75 lat temu zmarł Miguel Hernández

Taki dzień jak dzisiaj, 28 marca, 75 lat temu zmarł Miguel Hernández, jedna z najważniejszych postaci literatury hiszpańskiej. Urodzony w Orihuela w 1910 roku, autor ten należy do pokolenia po słynnym pokoleniu 27, choć często zaliczany jest do tej grupy ze względu na swoje estetyczne pokrewieństwo z innymi poetami oraz ze względu na przyjacielskie stosunki z niektórymi z nich.

Należący do pokolenia 36

Chociaż niewiele o niej powiedziano, był telefon Generowanie 36. Tworzyli go głównie autorzy urodzeni około 1910 roku, jak to było w przypadku Miguela Hernándeza, którzy byli poetami powstałymi w czasach republiki.

Cechą wspólną ich wszystkich jest to, że uczestniczyli w rehumanizacyjnym nurcie, naznaczonym przede wszystkim postacią Pablo Nerudy, którą zapoczątkowali jego poprzednicy około 1930 roku. Wraz z Miguelem Hernándezem w tym pokoleniu znajdują się poeci tacy jak Juan Gil-Albert, Luis Rosales, Juan Panero, Felipe Vivanco, Jose Antonio Muñoz Rojas, Leopoldo Panero czy Carmen Conde.

Jednym z powodów, dla których trudno było rozpoznać to pokolenie literackie, są bardzo odmienne różnice między jego autorami pod względem trajektorii literackiej.

Życie i twórczość Miguela Hernándeza

W swoich pierwszych dziełach literackich duży wpływ miała na niego obecność Góngory, bardzo obecnego w pokoleniu 27, a także w jego pierwszym dziele, „Ekspert w księżycach” (1933). Wiele lat później opublikował „Błyskawica, która nigdy się nie kończy” (1936), w którym użył klasycznych struktur metrycznych, takich jak sonet lub łańcuchowe triole, metryczną podstawę jego słynnej kompozycji znanej jako „Elegia dla Ramóna Sijé”. To w tej pracy „Rehumanizacja” poezji 27, o której mówiliśmy wcześniej: miłość jako główny temat jego wersetów.

Godne uwagi były również prace „Wiatr ludzi” (1937) i „El hombre stalking” (1939), gdzie opowiada o nędzy, jaką przyniosła ze sobą hiszpańska wojna domowa. Jego ostatnia książka była „Śpiewnik i ballady o nieobecnościach” (1938-1940), który zawiera wiele kompozycji, które były napisany przez autora z jego własnego więzienia, gdzie zmarł w Alicante w 1942 roku.

Cytaty i zwroty Miguela Hernándeza

  • „Malowany, a nie pusty: mój dom pomalowany jest kolorem wielkich namiętności i nieszczęść”.
  • «Chociaż moje kochające ciało jest pod ziemią, napisz na ziemi, żebym ci napisał».
  • «Nie patrz przez okno, w tym domu nie ma nic. Wejrzyj w moją duszę ».
  • "Śmiej się tak bardzo, że moja dusza słyszy, jak pokonujesz przestrzeń."
  • „Wiele drinków to życie, a jeden drink to śmierć”.

Treść artykułu jest zgodna z naszymi zasadami etyka redakcyjna. Aby zgłosić błąd, kliknij tutaj.

Bądź pierwszym który skomentuje

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*

*

  1. Odpowiedzialny za dane: Miguel Ángel Gatón
  2. Cel danych: kontrola spamu, zarządzanie komentarzami.
  3. Legitymacja: Twoja zgoda
  4. Przekazywanie danych: Dane nie będą przekazywane stronom trzecim, z wyjątkiem obowiązku prawnego.
  5. Przechowywanie danych: baza danych hostowana przez Occentus Networks (UE)
  6. Prawa: w dowolnym momencie możesz ograniczyć, odzyskać i usunąć swoje dane.

logiczne (prawda)