Julio Cortazar: wiersze

Cytat Julio Cortázar

Cytat Julio Cortázar

Julio Cortázar był znanym pisarzem argentyńskim, który wyróżniał się na światowej scenie literackiej wyjątkowością swoich tekstów. Jego oryginalność doprowadziła go do opracowania znaczących dzieł poetyckich, powieści, opowiadań, krótkich prozatorskich i różnych. Na razie jego praca zerwała z paradygmatami; podróżował z całkowitą swobodą i dominacją między surrealizmem a realizmem magicznym.

W swojej długiej karierze, Cortazar zbudował potężną kolekcję wszechstronnych i znaczących książek. Nie za nic jest uważany za jednego z głównych autorów zjawisko literackie znane jako „Latynoamerykański boom”. Pracował także jako tłumacz na Unesco iw niektórych wydawnictwach. W tym ostatnim zawodzie wyróżniają się jego prace nad twórczością: Edgara Allana Poe, Daniela Defoe, André Gide, Marguerite Yourcenar i Carol Dunlop.

Dzieło poetyckie Julio Cortázar

Obecność (1938)

Tekst został opublikowany w 1938 roku pod pseudonimem Julio Denis. Jest to limitowana edycja prezentowana przez Editorial El Bibliófilo. Wydrukowano tylko 250 egzemplarzy, na które składają się 43 sonety. W tych wierszach, oprócz poszukiwania harmonii i spokoju, dominował musical. Cortazar Nie był dumny z tej pracy, uważał ją za akt impulsywny i niedojrzały, więc odmówił jej ponownego wydania.

W 1971 roku w rozmowie z JG Santaną pisarka tak skomentowała pracę: „Grzech młodości, którego nikt nie zna i którego nikomu nie pokazuję. Jest dobrze ukryty… ”. Chociaż niewiele wiadomo o tej książce, niektóre z tych sonetów zostały uratowane, jednym z nich jest:

"Muzyka"

I

Świt

Odprawiają podwójne nocne rytuały, czekając

pomarańczowego miecza - szopa

bez końca, oleander na skrzydlatym mięsie —

i lilie bawią się wiosną.

Wypierają się - zaprzeczają sobie - woskowe łabędzie

pieszczota od miecza;

oni jadą - jadą ty - na północ donikąd

Pianka do pływania, aż słońce zajdzie

Powstaje ściana unikalnych płaszczyzn.

Dysk, dysk! Spójrz na niego, Jacinto,

pomyśl, jak dla ciebie obniżył swój wzrost!

Muzyka chmur, melopea

uformować do lotu cokół

To musi być pogrzeb wieczorny.

Pameos i meopas (1971)

Jest to pierwszy zbiór wierszy opublikowany pod jego nazwiskiem, To jest kompilacja z kilkoma jego wierszami. Cortázar niechętnie prezentował swoją poezję, był niezwykle nieśmiały i ostrożny w swoich utworach z tego gatunku. W związku z tym skomentował: „Jestem starym poetą […], chociaż prawie wszystko, co napisałem w tym wierszu, nie publikowałem przez ponad trzydzieści pięć lat”.

W 2017 r. Redakcja Nórdica złożyła hołd autorowi, publikując tę ​​pracę, która zawierała poezję, którą napisał w latach 1944-1958. Książka podzielona jest na sześć części —Każdy z tytułem—, które zawierają od dwóch do czterech wierszy, bez związku między nimi ani daty opracowania. Pomimo zauważalnej różnicy między każdym z tekstów – braku zbieżności u odbiorcy, tematu, jego amplitudy czy rytmu – zachowują swój charakterystyczny styl. W tym wydaniu znalazły się ilustracje autorstwa Pablo Auladella. Jeden z wierszy to:

"Restytucja"

Jeśli nie wiem nic o twoich ustach poza głosem

a z twoich piersi tylko zieleń lub pomarańcz bluzek,

jak się chwalić, że cię mam

więcej niż łaska cienia, który przechodzi nad wodą.

W pamięci noszę gesty, dąsy

jak bardzo mnie to uszczęśliwiło i w ten sposób

pozostać w sobie, z zakrzywionym

spoczynek obrazu z kości słoniowej.

To nie jest wielka sprawa, którą mi zostawiłem.

Także opinie, gniew, teorie,

imiona braci i sióstr,

adres pocztowy i telefoniczny,

pięć fotografii, perfumy do włosów,

ucisk maleńkich rączek, gdzie nikt by nie powiedział

że świat przede mną się ukrywa.

Noszę wszystko bez wysiłku, stopniowo tracąc.

