Percy Bysshe Shelley. 6 krótkich wierszy na urodziny.

Dzisiaj, 4 sierpnia mija nowa rocznica powstania narodziny angielskiego poety Percy Bysshe Shelley. I właśnie w tym roku dwóchsetletni publikacji Frankensteinjego żony Mary Shelley. Ta para jest podstawowym odniesieniem europejskiego romantyzmu literackiego. W jego pamięci wybieram te wiersze zapamiętać.

Percy Bysshe Shelley

Urodził się w Field Place w Anglii w 1792. Z bardzo zamożnej rodziny studiował na prestiżowym Eton a następnie w University College of Oxford. Został stamtąd wydalony za opublikowanie zniesławienia pt Potrzeba ateizmu. Kiedy przyjeżdżam do Londyn, zakochałem się w 16-letniej dziewczynce, Harriet westbrook, z którym uciekł i ożenił się. Mieszkał w Yorku, Irlandii i Walii. Tam napisał swój pierwszy poważny wiersz pt Królowa Mab.

Małżeństwo Harriet się skończyło, w końcu popełniła samobójstwo, a Shelley straciła opiekę nad dwojgiem dzieci, które miała. Potem miał dość gruźlica i wyjechał do Włoch w 1818 roku. Już się poznał Mary Wollstonecraft, córka filozofa Williama Godwina, która również z nią uciekła.

Mieszkali w Mediolanie, Wenecji, Neapolu i Florencji. Napisał swoje dzieło w ciągu ostatnich czterech lat swojego życia arcydzieła: dramat liryczny Prometeusz uwolniony, tragedia Cenci, różne wiersze liryczne, m.in. Oda do Zachodniego WiatruOda do skowronka Mimoza, a także elegię Adonais, Zainspirowany po śmierci Johna Keatsa.

Shelley jest jeden z czołowych angielskich poetów romantycznych, obok Johna Keatsa i Lorda Byrona, twoi przyjaciele. W swojej pracy idealizm i wiarę w przyszłość ludzkości, ale jest też przesiąknięta melancholia.

Wybrane wiersze

Oto 6 jego krótszych wierszy, dokładne przykłady istoty całej jego poezji.

Miłość, honor, zaufanie

Miłość, honor, zaufanie, jak chmury
Wyjeżdżają i wracają, pożyczka na jeden dzień.
Gdyby nieśmiertelny człowiek był wszechmocny,
Jesteś -ignoto i wzniosły jak jesteś-
zostawiłbyś swoją świtę w jego duszy.
Ty, wysłanniku uczuć,
że wzrastasz w oczach kochanka;
Ty, który pielęgnujesz czyste myśli
które mroczą do gasnącego płomienia!
Nie wychodź, gdy w końcu nadejdzie twój cień:
bez ciebie, jak życie i strach,
grób to mroczna rzeczywistość.

***

Jako dziecko szukałem duchów

Jako dziecko szukałem duchów
w cichych pokojach, jaskiniach, ruinach
i gwieździste lasy; moje straszne kroki
pragnęli rozmawiać ze zmarłymi.
Przywołał te nazwy tym przesądem
wpaja. Daremne były te poszukiwania.
Kiedy rozważałem znaczenie
życia, w czasie, gdy zawodzi wiatr
ile żyje i płodnych
nowe ptaki i rośliny,
nagle twój cień padł na mnie.
Moje gardło wydało okrzyk ekstazy.

***

Boję się twoich pocałunków

Napisana w 1820 roku, została wydana pośmiertnie w 1824 roku.

Boję się twoich pocałunków, delikatna dziewico.
Nie musisz się bać mojego;
Mój duch przytłoczony w pustce,
To nie może cię prześladować.

Boję się twojego zachowania, twoich gestów, twojego rozsądku.
Nie musisz się bać mojego;
Oddanie i znaczenie są niewinne
z tymi, których uwielbia Cię moje serce.

***

Pochodzi z wróżek

Został opublikowany pośmiertnie w antologii 1839 roku, Prace poetyckiepod redakcją Mary Shelley.

Upiłem się tym miodowym winem
księżycowego kokonu, który wróżki
zebrane w szklankach hiacyntowych:
popielice, nietoperze i krety
śpią w szczelinach lub w trawie,
na opuszczonym i smutnym dziedzińcu zamku;
kiedy wino rozlało się na letnią krainę
lub między rosą unoszą się jego opary,
szczęśliwe stają się ich błogie sny
śpiąc, szemrają radość; cóż, jest ich niewielu
wróżki, które niosą te nowe kielichy.

***

Kiedy umierają ciche głosy

To jest możliwe jeden z najlepszych i jest również uważany za jeden z najbardziej reprezentatywnych dla romantyzmu. Odwieczny wyraz tego, że niektóre fakty i wrażenia nie są zapomniane i pozostają nienaruszone w pamięci i sercu pomimo upływu czasu.

Kiedy umierają ciche głosy
jego muzyka wciąż wibruje w pamięci;
kiedy chorują słodkie fiołki,
jego zapach pozostaje na zmysłach.

Liście krzewu róży, gdy róża umiera,
są ułożone w stos do łóżka kochanka;
I tak w twoich myślach, kiedy cię nie ma
sama miłość będzie spać.

***

Filozofia miłości

Został również skomponowany w 1820 roku i opublikowany w antologia od 1866 roku: Wybrane wiersze Percy'ego Bysshe Shelleya.

Fontanny mieszają się z rzeką,
I rzeki z oceanem;
Wiatry niebios zlewają się na zawsze,
Ze słodkimi emocjami;
Nic na świecie nie jest wyjątkowe
Wszystko według boskiego prawa
Uzupełniają się nawzajem:
Dlaczego nie miałbym tego zrobić z tobą?

Zobacz góry całujące wysokie niebo
A fale pieszczą brzeg;
Żaden kwiat nie byłby piękny
Jeśli gardzisz swoim rodzeństwem:
A światło słoneczne kocha ziemię,
A odbicia księżyca całują morza:
Ile warta jest ta cała miłość
Jeśli mnie nie pocałujesz?


Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Bądź pierwszym który skomentuje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.