Książki, które musisz przeczytać przed śmiercią, twierdzi Vargas Llosa

MADRID, HISZPANIA - 09 czerwca: nagrodzony Noblem pisarz Mario Vargas Llosa pozuje do zdjęcia przed wzięciem udziału w 7. edycji projektu „Catedra Real Madryt” na stadionie Santiago Bernabeu w plenerze 9 czerwca 2015 w Madrycie, Hiszpania. (Zdjęcie: Gonzalo Arroyo Moreno / Getty Images)

Chociaż obecnie Symbol zastępczy Mario Vargas Llosa, jest bardziej w centrum uwagi i w wiadomościach w kwestiach „różowej prasy”, które mają niewiele lub nie mają nic wspólnego z literaturą, nadal jest jednym z najważniejszych pisarzy tego stulecia. Nagroda Nobla w dziedzinie literatury w 2010 i członek Królewskiej Akademii Hiszpańskiej od 1994 roku są to tylko dwie z wielu nagród i wyróżnień, które posiada w swoim długim programie literackim i twórczym.

Warto przeczytać ten artykuł, bo tacy autorzy jak on polecają nam dobre książki, to fakt do wzięcia pod uwagę. I z drugiej strony, który autor chciałbyś polecić swoje ulubione lektury lub te książki, które uważasz za prawie obowiązkowe do recenzji?

Książki, które poleca nam Vargas Llosa

Poniżej zostawiamy Wam zarówno tytuły książek, które według Vargasa Llosy, które trzeba przeczytać przed śmiercią, jak i powody podane przez peruwiańskiego autora, dla których warto to zrobić:

Wielki Gatsby - Francis Scott Fiztgerald

Wielki Gatsby - Mario Vargas Llosa

„Cała powieść jest złożonym labiryntem wielu drzwi, a każde z nich służy do wejścia w jego prywatność. Ten, który otwiera to wyznanie autora Wielkiego Gatsby'ego, przedstawia nam romantyczną historię, jedną z tych, które doprowadziły nas do płaczu », Mówi nam MV Llosa.

„Auto de fe” Eliasa Canettiego

«W tym samym czasie, co demony jego społeczeństwa i jego czasów, Canetti korzystał także z tych, którzy mieszkali w nim samotnie. Barokowy symbol świata, który ma eksplodować, jego powieść jest również fantasmagoryczną, suwerenną kreacją, w której artysta połączył swoje najbardziej intymne fobie i apetyty z wstrząsami i kryzysami, które niszczą jego świat ”. Powiedz nam.

„Jądro ciemności” Josepha Conrada

„Niewiele historii zdołało wyrazić w tak syntetyczny i przekonujący sposób jak ta zło, rozumiane w swoich indywidualnych metafizycznych konotacjach i społecznych projekcjach” - komentuje Vargas Llosa.

„Zwrotnik raka” Henry'ego Millera

«Narrator-bohater Zwrotnika raka jest wspaniałym dziełem powieści, największym sukcesem Millera jako powieściopisarza. Ten obsceniczny i narcystyczny `` Henry '', pogardliwy dla świata, troszczący się tylko o swój fallus i wnętrzności, ma przede wszystkim niepowtarzalny czasownik, Rabelesowską witalność, aby przekształcić wulgarne i brudne w sztukę, aby uduchowić swoją wielką poetycką. dynamiczny głos funkcje fizjologiczne, małostkowość, plugawość, aby nadać chamstwu estetyczną godność ”, oznacza Llosa.

„Lolita” Vladimira Nabokova

Lolita - Mario Vargas Llosa

«Humbert Humbert opowiada tę historię z przerwami, napięciem, fałszywymi wskazówkami, ironią i dwuznacznością narratora, który w sztuce rozbudzania ciekawości czytelnika w każdym momencie. Jego historia jest skandaliczna, ale nie pornograficzna, nawet nie erotyczna. Nieustanna kpina z instytucji, zawodów i zadań, od psychoanalizy - jednej z czarnych bestii Nabokova - po edukację i rodzinę, przenika dialog Humberta Humberta », wyjaśnia pracę.

„Pani Dalloway” autorstwa Virginii Woolf

"Systematyczne upiększanie życia poprzez jego załamanie w wyrafinowanej wrażliwości, zdolnej do rysowania we wszystkich przedmiotach iw każdych okolicznościach tajemnego piękna, jakie zawierają, jest tym, co nadaje światu pani Dalloway jego cudowną oryginalność", Powiedz nam.

„Opinie klauna” Heinricha Bölla

„Opinie klauna, jego najsłynniejsza powieść, jest dobrym świadectwem tej skrupulatnej społecznej wrażliwości aż do szaleństwa. Jest to fikcja ideologiczna lub, jak wciąż mówili w momencie, gdy się pojawiła (1963), „skompromitowana”. Ta historia jest pretekstem do bardzo surowego religijnego i moralnego prześladowania katolicyzmu i społeczeństwa burżuazyjnego w powojennych Niemczech Federalnych ”. myśleć.

„Doktor Żywago” Borisa Pasternaka

Doctor Zhivago - Mario Vargas Llosa

«… Ale bez tej zagmatwanej historii, która ich klepie, ogłusza, a na koniec rozrywa na strzępy, życie bohaterów nie byłoby tym, czym są. Jest to centralny temat powieści, która powraca na nowo jako `` leimotiv '' podczas jej burzliwych przygód: ​​bezbronność jednostki w obliczu historii, jej kruchość i niemoc, gdy jest uwięziony w to. wir „wielkiego wydarzenia”, Powiedz nam.

„Gatopardo” Giuseppe Tomasi de Lampedusa

«Jak w Lezamie Limie, jak w Alejo Carpentierze, barokowi gawędziarze, którzy są do niego podobni, ponieważ również zbudowali niektóre lieraryjskie światy o rzeźbiarskim pięknie, wyzwolone od tymczasowej korozji, w« El Gatopardo2 magicznej różdżce, która wykonuje tę sztuczkę, dzięki której fikcja nabiera własnej fizjonomii , suwerenny czas inny niż chronologiczny, to język », wyjaśnia.


Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Bądź pierwszym który skomentuje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.