Nie wymyślę bezużytecznego kłamstwa wieczności,

lepiej przechodzić przez mosty rękami

pełen ciebie,

rozdzierając moją pamięć na kawałki,

dając go gołębiom, wiernym

wróble, niech cię zjedzą

między piosenkami, hałasem i trzepotaniem.

Z wyjątkiem zmierzchu (1984)

Jest to zbiór wierszy pisarza opublikowanych niedługo po jego śmierci. Tekst jest odzwierciedlenie Twoich zainteresowań, wspomnień i uczuć. Kompozycje są wszechstronne, poza doświadczeniami pokazują miłość do jego dwóch miast: Buenos Aires i Paryża. W pracy oddał także hołd niektórym poetom, którzy zaznaczyli jego istnienie.

W 2009 roku Redakcja Alfaguara zaprezentowała nową edycję tego zbioru wierszy, które… zawierały rękopisy poprawek naniesionych przez autora. W związku z tym poprawiono błędy zawarte zarówno w księdze oryginalnej, jak iw innych wydaniach. Poniższy sonet jest częścią tej publikacji:

„Podwójny wynalazek”

Kiedy róża, która nas porusza

zaszyfrować warunki wycieczki,

kiedy w czasie krajobrazu

słowo śnieg jest wymazane,

będzie miłość, która w końcu nas zabierze

do łodzi pasażerskiej,

i w tej ręce bez wiadomości

obudzi twój łagodny znak.

Myślę, że jestem, bo cię wymyśliłem,

alchemia orła na wietrze

od piasku i mroku,

a ty w tym czuwaniu zachęcaj

cień, którym mnie oświetlasz

i mruczy, że mnie wymyślasz.

Inne wiersze autora

"Noc"

Dziś wieczorem moje ręce są czarne, moje serce jest spocone

jak po walce do zapomnienia ze stonogami dymu.

Wszystko tam zostało, butelki, łódź,

Nie wiem, czy mnie kochali i czy spodziewali się mnie zobaczyć.

W gazecie leżącej na łóżku jest napisane o spotkaniach dyplomatycznych,

sangria badawcza pokonała go szczęśliwie w czterech seriach.

Wysoki las otacza ten dom w centrum miasta,

Wiem, czuję, że w pobliżu umiera niewidomy.

Moja żona wchodzi i schodzi po małej drabinie?

jak kapitan, który nie ufa gwiazdom….

 

„Dobry chłopiec”

Nie będę wiedziała jak rozwiązać buty i pozwolić miastu ugryźć mnie w stopy
Nie upiję się pod mostami, nie popełnię uchybień w stylu.
Przyjmuję ten los wyprasowanych koszul,
Do kin docieram na czas, ustępuję miejsca paniom.
Długi nieład zmysłów jest dla mnie zły.

 

"Przyjaciele"

W tytoniu, w kawie, w winie,
wstają na skraju nocy
jak te głosy, które śpiewają w oddali
po drodze nie wiedząc co.

Lekko bracia przeznaczenia,
Dioscurios, blade cienie, przerażają mnie
muchy nawyków trzymają mnie
pozostać na powierzchni pośród wichru.

Umarli mówią więcej, ale do ucha,
a żyjący są ciepłą dłonią i dachem,
suma tego, co zyskało i co zostało utracone.

Więc pewnego dnia w łodzi cienia,
od tak wielkiej nieobecności moja klatka piersiowa będzie chronić
ta starożytna czułość, która je nazywa.

"Szczęśliwego Nowego Roku"

 

Słuchaj, nie proszę o wiele

tylko twoja ręka, miej ją

jak mała ropucha, która śpi tak szczęśliwie.

Potrzebuję tych drzwi, które mi dałeś

wejść do twojego świata, ten mały kawałek

zielonego cukru, wesołej rundy.

Czy nie pożyczysz mi dziś wieczorem ręki?

Sylwester zachrypniętych sów?

Nie możesz, z przyczyn technicznych. Następnie

Rozciągam go w powietrzu, wplatając każdy palec,

jedwabista brzoskwinia palmy

a z tyłu kraj niebieskich drzew.

Więc biorę to i trzymam, jak

gdyby to od tego zależało

dużo świata,

następstwo czterech pór roku,

pianie kogutów, miłość mężczyzn.

Streszczenie biograficzne autora

Julio Florencio Cortázar urodził się 26 sierpnia 1914 roku w południowym regionie Ixelles w Brukseli w Belgii. Jego rodzicami byli María Herminia Descotte i Julio José Cortázar, obaj pochodzenia argentyńskiego. W tym czasie, jego ojciec był attaché handlowym ambasady Argentyny.

