Władca much

Williama Goldinga.

Williama Goldinga.

Władca much to uznana debiutancka powieść brytyjskiego autora Williama Goldinga. Wydany w 1954 r., A Władca much (oryginalna nazwa w języku angielskim) uważana jest za klasyka literatury anglosaskiej okresu powojennego. Jednak przez kilka pierwszych lat po uruchomieniu miał bardzo skromne numery handlowe.

XX wieku stała się nieodzowną lekturą na uczelniach w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Tytuł nawiązuje do ludzkiej złości, której ucieleśnieniem jest Belzebub, ikona filistyńska (później włączony do chrześcijaństwa), którego przydomek brzmi „pan much”.

O autorze

Narodziny, dzieciństwo i młodość

19 września 1911 roku William Gerald Golding ujrzał światło dzienne po raz pierwszy. Według portalu Biografie i życie, Święty Kolumb Mniejszy był jego miejscem urodzenia. Jest to mała wioska położona na północnym wybrzeżu Kornwalii w Anglii i Wielkiej Brytanii. Od najmłodszych lat otrzymał bardzo solidne wykształcenie, głównie zorientowane na humanizm i literaturę.

Dodatkowo Jego rodzice, Alec (który był nauczycielem przedmiotów ścisłych) i Mildred (czołowa orędowniczka głosu kobiet) w dużym stopniu wpłynęli na racjonalne i rozsądne myślenie. młodego Williama. Z drugiej strony zaznaczyła się zwłaszcza twórczością William Szekspir i Alfred Tennyson. Nic dziwnego, że jego pierwsza publikacja (Wiersze, 1934) to zbiór wierszy.

Przed i po II wojnie światowej

Studiował nauki przyrodnicze (później przeniósł się na literaturę angielską) w Brasenose College w Oksfordzie. Następnie pracował jako nauczyciel w połowie lat trzydziestych w Michael Hall Institute w Londynie. W 1937 roku wrócił do Oksfordu, aby dokończyć doktorat, a dwa lata później poślubił Ann Brookfield, z którym miał dwoje dzieci, Davida i Judith Diana.

W 1940 roku wstąpił do brytyjskiej Royal Navy. Wśród najbardziej znanych kampanii, w których brał udział, są prześladowania i niszczenie Bismarck Germański, a także lądowanie w Normandii. Po zakończeniu wojny William Golding mógł całkowicie poświęcić się literaturze.

El Señor de The muchy

Władca much.

Władca much.

Książkę można kupić tutaj: Władca much

Początkowo powieść ta miała ukazać się pod tytułem Nieznajomi z wewnątrz (Obcy od środka). Ale po odrzuceniu przez różnych wydawców ostatecznie pojawił się w 1954 roku jako Władca much. Dziś jest uważana za jedną z najwznioślejszych alegorii we współczesnej literaturze.

Książka opisuje przejście młodych studentów z naiwnego i niewinnego stanu początkowego do manifestacji makiawelicznego zła. Tam, gdzie niemowlęta tworzą społeczeństwo na własnych zasadach, które prowadzi do despotycznej społeczności, rządzonej przez prawo najsilniejszego.

Nieodłączna ciemność istoty ludzkiej

Później Golding Posts -Spadkobiercy (1955) Katedra (1964) y Rytuały przejścia (1980), m.in. podążał za wytyczoną linią Władca much. W nich Dowodzi analizy najniższych i najgorszych uczuć człowieka.

Legacy

Ze względu na swój transcendentalny temat - atrakcyjny dla ludzi w każdym wieku - otrzymał w życiu wiele nagród. Chociaż niewątpliwie dwa najbardziej znane to el Literatura Nobel (1983) oraz tytuł Pan (1988) przyznany przez królową Anglii Elżbietę II. William Golding zmarł 19 czerwca 1993 roku w Perranarworthal w Wielkiej Brytanii

Listę jego prac uzupełniają:

