Aisa Potężne Morze. Wywiad z autorem Who Has Seen a Mermaid?

Zdjęcia: dzięki uprzejmości Mar Aísa Poderoso.

Aísa Mighty Sea Pochodzi z Saragossy, jest profesorem historii i pisarką. Jego najnowsza powieść to ¿Kto widział syrenę? W tym wywiad Opowiada nam o niej, jej karierze, zainteresowaniach i projektach. Dziękuję za twoją dobroć i twój czas.

Mar Aísa Poderoso - Wywiad 

  • LITERATURA DZIŚ: Twoja nowa powieść nosi tytuł ¿Kto widział syrenę? Co nam o tym mówisz i skąd wziął się ten pomysł?

MORZE MORSKIE AÍSA: Jest to drugi przypadek braci Cárdenas, który można czytać niezależnie od pierwszego, Dostojewski w trawie. To powieści kryminalne, których akcja rozgrywa się głównie w Logroño, mieście, w którym mieszkam od dwudziestu sześciu lat, w których występują Diego Cárdenas, zastępca inspektora policji i jego siostra Lucía, tłumacz. Obaj są w trudnym czasie, rozczarowani życiem. Właśnie ich wzajemne wsparcie i współudział w rozwiązywaniu spraw doprowadzą ich do odnalezienia siebie, krok po kroku.

Istnieją również różne mikrokosmosy z drugorzędne postacie, które zdobyły sympatię czytelników jak koroner, koledzy z policji Diego czy Lucía z biura tłumaczeń. Zacząłem pisać ten drugi przypadek, jeszcze przed opublikowaniem pierwszej powieści, ponieważ byłem przekonany, że te postacie miały większą podróż; Sam chciałem wiedzieć, w jakim kierunku będą podążać. 

Początek moich powieści zwykle przychodzi do mnie z obrazem, błysk. W tym przypadku była to mała syrenka na gotyckiej fasadzie San Bartolomé, pięknego kościoła położonego w centrum Logroño. Właśnie tam zaczyna się powieść. Stanął przed wyzwaniem zachowania esencji pierwszej, ale nadania jej nowości.

W tym przypadku Diego ma do czynienia z pojawieniem się w swoim domu martwej pary staruszków, co wydaje się wyraźnym przypadkiem przemocy ze względu na płeć. Odkrycie starych listów ukrytych w toaletce wraz z agendą, w której pojawiają się dziwne spotkania z wróżbitą, doprowadzi do zwrotu śledztwa. Oprawa powieści przenosi nas również do miejsc takich jak Paryż czy Saragossa, moje rodzinne miasto, w którym scena zawsze się rozwija. 

Czytelnicy już przesyłają mi swoje wrażenia; Kochają to i doceniają równowagę między wciągającą fabułą, postaciami, z którymi dobrze się czują i chcą się spotkać, atmosferą i emocjami. Wydaje mi się ważne, że oprócz fabuły czytelnik może rozkoszować się i znaleźć inne aspekty, które nadal rezonują po jej zakończeniu. Kolejną osobliwością są nawiązania do sztuki, historii czy klasycznego kina, osadzony w samej historii. 

Uwielbiam to, że mówią mi, że chcą skończyć, aby odkryć tajemnicę, ale jednocześnie współczują im, ponieważ czują się bardzo dobrze w powieści. Więcej nie zdradzę, lepiej, żeby sami czytelnicy odkryli to dla siebie.

  • AL: Czy pamiętasz tę pierwszą książkę, którą przeczytałeś? A pierwsza historia, którą napisałeś?

MAPA: Piszę, bo jestem czytelnikiem. Czytelniczka, która od dziecka czytała i jest bardzo szczęśliwa. Zanim nauczyłem się czytać, pamiętam historie, które moja babcia opowiadała mi przed pójściem spać. Potem przyszedł wycinane opowieści o Ferrandiz. Później Enid Blyton, Wiktoria Holt… I wreszcie skok do setek książek, które mój ojciec miał w księgarni. Zdecydowanie, Agatha Christie To było wielkie odkrycie. Później przyszli inni autorzy, tacy jak Pearl S. Buck, Leon Uris, Mika Waltari, Colette itp. Od samego początku przyzwyczaiłem się do chodzenia z ojcem w każdy piątek do księgarni i kupowania dwóch książek na tydzień. W ten sposób zacząłem też tworzyć własną bibliotekę. Pamiętam to jako czyste szczęście. 

