Joan Margarit gaña o premio Cervantes. 4 poemas

 

Fotografía: páxina web Joan Margarit.

Joan Margarit acaba de gañar o Premio Cervantes 2019. A el recaeu o premio literario máis importante en lingua española, dotado con 125.000 euros Poeta catalán que cultivou a súa obra nas dúas linguas, como abandeirado dunha conxunción cultural máis alá de calquera ideoloxía. Estes son 4 dos seus poemas para coñecelo, lelo ou redescubrilo.

Joan Margarit

Joan Margarit i Consarnau naceu en Sanahuja, Lleida, o 11 de maio de 1938. É poeta, arquitecto e profesor xa retirado da Universidade Politécnica de Barcelona. Como poeta comezou a publicar en castelán alá polos anos 60 con Cancións para o coro dun home só. E non o volveu a facer ata dez anos despois con Crónica. Poucos anos despois comezou a publicar en catalán. É el mesmo o tradutor da súa obra ao castelán, aínda que tamén escribe indistintamente nun ou noutro. O ano pasado publicou as súas memorias: Para ter unha casa hai que gañar a guerra.

En 2008 Joan Margarit era Premio Nacional de Poesía e tamén Premio Nacional de Literatura da Generalitat de Cataluña. E en 2013 tamén gañou o premio Poetas do mundo latino Víctor Sandoval, de México. Este premio Cervantes coroa a súa carreira, que tamén é a de un dos poetas contemporáneos máis lidos en castelán

Unha antoloxía para ler é a de Todos os poemas (1975-2015). Escollín estes catro.

4 poemas

Catro da mañá

O primeiro can ouve, e de seguido
hai un eco nun patio, outros resoan
ao mesmo tempo nunha soa cortiza,
duro e sen ritmo.
Ladran, cos fociños cara ao ceo.
De onde vés, cans? Que mañá
evocar os ladridos da noite?
Escoito como ladras o soño da miña filla
do palé, rodeado de excrementos
co que marcas un territorio
de calellas, patios, espazos abertos.
Como estiven facendo
cos meus poemas, dende onde berro
e marque o territorio da morte.

A carta

Sempre mirabas cara adiante
coma se o mar estivese alí. Creaches
deste xeito un movemento de ondas
alleo e mítico nalgunha praia.
Uniunos a forza perigosa
que dá soidade ao amor.
Aínda me fan tremer os dedos,
imperceptiblemente este traballo.
Camiño abandonado entre ti e eu,
cuberto por letras, follas mortas.
Pero sei que o camiño persiste.
Se poño a man sobre o pequeno paquete,
Síntoo apoiado sobre as túas costas.
Antes escoitabas
coma se o mar estivese alí, xa transformado
cunha voz cansa, rouca e cálida.
Pouco nos une aínda: só o tremor
deste fino papel entre os dedos.

Agardando

Faltan tantas cousas.
Así se enchen os días
momentos feitos de esperar as túas mans,
botar de menos as túas mans pequenas,
que me levaron tantas veces a miña.
Temos que afacernos á túa ausencia.
Xa pasou un verán sen os teus ollos
e o mar tamén terá que afacerse.
A túa rúa, aínda por moito tempo,
agardará, diante da túa porta,
con paciencia, os teus pasos.
Non te cansarás de esperar:
ninguén sabe agardar coma unha rúa.
E esta vontade éncheme
que me toques e que me miras,
dime que facer coa miña vida,
Co paso dos días, con choiva ou ceo azul,
organizando xa a soidade.

Faros de noite

Intento seducirte no pasado.
Mans no volante e esta luz
da discoteca do cadro de mandos
-fantasía invernal- baila contigo.
Detrás de min coma un camión grande
mañá fai ráfagas de luces.
Ninguén o conduce e me supera,
pero agora viaxamos xuntos ti e mais eu
e o coche poden ser os dous cabalos
dos anos sesenta a París.
"Je ne regrette rien" canta Edith Piaf.
Debaixo da fiestra entra a noite
frío da autoestrada e do pasado
achégase de fronte, axiña:
cruza e céganme sen baixar as luces.


O contido do artigo adhírese aos nosos principios de ética editorial. Para informar dun erro faga clic en aquí.

Sexa o primeiro en opinar sobre

Deixa o teu comentario

Enderezo de correo electrónico non será publicado. Os campos obrigatorios están marcados con *

*

*

  1. Responsable dos datos: Miguel Ángel Gatón
  2. Finalidade dos datos: controlar SPAM, xestión de comentarios.
  3. Lexitimación: o seu consentimento
  4. Comunicación dos datos: os datos non serán comunicados a terceiros salvo obrigación legal.
  5. Almacenamento de datos: base de datos aloxada por Occentus Networks (UE)
  6. Dereitos: en calquera momento pode limitar, recuperar e eliminar a súa información.