  • Martin rozbitek (Pincher Martin, 1956). Fabuła.
  • Mosiężny motyl (1958). Praca teatralna.
  • Swobodny upadek (Swobodny upadek, 1959). Powieść.
  • Gorące drzwi (Gorące bramy, 1965). Kolekcja esejów.
  • Piramida (Piramida, 1967). Powieść.
  • Bóg-skorpion (Bóg Skorpiona, 1971). Powieść.
  • Widoczna ciemność (Widoczna ciemność, 1979). Powieść.
  • Ruchomy cel (1982). Kolekcja esejów.
  • Papierowi mężczyźni (Papierowi mężczyźni, 1984). Powieść.
  • Dziennik egipski (Dziennik egipski, 1985). Powieść.
  • Na koniec świata (nowa trylogia):
    • Rytuały przejścia (Rytuały przejścia, 1980).
    • Ciało do ciała (W zwarciu, 1987).
    • Ogień we wnętrznościach (Ogień poniżej, 1989).
  • Ukryty język (Podwójny język, tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąty szósty). Powieść pośmiertna.

Analiza Władca much

Fabuła i motywy

Władca much to powieść alegoryczna o konflikcie między cywilizacją a wrodzoną dzikością każdego człowieka. W ten sam sposób, autor argumentuje, że społeczeństwa powstały jako zwykła konsekwencja niegodziwości człowieka i jego potrzeby dominacji.

W ramach tych przesłanek Golding zabiera grupę uczniów, którzy awaryjnie lądują na wyspie w 1945 roku. Kiedy niemowlęta zauważają nieobecność dorosłych, organizują się, aby uzgodnić własne zasady współżycia. Tworzą więc dwie grupy: maluczkie czyli „masy” (beztroskie, narzekające i złośliwe) oraz starsze (prowodyrzy).

Racjonalizm i religia

Fabuła Władca much doskonale obejmuje zawiłości racjonalizmu i ludzkiego intelektu. W tym sensie jedną z najbardziej charakterystycznych postaci jest Piggy. Który mimo wahającej się postawy i uległego spojrzenia, zawsze stara się przekonać przyjaciela do tego, co mógłby dla nich osiągnąć, gdyby posłuchali własnego umysłu.

Cytat Williama Goldinga.

Cytat Williama Goldinga.

Podobnie zachowanie człowieka z perspektywy nakazów religijnych jest częstym pytaniem we wszystkich pracach Goldinga. W tym celu wykorzystuje postacie takie jak Simón (jeden z bohaterów powieści), który uosabia dobroć i świętość. Z kolei brytyjski autor opisuje inne postacie o naprawdę złowrogich motywacjach i zachowaniach.

Streszczenie

Skupienie wydarzeń przypada na grupę starszych dzieci. Wśród nich Ralf działa jako „wódz”, dla którego wydaje dźwięk muszli ślimaka, aby przywołać resztę niemowląt. Podobnie Simon jest postrzegany jako nieco dziwny mięczak, a Piggy jest pogardzany za to, że jest pulchny i ​​jego uparta postawa.

Z drugiej strony Jack jest postacią najbardziej brutalną, grupuje „dysydentów”, którzy nie zgadzają się z pomysłami Ralfa. Ten ostatni bardziej wierzy w tworzenie strategii skupiających się na znalezieniu ratunku dla wszystkich (na przykład ognisko na szczycie góry). Zamiast, Jack opowiada się za stworzeniem „plemienia”, eksperta w zbieractwie, polowaniu i taktyce przetrwania.

Mecz

Walka między dwiema sympatycznymi frakcjami - Ralfem i Jackiem - jest nieunikniona. W trakcie walk szlachetne postacie, takie jak Simon i Piggy, giną, podczas gdy inne bardziej agresywne (na przykład Robert) pokazują całą swoją perwersję. Ostatecznie, Ralf jest desperacko zmuszony do ucieczki (grozi mu śmierć), dopóki wszystkie dzieci nie zostaną uratowane.


Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Komentarz, zostaw swój

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.

  1.   Gustavo Woltmann powiedział

    Słyszałem o tej książce wiele wspaniałych rzeczy, nigdy nie odważyłem się jej przeczytać, chociaż wiem, że należy ona do szeregu kultowych dzieł literatury anglosaskiej. Streszczenie jest bardzo atrakcyjne, myślę, że zdecyduję się je przeczytać.
    - Gustawa Woltmanna.