Swoje pierwsze opowiadanie napisałem, gdy miałem siedem lat, w drugim EGB. Pamiętam, bo na tym kursie moja nauczycielka dała mi do przeczytania w domu jej własny egzemplarz Mały Książę; Poczułam się jak najszczęśliwsza dziewczyna na ziemi. To zachęciło mnie do pisania własnych historii w zeszycie, który moja mama wykładała zielonym i niebieskim papierem.

Podczas adolescencja, w niektórych klasach, w których trudno było nam utrzymać naszą uwagę, pisał Romantyczne historie dla moich towarzyszy, osadzonych w wybranym przez nich kraju, reszta zależała od mojej wyobraźni. Co ciekawe, jest to gatunek, którego już nie tknąłem.

Wracam 2001 Postanowiłem napisać moja pierwsza powieść. Za mój trening Licencjat z historii Przyciągnęło mnie do gatunek historyczny. Zgłosiłem ją do prestiżowej nagrody, której oczywiście nie zdobyłem. Jednak bardzo podobała mi się ta podróż do Madrytu, aby ręcznie dostarczyć rękopis do samego wydawcy. To było bardzo zabawne i niezapomniane przeżycie.

  • AL: Główny pisarz? Możesz wybrać więcej niż jedną i ze wszystkich epok. 

MAPA: Nie mogłem wybrać jednego; Lubiłem wielu autorów, których książki czytałem na różnych etapach i momentach mojego życia.

Uwielbiam literaturę XIX i pierwszej połowy XX:Jana Austen, Bronte, Flaubert, Stendhal, Balzac, Oskar Wilde, Tołstoj, Dostojewski, Emilia Pardo Bazan, Klaryn, Wilkie Collins, Edith Wharton, Scott Fitzgerald, Forster, Evelyn Waugh, Agatha Christie lub Niemirowski.

Z czasem mógłbym przytoczyć wiele innych: Isabel Allende, Carmen Martin Gaite, Paul Auster, Donna Leon, Pierre Lemaitre, Fred Vargas i wiele innych. Wszystkich łączy to, że sprawiły, że cieszyłem się, zastanowiłem lub poruszyły mnie. Każdy z nich pozostawił na mnie ślad; Nauczyłem się od nich wszystkich. Ostatecznie styl pisarza budowany jest z jego osobowości, doświadczeń i oczywiście lektur.

  • AL: Jaką postać w książce chciałbyś poznać i stworzyć?

MAPA: Wybiorę dwa: Anna Karenina, z którym rozmawiał o życiu i miłości. Chętnie przespaceruję się z nią ulicami Petersburga, choć myślę, że po herbacie wielki Tołstoj mógł zirytować koniec.

Kolejną postacią, z którą chciałbym spędzić wieczór, jest z wielkimi Gatsby. Nie miałbym nic przeciwko zwiedzaniu Nowego Jorku z twoją firmą. Wydają mi się fascynującymi postaciami, pełnymi świateł i cieni, zakamarków, niuansów.

  • AL: Jakieś szczególne zwyczaje lub zwyczaje, jeśli chodzi o pisanie lub czytanie?

MAPA: Podoba mi się, jeśli to możliwe, pisz sam i w ciszy, ale dostosowuję się. Jako anegdota powiem ci, że Kto widział syrenę? Skończyłam to w Saragossie, siedząc na kanapie, uwięziona za materacem w zatłoczonym pokoju, podczas gdy mój mąż i dzieci malowali i montowali meble. Czasami nie możesz wybrać. 

Do czytania potrzebuję tylko dobrej książkireszta jest mi obojętna.

  • AL: A Twoje ulubione miejsce i czas, aby to zrobić?

MAPA: Są miejsca, w których lepiej się skupiam. W moim domu Logroño Mam niewiele biurko przed oknem przez które widzę kołysanie się drzew i przychodzenie i odchodzenie ludzi; Jest to miejsce, które daje mi spokój i w którym czuję się bardzo komfortowo. Na lato, bardzo lubię pisać w moim domu w Medrano gdzie mam piękne widok na góry. Tam zacząłem Kto widział syrenę? Jednak, Dostojewski w trawie Powstał podczas wakacji w Vinarós. ten zniszczyć jest też bardzo inspirujący. 

Jeśli chodzi o porę dnia, wolę pisać o wczesne poranki, kiedy wszyscy jeszcze śpią, a dom milczy. Innym razem, z którego zwykle korzystam, to po południu. Nigdy wieczorem, to wolę czytać. W moim przypadku czytanie pobudza mnie do dalszego pisania. To codzienność.

