ਇੱਕ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ

ਮਿਗੁਅਲ ਹਰਨੇਂਡੇਜ਼ ਦੀ ਇਕ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਟੁਕੜਾ.

ਮਿਗੁਅਲ ਹਰਨੇਂਡੇਜ਼ ਦੀ ਇਕ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਟੁਕੜਾ.

ਸਾਹਿਤਕ ਅਕਾਦਮਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ, ਕਿਸੇ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਹੈ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਕਦਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਇੰਟਰਨੈਟ ਤੇ ਪਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਿਰਪੱਖ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਪੱਖ ਗੈਰ ਰਸਮੀ ਵੈਬ ਲੇਖਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੈਡੋਗੌਜੀਕਲ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਤੱਕ. ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਕ ਬਿੰਦੂ' ਤੇ ਇਕਸਾਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ: ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਇਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਬਾਣੀ ਵਿਚ ਰਚੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਹਨ.

ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ: ਪਉੜੀ, ਗਾਇਕੀ ਦਾ ਆਬਜੈਕਟ, ਕਵਿਤਾ, ਸਿੰਲੇਫ, ਸਿਨੇਰੇਸਿਸ, ਹੋਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ. ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਰਗੀਕ੍ਰਿਤ, ਵਿਆਖਿਆ ਅਤੇ "ਮਾਪਿਆ" ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਬੇਸ਼ਕ, ਸਰਬਸੰਮਤੀ ਨਾਲ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਦਾ .ੌਂਗ ਲਾਏ ਬਿਨਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਤੋਂ ਉਭਰਿਆ ਇਕ ਸ਼ੈਲੀਗਤ ਬਿਰਤਾਂਤ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਸ ਲਈ ਵੱਡਾ ਵਿਸ਼ੇਸਿਕ ਭਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ.

ਕਵਿਤਾ

ਕਵਿਤਾ ਇਹ ਕਾਵਿ-ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਜਾਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ. ਇਹ ਕਵਿਤਾ ਦੇ withinਾਂਚੇ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ relevantੁਕਵੇਂ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਇੱਕ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਸਮੁੱਚੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸਦਾ ਅਨੰਦ ਵੇਰਵੇ ਪੜਤਾਲ ਲਈ ਇਸਦੇ ਭਾਗਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ. ਕਿਉਂਕਿ, ਆਖਰਕਾਰ, ਇੱਕ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਤੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ.

ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਰੇ ਡਰ ਜਾਂ ਦਹਿਸ਼ਤ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ. ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸੁਭਾਅ ਦੇ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਉੱਚਾ ਬੋਲਣਾ ਜਾਂ ਨਾਟਕੀ, ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਅਤੇ ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਕਵਿਤਾ ਨਿਮਨਲਿਖਤ ਧਾਰਨਾਵਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ:

ਤਸਦੀਕ

ਇਹ ਇਕ ਸ਼ੈਲੀਵਾਦੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਹੈ ਜੋ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਸੋਨੇਟ, ਓਡ, ਰੋਮਾਂਸ ਵਿੱਚ ...), ਪਉੜੀਆਂ ਦੀ ਕਿਸਮ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ (ਕੁਆਟਰੈਨ, ਲੀਮਰਿਕ, ਅੱਠਵਾਂ ਜਾਂ ਦਸਵਾਂ). ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੰਨ-ਸੁਵੰਨਤਾ ਵਿਚ ਕਵਿਤਾ (ਅਨੁਸਾਰੀ ਜਾਂ ਵਿਅੰਜਨ), ਸ਼ਬਦਕੋਸ਼ (ਕੀਵਰਡਜ਼, ਨਾਂਵ ਦੀ ਵਰਤੋਂ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ) ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕ ਸਰੋਤ (ਸ਼ਖਸੀਅਤ, ਅਲੰਕਾਰ, ਓਨੋਮੈਟੋਪੀਆ, ਐਨਾਫੋਰਾ) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ.

ਸਮੱਗਰੀ ਅਤੇ ਵਿਆਖਿਆ

ਇਹ ਲਿਖਤ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਜਾਂ ਉਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਹੈ. ਲਾਜ਼ਮੀ ਸਵਾਲ ਹੈ: ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਕੀ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ, "ਕਿਵੇਂ" ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਰਚਨਾ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਸਿੱਧੇ ਲੇਖਕ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਕਥਾ-ਰੇਖਾ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਬਿੰਦੂ ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਲੇਖਕ ਦੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ, ਚਿੱਤਰਾਂ, ਸੰਵੇਦਨਾਵਾਂ - ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਅਨੁਭਵ - ਪਾਠਕ ਵਿਚ, ਉਪਦੇਸ਼ਾਵਾਂ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੁਆਰਾ.