Cytat Julio Cortázar

Cytat Julio Cortázar

Powrót do Argentyny

Pod koniec I wojny światowej rodzinie udało się opuścić Belgię; Przybyli najpierw do Szwajcarii, a potem do Barcelony. Kiedy Cortázar miał cztery lata, przybył do Argentyny. Przeżył dzieciństwo w Banfield – na południe od Buenos Aires – wraz z matką, siostrą Ofelią i ciotką.

Trudne dzieciństwo

Dla Cortázara jego dzieciństwo było przepełnione smutkiem. Cierpiał porzucenie ojca, gdy miał 6 lat i nie słyszał od niego ponownie. Poza tym dużo czasu spędzał w łóżku, bo ciągle cierpiał na różne choroby. Jednak ta sytuacja zbliżyła go do czytania. W wieku zaledwie dziewięciu lat przeczytał już Victora Hugo, Julesa Verne'a i Edgara Allana Poe, co powodowało powracające koszmary.

Stał się osobliwym młodym człowiekiem. Oprócz regularnych lektur spędzał godziny na studiowaniu słownika Little Larousse. Ta sytuacja tak bardzo zaniepokoiła matkę, że odwiedziła dyrektorkę swojej szkoły i lekarza, aby zapytać ich, czy to normalne zachowanie. Obaj specjaliści radzili mu, aby przez co najmniej pół roku unikał czytania przez dziecko, a także opalał się.

Mały pisarz

Kiedy miał ukończyć 10 lat, Cortázar napisał krótką powieść, oprócz tego, że: kilka historii i sonety. Prace te były bez zarzutu, przez co jego bliscy nie ufali, że zostały przez niego wykonane. Autor kilkakrotnie przyznał, że ta sytuacja przysporzyła mu ogromnego niepokoju.

studia

Uczęszczał do szkoły podstawowej w Szkole nr 10 w Banfield, a następnie wstąpił do Szkoły Podstawowej Nauczycieli Mariano Acosta. W 1932 ukończył studia jako zwykły nauczyciel, a trzy lata później jako profesor literatury. Później zapisał się na Uniwersytet w Buenos Aires, aby studiować filozofię. Zrezygnował po przejściu pierwszego roku, ponieważ postanowił wykonywać swój zawód, aby pomóc matce.

Doświadczenie zawodowe

Zaczął nauczać w różnych miastach w kraju, w tym w Bolívar i Chivilcoy. W tym ostatnim mieszkał prawie sześć lat (1939-1944) i uczył literatury w Szkole Normalnej. W 1944 przeniósł się do Mendozy i prowadził kursy literatury francuskiej na National University of Cuyo. W tym czasie opublikował w czasopiśmie swoje pierwsze opowiadanie „Czarownica” Poczta Literacka.

Dwa lata później — po triumfie peronizmu — Zrezygnował z pracy nauczycielskiej i wrócił do Buenos Aires, gdzie rozpoczął pracę w Argentyńskiej Izbie Książki. Niedługo potem opublikował w magazynie opowiadanie „Dom zajęty” Roczniki Buenos Aires —Zarządzane przez Jorge Luisa Borgesa—. Później prezentował kolejne prace w innych uznanych czasopismach, takich jak: rzeczywistość, Sur i Czasopismo Studiów Klasycznych z Uniwersytetu Cuyo.

Kwalifikacja tłumacza i początek Twoich publikacji

W 1948 Cortázar uzyskał kwalifikacje tłumacza z języka angielskiego i francuskiego. Ukończenie tego kursu zajęło mu trzy lata, ale zajęło mu to tylko dziewięć miesięcy. Rok później przedstawił pierwszy wiersz sygnowany swoim nazwiskiem: „Los reyes”; Ponadto opublikował swoją pierwszą powieść: Divertimento. W 1951 roku zwolnił Bestiariusz, dzieło, które składa się z ośmiu opowiadań i przyniosło mu uznanie w Argentynie. Niedługo potem przeniósł się do Paryża z powodu nieporozumień z rządem prezydenta Perona.

W 1953 przyjął propozycję Uniwersytetu Portoryko, aby przełożyć cały repertuar na prozę Edgara Allana Poe.. Dzieło to zostało uznane przez krytyków za najlepszą transkrypcję dzieła amerykańskiego pisarza.

Śmierć

Po ponad 30 latach życia na ziemi francuskiej prezydent François Mitterrand przyznał mu obywatelstwo. W 1983 roku pisarz powrócił po raz ostatni - po powrocie do demokracji - do Argentyny. Wkrótce potem Cortázar wrócił do Paryża, gdzie Zmarł 12 lutego 1984 r. z powodu białaczki.


Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Bądź pierwszym który skomentuje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.