Jestem nauczycielem i muszę pogodzić pracę z życiem rodzinnym, ale Staram się pisać każdego dnia, nawet jeśli to tylko kilka słów. Wierzę bez wątpienia, że ​​zawsze możesz znaleźć czas na to, na czym Ci zależy i co Cię pasjonuje.

  • AL: Czy są inne gatunki, które lubisz?

MAPA: Jako czytelnik uwielbiam narracja i też lubię powieść historyczna. Nie wykluczam, że pewnego dnia wystartuję jako pisarz z tymi gatunkami.

  • AL: Co teraz czytasz? I piszesz?

MAPA:czytam Instynkt, przez Ashley Audrain. To fascynująca powieść, bardzo oryginalna. Thriller psychologiczny, który opowiada o macierzyństwie i który porusza, nie pozostawia obojętnym. Z narracyjnego punktu widzenia bardzo ciekawe jest użycie narratora w pierwszej i drugiej osobie, a także skoki w czasie. Bez wątpienia polecam.

Jestem z trzecim przypadkiem braci Cárdenas, znajduje się na wiosnę. Dostojewski w trawie rozwija się jesienią i Kto widział syrenę? w zimie. Jednak w mojej głowie kipią nowe pomysły. Dla pisarza jest ekscytujący moment: kiedy myślisz, że możesz być blisko dobrej historii.

  • GLIN: Jak myślisz, jak wygląda scena wydawnicza? Czy myślisz, że to się zmieni, czy już to się zmieniło dzięki nowym formatom kreatywnym?

MAPA: Nie ma wątpliwości, że szybkość publikacji es zawrotny. Istnieje kilka bardzo potężnych grup wydawniczych, które dominują na rynku oraz mnóstwo małych i średnich wydawców, którzy muszą konkurować jakością lub bardzo konkretną propozycją. Prawdą jest jednak, że istnieją różne sposoby, którymi nieznany autor może dotrzeć do publikacji swoich książek. Nigdy nie było tak wielu możliwości i możliwości jak teraz. Po publikacji rozpoczyna się podróż, w którą autor musi być w stu procentach zaangażowany. Bez wątpienia sieci społecznościowe są niezbędnym sprzymierzeńcem, aby wypromować się i promować swoje książki. Wszyscy wiemy, że nie jest to łatwe i że oferta jest ogromna, ale dla mnie każdy czytelnik, który zainwestuje swój czas i pieniądze w Twoją książkę, to wspaniała nagroda To z nawiązką rekompensuje zainwestowany wysiłek. 

W moim sercu moim marzeniem było oczywiście opublikowanie. Pisarz pisze, bo to mu się podoba, bo uwielbia ten moment siadania do tworzenia postaci i historii, bo potrzebuje tego jak oddychania. Ale przede wszystkim pisz tak, aby czytali, aby inni też mogli cieszyć się ich historiami. 

To prawda, że ​​publikacja wydawała mi się nieosiągalna. Przez długi czas poświęcałem się pisaniu w bardzo prywatny sposób, tylko mój mąż wiedział. Jest moim pierwszym czytelnikiem, w najlepszym razie jest bardzo krytyczny i dlatego ufam jego ocenie. Czasem, musi się wydarzyć coś, co popycha Cię do zrobienia pierwszego kroku. W moim przypadku była to strata dwóch bliskich mi osób w bardzo krótkim czasie. W tym momencie miałem pełną świadomość, że w życiu jest taki punkt, z którego nie ma powrotu. Kiedy wszystko się kończy, bierzesz tylko to, co przeżyłeś, co cieszyłeś, co kochałeś. Myślałem, że nie chcę żałować, kiedy było za późno i że nie mam nic do stracenia, próbując.

To prawda, że jest wiele osób, które piszą i chcą publikować, musimy być realistami. Jest to wyścig długodystansowy, w którym trzeba stawiać kroki, być wytrwałym i pracować poważnie w tym 

  • AL: Czy ten moment kryzysu, którego doświadczamy, jest dla Ciebie trudny, czy będziesz w stanie zachować coś pozytywnego dla przyszłych historii?

MAPA: Jesteśmy w złożonym momencie, powiedziałbym, że w zmianie czasu. Jako historyk wiem, że kryzysy się zdarzają, nawet jeśli jest to bardzo trudne póki nimi żyjesz, a potem zawsze nadejdą lepsze czasy. Przynajmniej życzę tego nowym pokoleniom. Być może jeśli chodzi o literaturę, sztukę lub muzykę najbardziej imponujące dzieła powstały w najciemniejszych okresach. Kultura jest lekka, zawsze ratuje.


Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Bądź pierwszym który skomentuje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.

logiczne (prawda)