukowski, w swoim wierszu So You Want to Be a Writer: „Jeśli to się nie pali od wewnątrz (…) nie rób tego”.

Piszę z takiej potrzeby. Wydaje się, że jest to jedyna ważna i trwała odpowiedź dla większości pisarzy zawodowych. Każda inna odpowiedź sprawi, że zemdlejesz po drodze.

Kolejna ze wskazówek, które najczęściej powtarzają się w podręcznikach, co jest bardzo ważne, z pewnością wydaje się zwykłą redundancją: najlepsze, co można zrobić, to zacząć pisać.

Jeśli jednak uważnie przyjrzymy się temu wyrażeniu, zobaczymy, że zawiera ono bardzo wielką prawdę. Wszyscy pisarze fantazjowali o byciu jednym z nich, zanim napisali. «Napisałbym to, przetłumaczyłbym drugie. W moich powieściach będą te elementy, a bohaterowie będą się tak zachowywać »…. Ale to wszystko jest niczym, o ile jest tylko w twoim umyśle. Jak widzieliśmy, pisanie wymaga praktyki, nauki i ciągłego doskonalenia, ale nie stanie się to, dopóki nie będziesz mieć pierwszego tekstu, na który należy spojrzeć krytycznie, aby zacząć szlifować swój styl.

Taka postawa zakłada również odwagę. Nie pozwól, aby strach przed porażką lub porażką powstrzymał Cię od prób: błędy są podstawą ulepszeń, są szansą na rozwój jako pisarz. Nie myśl zbyt wiele o efekcie końcowym, publikacji, czy o czytelnikach (przynajmniej bardziej niż to konieczne, ponieważ odbiór jest nieuniknioną częścią systemu komunikacji i dlatego powieść, jako przesłanie, że jest, musi się liczyć aż do punktu). Po prostu pisz i nie bój się tego, co stanie Ci na drodze.

Żarówka reprezentująca pomysł

Kolejna interesująca wskazówka, aby mieć odpowiednie nastawienie, jest następująca: przeczytaj wszystko, co możesz. Zbliż się do różnych autorów, dotknij wszystkich gatunków, wszystkich epok i ruchów. Nie ograniczaj się do lektury literatury, czytaj prasę, eseje, podręczniki (możliwe jest nawet, że w jakimś fragmencie własnej pracy będziesz musiał odtworzyć niektóre z tych rodzajów wypowiedzi). Zanurz się jak najwięcej w różnych stylach, z których możesz wcielić różne rzeczy, a przede wszystkim kultywuj siebie tak bardzo, jak to możliwe: pisanie powieści to wielki zbiór pomysłów, coś, czego trudno zrobić z głową pozbawioną treści.

Kolejnym składnikiem właściwej postawy jest predyspozycje do nie upadku. Nie zostawiaj pracy w środku, dobrze zarządzaj energią: to wyścig długodystansowy. Wielu pisze nieprzerwanie przez pierwszy miesiąc, a następnie spędza kilka godzin w każdy weekend na dopełnianiu reszty powieści, oczywiście uzyskując nierówne wyniki w obu okresach. Pokonuj blokady, gdy się pojawią, po prostu odpuść, robiąc coś innego, a następnie zmierz się z nimi z największą energią.

Ważne jest również, aby być czujnym, niech projekt pisania pochłonie twoje dni i miej oczy i uszy szeroko otwarte: na co dzień znajdziesz coś, co możesz włączyć do swojej pracy, a to z pewnością uchroni Cię przed kilkakrotnym zablokowaniem.

Wyszliśmy na koniec dwie wskazówki, które uważamy za najważniejsze z których zwykle oferują podręczniki do tworzenia narracji.

Jeden byłby następujący: Stałość i rutyna. Miej mniej lub bardziej ustalony harmonogram, staraj się pisać codziennie lub przynajmniej siadaj przy komputerze lub pustej stronie, nawet jeśli nic nie wyjdzie. Miej uporządkowaną przestrzeń (nawet jeśli jest to twój własny porządek), w której możesz pracować bez przeszkadzania nikomu i zarezerwować wystarczająco dużo czasu. Możesz wiedzieć, kiedy zaczynasz pisać, ale nigdy nie wiesz, kiedy skończysz: jeśli słowa płyną, zawsze dobrze jest nie zostawiać ich w połowie drogi, aby wypełnić kolejne zobowiązanie. Pisanie wymaga odrobiny talentu i dużo wysiłku, pracy i poświęcenia.

I na koniec ostatnia i najcenniejsza rada ze wszystkich: ciesz się tym, co robisz ... w przeciwnym razie nic z tego nie miałoby sensu.


Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Bądź pierwszym który skomentuje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.