Dzień Pisarzy. Ile przeczytaliśmy?

Pani pisząca - Johannes Vermeer

Pani pisząca - Johannes Vermeer

Dzisiaj, 17 października, obchodzimy Dzień Pisarzy, choć mógłby być obchodzony codziennie, ponieważ zawsze jest powód, aby czytać któryś z nich. Jest tak wiele do podkreślenia, przeglądu lub rekomendacji, że nigdy nie skończyliśmy. Rzucam więc okiem na te, które najbardziej mnie polubiły, wpłynęły i zainspirowały. Może podzielimy się polubieniami.

Od Safo lub japońskiego Murasaki Shikibu po niedawnego zwycięzcę Planet, Dolores Redondo, padało bardzo dużo. Teraz garstka niezwykłych i odnoszących sukcesy poetów, pisarzy, scenarzystów, dziennikarzy to już niezliczona kupa. Chociaż zawsze istnieje odwieczna kwestia jeśli więcej im czytasz niż im. Niech każdy udzieli odpowiedzi. Zacznijmy.

Wierzę, że całe nasze dzieciństwo, a przynajmniej wszystkie, czytaliśmy bajki Zofii Fiodorowna Rostopchiny, hrabiny Ségur. A trochę starsi, na pewno nie przegapimy żadnej przygody Piątki. W szczególności dziewczęta uczą się nie tylko w naszych szkołach, ale także w Santa Clara i Torres de Malory, z wieloma koleżankami z klasy stworzonymi przez płodnego angielskiego pisarza. Enyda Blytona.

I nie opuszczamy Wielkiej Brytanii, ponieważ w okresie dorastania w liceum więcej niż jeden z nas odkrył bogatego i eleganckiego pana Darcy, nijakiego i udręczonego, ale paradygmat najbardziej wiktoriańskiego romantyka, jakim jest pan Rochester. Albo dzielny i dyskretny pułkownik Brandon udający rozmarzoną Marianne Dashwood. Wszystko to wychodzi z umysłów Jane Austen i Charlotte Brontë, jak mi wskazują, że między tymi siostrami i Austen i tyloma wspaniałymi postaciami, jakie wymyślili, mogę już połączyć Emily Heatcliff z Emmą w tej samej historii.

Mogliśmy w równym stopniu cieszyć się naturą i najbardziej niewinną i czystą miłością między dwoma niezapomnianymi braćmi, którzy stworzyli Emilia Pardo Bazan w jego tak galicyjskim Pazos de Ulloa. Gatunek, który lubię najbardziej, polubiłem dzięki królowej tajemnicy, suspensu i zbrodni, Agatha Christie. Nikt nie może zaprzeczyć, że w jego domu nie ma półki z książkami z tej kolekcji.

Agatha Christie

Agatha Christie

Nie zostawiłem książki, która bardzo mi się podobała, chociaż literatura fantasy nie jest moim oddaniem. Plik Zapomniany król Gudúz Ana Maria Matute ma uprzywilejowane miejsce w mojej pamięci.

Następnie odkrywasz i czytasz historie w bardziej „dorosły” sposób. Z tych, które podkreślam Ukochany mistrzz Róża Montero, którego często śledzę w jego roli felietonisty. Ona i Soledad Puértolas tworzą jedną z moich ulubionych par pisarzy.

Rosa Montero i Soledad Puértolas

Rosa Montero i Soledad Puértolas

Niestety moje relacje nie są już tak bliskie z pisarkami, powiedzmy, mediami czy bestsellerami. Muszę przyznać, że nie dałem się nabrać na magiczne sztuczki Harry'ego Pottera JK Rowling, ani też nie przyniosło mi to wampirycznej gorączki bezkofeinowych krwiopijców Stephanie Meyer (nawet w najciemniejszym z Ann ryż). Nie jestem też z cienia EL James. Ale przypisuję to pewnemu mojemu wiekowi i mojemu niewielkiemu zamiłowaniu do tych gatunków. Jednak odsłaniam jego pracę i sukcesy.