ਸਾਹਿਤਕ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਰਚਨਾਵਾਂ ਲਈ ਇਹ ਆਮ ਹੈ ਜੋ ਕਵੀ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਚਾਹੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਇਕੱਲਤਾ ਜਾਂ ਬਚਾਅ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ.

ਜੋਸੇ ਡੀ ਐਸਪਰੋਂਸੈਡਾ.

ਜੋਸੇ ਡੀ ਐਸਪਰੋਂਸੈਡਾ.

ਗਾਇਕੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਤੱਤ

ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਵਸਤੂ:

ਇਹ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ, ਹਸਤੀ ਜਾਂ ਸਥਿਤੀ ਹੈ ਜੋ ਕਾਵਿ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਦਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਕ ਸਪਸ਼ਟ, ਸਹੀ ਅਤੇ ਠੋਸ ਹਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਇਕ ਜੀਵਤ ਜਾਂ ਇਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਸਤੂ).

ਕਥਾਵਾਚਕ:

ਇਹ ਇੱਕ ਕਥਾਵਾਚਕ ਦੁਆਰਾ ਕੱmittedੀ ਗਈ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਹੈ. ਇਹ ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲੇਖਕ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਿਰਦਾਰ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਕੰਮ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਇਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਾਹਰ ਕਰੋ.

ਬੋਲਣ ਦਾ ਰਵੱਈਆ:

ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਾਹਰ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਜਾਂ ਤਰੀਕਾ ਇੱਕ ਹਕੀਕਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਲਈ. ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ:

  • ਅਣਜਾਣ: ਜਦੋਂ ਗੀਤਕਾਰੀ ਭਾਸ਼ਣਕਾਰ ਪਹਿਲੇ ਜਾਂ ਤੀਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਬਾਹਰਲੀ ਸਥਿਤੀ ਜਾਂ ਤੱਤ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.
  • ਅਪੋਸਟ੍ਰੋਫਿਕ: ਜਿਥੇ ਲਿਰਿਕਲ ਸਪੀਕਰ ਦੂਸਰੇ ਵਿਅਕਤੀ (ਇੰਟਰਪੇਲੇਸ਼ਨ) ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਲਯਰਿਕ ਵਸਤੂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ.
  • ਕੈਰਮਾਈਨ: ਜਦੋਂ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਬੋਲਣ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਆਪ ਤੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਪਰਿਪੇਖ ਦੇ ਨਾਲ.

ਬੋਲਣ ਦੀ ਲਹਿਰ ਜਾਂ ਥੀਮ:

ਇਹ ਪ੍ਰਸੰਗ, ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਵੀ ਦੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਨਿਖਾਰਦਾ ਹੈ.

ਮਨੋਦਸ਼ਾ

ਇਹ ਕਵੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੇ ਭਾਵਾਤਮਕ ਰਵੱਈਏ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਉਦਾਸੀ ਜਾਂ ਅਨੰਦ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਗੁੱਸਾ, ਗੁੱਸਾ ਜਾਂ ਅੱਤਵਾਦ ਵੀ ਆਮ ਹਨ.

ਬਾਣੀ ਦਾ ਮਾਪ

ਹਰੇਕ ਆਇਤ ਵਿਚ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਇਹ ਨਾਬਾਲਗ ਕਲਾ ਦੇ ਹਨ (ਅੱਠ ਮੀਟ੍ਰਿਕ ਸਿਲੇਲੇਬਲਸ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਘੱਟ ਦੇ ਨਾਲ. ਵੀ, ਜੇ ਉਹ ਮੁੱਖ ਕਲਾ ਦੇ ਹਨ (ਨੌ ਜਾਂ ਵੱਧ ਮੈਟ੍ਰਿਕ ਅੱਖਰ). ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੇ ਯੂਮਲਾਟਸ, ਸਿੰਲੇਫੇਸ ਜਾਂ ਸਿਨੇਰੇਸਿਸ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਕਾਰਕ ਇੱਕ ਆਇਤ ਦੀ ਕੁੱਲ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨੂੰ ਸੰਸ਼ੋਧਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਡੀਰੇਸਿਸ:

ਸਵਰ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਕੋ ਅੱਖਰ ਹੁੰਦਾ. ਇਹ ਕਿਸੇ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਸਧਾਰਣ ਉਚਾਰਨ ਵਿਚ ਇਕ ਤਬਦੀਲੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਵਰ (ï, ü) ਤੇ ਇਹ ਦੋ ਬਿੰਦੂ (ਡਾਇਰੇਸਿਸ) ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫਰੇ ਲੂਈਸ ਡੀ ਲੀਨ ਦੁਆਰਾ ਹੇਠ ਲਿਖੀ ਤੁਕ ਵਿਚ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ:

  • ਜਿਸ ਦੀਉਹ- ਉਹ mund-da-nal rü-i-do.

ਸਿਨੇਰਸਿਸ:

ਵਿਆਕਰਣਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਵੱਖਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਸਵਰਾਂ ਦਾ ਮੇਲ. ਇਸਦੀ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਜੋਸੇ ਅਸਨੁਸੈਨ ਸਿਲਵਾ ਦੁਆਰਾ 14 ਮੀਟ੍ਰਿਕ ਸਿਲੇਬਲੇਸ (ਅਲੇਜੈਂਡਰੀਨੋ) ਦੀ ਹੇਠ ਲਿਖੀ ਤੁਕ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ:

  • ਮੋ-ਵਿ-ਮੀਨ-ਟੂ ਰੀਦਮ-ਮੀ-ਕੋ ਨਾਲ ਉਹ ਦਾ-ਲੈਨ-cea ਮੁੰਡਾ

ਸਿਨਾਲੇਫ਼ਾ:

ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਦੋ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਸਵਰਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮੈਟ੍ਰਿਕ ਸਿਲਸਿਲੇਟ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਇਹ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਵਿਰਾਮ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਉਦਾਹਰਣ (ਦੀ ਅਕਤੂਬਰ ਆਇਤ ਐਸਪ੍ਰੋਂਸੈਡਾ):

  • ਹਵਾ-ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਲਈ ਪੋ-pa, ਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ.

ਅੰਤਮ ਲਹਿਜ਼ਾ ਕਾਨੂੰਨ:

ਅਖੀਰਲੇ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਤਣਾਅ ਵਾਲੇ ਸਿਲੇਬੈਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਟ੍ਰਿਕ ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਆਇਤ ਦੇ ਕੁੱਲ ਤੋਂ ਜੋੜ ਜਾਂ ਘਟਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਜੇ ਸ਼ਬਦ ਤਿੱਖਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਇਹ ਵਫਾਦਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਕ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੰਭੀਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ.

ਰੀਮਾ

ਮਿਗੁਏਲ ਹਰਨਾਡੇਜ

ਮਿਗੁਏਲ ਹਰਨਾਡੇਜ

ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਹਰ ਇਕ ਆਇਤ ਦੇ ਅਖੀਰਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਤੁਕਾਂਤ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ ਇਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕਦਮ ਹੈ. ਜੇ ਇਹ ਸਵਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਅੰਜਨ ਵਿੱਚ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ "ਵਿਅੰਜਨ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਸ ਨੂੰ "ਸੰਪੂਰਨ ਵਿਅੰਜਨ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੇ ਤਣਾਅ ਵਾਲੇ ਸਿਲੇਬੈਲਸ ਵੀ ਇਕਸਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੇ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਮਿਗੁਏਲ ਹਰਨੇਂਡੇਜ਼:

... "ਹਰ ਪੰਜ ਵਿਚero

ਹਰ ਜਨਵਰੀ ਪਾ ਦਿੱਤਾ

ਮੇਰੇ ਜੁੱਤੇ ਜਾਣਗੇero

ਵਿੰਡੋ ਨੂੰ fr ਨੂੰ"...

ਇਸਦੇ ਬਜਾਏ, ਜਦੋਂ ਸਿਰਫ ਅੰਤਮ ਸਵਰਾਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਵਿਚ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ «ਮਾਣ ance ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਐਂਟੋਨੀਓ ਮਕਾਡੋ ਦੁਆਰਾ ਹੇਠ ਦਿੱਤੇ ਟੁਕੜੇ ਵਿਚ, ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਕਵਿਤਾ 2 ਅਤੇ 4 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ:

“ਇਹ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਰਾਤ ਹੈ।

ਬਰਫ ਫਿਰਦੀ ਹੈino.

ਅਲਵਰਗੋਨਜ਼ਲੇਜ਼ ਵਾਚ

ਅੱਗ ਲਗਭਗ ਬੁਝ ਗਈido".