Tak samo, jak zdejmuję to przed mnóstwem autorów kryminałów, którzy utorowali sobie drogę do tego trudnego gatunku. Aby wymienić tylko kilka, Nordic Camilla Läckberg, Mari Jungstedt lub Åsa Larsson; Francuz Fred vargas, której kurator Adamsberg jest jednym z moich ulubionych; Brytyjczycy Mo hayder (niezbędne do odkrycia jego detektywa Jacka Caffery'ego) lub Niemca Nele neuhaus Zrobili ważną i zasłużoną niszę w czarnej panoramie, którą dominują lub chcą zdominować ich koledzy płci męskiej. Tutaj oczywiście mamy Dolores Redondo, która ze swoją trylogią Batzán i niedawną Planetą zasłużenie się wyróżnia.

Camilla Låckberg, Mari Jungstedt, Åsa Larsson, Fred Vargas, Mo Hayder, Nele Nauhaus

Camilla Låckberg, Mari Jungstedt, Åsa Larsson, Fred Vargas, Mo Hayder, Nele Nauhaus

Na koniec zostawiam pisarza, który bardzo mnie zainspirował, pisząc jedną z moich powieści. Bardzo go kocham, ponieważ pamiętam jego książki na półkach w moim domu, odkąd tylko pamiętam. Czytałem trochę, gdy byłem mały, a niedawno ponownie je przeczytałem. Jest o Pearl S. Buck, amerykański pisarz, dziennikarz, aktywista i scenarzysta, który spędził czterdzieści lat w Chinach. Zdobył Puliztera w 1932 roku i otrzymał literacką Nagrodę Nobla w 1938 roku.

W każdym razie, mógłbym kontynuować i kontynuować, ale oni (my) zasługują na więcej niż jedną specjalną, prawda?


Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

6 komentarzy, zostaw swoje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.

  1.   Gaby buj powiedział

    Czy Rochester wyszedł z umysłu Jane Austen? Naprawdę? A ja, który zawsze wierzyłem, że stworzyła go Charlotte Brontë ...

    1.    Mariola Diaz-Cano Arevalo powiedział

      Dzięki za wiadomość, Gaby. Poprawione i wyjaśnione. Że pośród tylu dobrych postaci, które stworzyli jedną i drugą, już je przypisuję i mieszam bez wstydu.

  2.   Brunatnożółty powiedział

    Są też super wyprzedaże, które dobrze się czytują. Bardzo lubię Matilde Asensi i Julię Navarro, zwłaszcza tę ostatnią, które „Powiedz mi, kim jestem” sprawiły, że straciłem poczucie dni i godzin, by dokończyć „tyłek”, jakby to była lekka kieszonkowa książka.
    Maruja Torres, zarówno w prasie, jak iw jej książkach, to kolejna pewna wartość. Jego ironia i wiek pozwalają mu mówić o wielu tematach, których inni nie odważyliby się dotknąć lub pod groźbą śmierci.
    Nie mogę z Lucíą Etxebarria lub Mercedes Abad. Jestem już na tyle dorosły, żeby uczyć się lekcji.

    1.    Mariola Diaz-Cano Arevalo powiedział

      Isabel, zgadzamy się z Navarro i jego „Powiedz mi, kim jestem”, a także z Torresem, który bardzo lubię w prasie. Również w Etxebarría lub Abad. Och, chciałbym dać więcej miejsca tylu, ilu jest.

    2.    Piotr powiedział

      Doskonała lista, której po prostu brakuje, moim skromnym zdaniem: Santa Teresa. W ten sam sposób, jak opisujesz postacie brytyjskich pisarzy. Przypadek trzech sióstr Brontë, przynajmniej o ile wiem, jest niewątpliwie najbardziej utalentowanym pisarzem w tej samej rodzinie w historii literatury. Pozdrowienia.

  3.   Nurilau powiedział

    Bardzo dobra recenzja kobieca. Kto nie czytał o krasnoludzie Enydzie Blytonie. Który nie był zachwycony wiktoriańskimi kobietami. I dzielę się z tobą, Mariola, dobrą czarnoskórą kobietą, która teraz robi to z kobiecych rąk. Bardzo dobry wpis !!!!

logiczne (prawda)