ਪਉੜੀ

ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਇਕ ਹੋਰ ਬੁਨਿਆਦੀ ਪਹਿਲੂ ਪਉੜੀਆਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹਨ. ਉਹ ਬਾਣੀ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਤੇ ਲੰਬਾਈ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ. ਪਉੜੀ ਦੁਆਰਾ ਸਮਝਣਾ "ਬਾਣੀ ਦਾ ਸਮੂਹ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਾਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਤਾਲ ਹੈ". ਹੇਠ ਲਿਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ:

  • ਪੇਅਰਡ (ਦੋ-ਲਾਈਨ ਪਉੜੀਆਂ)
  • ਤਿੰਨ-ਲਾਈਨ ਪਉੜੀਆਂ:
    • ਤੀਜਾ.
    • ਸੋਲੀਆ.
  • ਚਾਰ-ਲਾਈਨ ਪਉੜੀਆਂ:
    • ਚੌਕ.
    • ਰੈਡੋਂਡੀਲਾ.
    • ਸੇਰਵੇਨਟੀਸੀਓ.
    • ਕੁਆਟਰਾਈਨ.
    • ਕਪਲਟ.
    • ਸੇਗੁਇਡੀਲਾ.
    • ਸਾਸ਼.
  • ਪੰਜ-ਲਾਈਨ ਪਉੜੀਆਂ:
    • ਪੰਚਾ.
    • ਲਾਈਮ੍ਰਿਕ.
    • ਲੀਰਾ.
  • ਛੇ ਪੰਗਤੀ ਪਉੜੀ:
    • ਸੈਸਟੀਨਾ.
    • ਸੈਕਸਟੀਲਾ.
    • ਟੁੱਟੇ ਪੈਰ
  • ਅੱਠ-ਲਾਈਨ ਪਉੜੀਆਂ:
    • ਕੋਪਲਾ ਡੀ ਆਰਟ ਮੇਅਰ.
    • ਰਾਇਲ ਅੱਠਵਾਂ
    • ਇਤਾਲਵੀ ਅੱਠਵਾਂ
    • ਪੈਂਫਲਿਟ
  • ਦਸ-ਲਾਈਨ ਪਉੜੀਆਂ:
    • ਦਸਵਾਂ.
  • ਸਟੰਜ਼ਸ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਨਿਸ਼ਚਤ ਬਾਣੀ ਦੇ:
    • ਰੋਮਾਂਸ
    • ਦਿਜ.
    • ਰੋਮਨਸੀਲੋ.
    • ਸਿਲਵਾ.

ਇਹਨਾਂ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਇੱਕ ਪੂਰਨ ਸਮਝ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਸਮਝੋ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ theੰਗ ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਇੱਥੇ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਹਰ ਪਹਿਲੂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਸ਼ੈਲੀ ਸਬਜੈਕਟੀਵਿਟੀ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਪਹਿਲੂਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਜੋ ਇਸਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਵਿਚ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ ਉਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਹੈ ਜੋ ਲੋੜੀਂਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਸਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਾਠਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ.


ਲੇਖ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਸਾਡੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਸੰਪਾਦਕੀ ਨੈਤਿਕਤਾ. ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰਨ ਲਈ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ ਇੱਥੇ.

ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਵੋ

ਆਪਣੀ ਟਿੱਪਣੀ ਛੱਡੋ

ਤੁਹਾਡਾ ਈਮੇਲ ਪਤਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ.

*

*

  1. ਡੇਟਾ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ: ਮਿਗੁਏਲ Áੰਗਲ ਗੈਟਨ
  2. ਡੇਟਾ ਦਾ ਉਦੇਸ਼: ਨਿਯੰਤਰਣ ਸਪੈਮ, ਟਿੱਪਣੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨ.
  3. ਕਾਨੂੰਨੀਕਰਨ: ਤੁਹਾਡੀ ਸਹਿਮਤੀ
  4. ਡੇਟਾ ਦਾ ਸੰਚਾਰ: ਡੇਟਾ ਤੀਜੀ ਧਿਰ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਨਹੀਂ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ.
  5. ਡਾਟਾ ਸਟੋਰੇਜ: ਓਸੇਂਟਸ ਨੈਟਵਰਕ (ਈਯੂ) ਦੁਆਰਾ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤਾ ਡੇਟਾਬੇਸ
  6. ਅਧਿਕਾਰ: ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨੂੰ ਸੀਮਤ, ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਅਤੇ ਮਿਟਾ ਸਕਦੇ ਹੋ.