Juan Granadas. Entrevista

Conversamos co escritor Juan Granados da súa obra histórica.

Fotografía: Juan Granados, perfil de Facebook.

John Granados É licenciado en Xeografía e Historia, na especialidade de Historia Moderna pola Universidade de Santiago de Compostela e é autor de libros e ensaios sobre historia e novelas do xénero como as realizadas polo brigadier Nicolás Sartine, noutros. Neste entrevista Fálanos deles e moitos máis temas sobre o seu proceso de escritura, a escena literaria ou outros xéneros que lle gustan. Agradezo moito o teu tempo e amabilidade de servirme.

Juan Granados — Entrevista

  • LITERATURA ACTUAL: O Gran Capitán, os Borbóns, Napoleón, Sir John Moore... Os personaxes reais superan aos ficticios ou conviven sen problemas con eles?

XOÁN GRANADOS: Nas miñas dúas primeiras novelas para EDHASA, Sartine e o Cabaleiro do Punto Fixo y Sartine e a Guerra dos Guaraní, os personaxes principais, xeralmente ficticios, conviviron con outros moi reais como o marqués de Ensenada, José Carvajal, Farinelli ou o propio rei Fernando VI. Este xeito de facer contribúe a enmarcar a novela histórica no seu tempo dun xeito moi fluído e crible. 

No caso de que O gran capitán, o enfoque foi correcto para o á inversa, personaxes moi reais, que acompañan as crónicas históricas, xunto con personaxes de ficción, que axudan a "ficcionalizar" a historia e permiten introducir feitos que non aconteceron realmente. Ambos métodos son moi gratificantes.

cousa diferente é ensaio histórico (Os Borbóns, Napoleón, Sir John Moore) alí debe prevalecer o rigor histórico.

  • AL: Recordas algunha das túas primeiras lecturas? E o teu primeiro escrito?

JG: Como non había internet daquela, de neno lía todo o tempo e penso en todo; do habitual (Salgari, Dumas, Verne…) ás enciclopedias que había na casa, desde o ábaco en diante. Tamén moitos libros de historia dos que lía meu pai.

  • AL: Un autor principal? Podes escoller máis dun e de todos os períodos. 

JG: Hai tantos... É difícil conservar dous ou tres. Nos últimos tempos, ensaios de Antonio Escohotado e as novelas (non todas) de Paul auster. Pero en todo momento, penso Flaubert, Stendhal E por suposto, JL Borges.

  • AL: Que personaxe dun libro che gustaría coñecer e crear? 

JG: Aquí vou ir a casa, Brigadeiro Nicholas Sartine. Aínda é o meu favorito, por iso o creei.

  • AL: ¿Algúns hábitos ou hábitos especiais á hora de escribir ou ler? 

JG: Xa se sabe que é unha cuestión quentar a cadeira, non hai outra. Sempre café e ás veces un ron e coca-cola.

  • AL: E o teu lugar e hora preferidos para facelo? 

JG: A verdade é que entre o traballo e a crianza, sempre se escribiu para saltar de matar e cando sexa posible. Só tiven certa continuidade en períodos vacacionais.

  • AL: Hai outros xéneros que che gusten? 

JG: Como sabes, cultivo a novela histórica e tamén o ensaio histórico. Ultimamente traballo moito a filosofía política (Breve Historia do Liberalismo). Este ano haberá un capítulo meu sobre Isaiah Berlin nun libro colectivo sobre filósofos xudeus. Tamén unha Historia do Crime en España, baseada no meu último traballo na miña docencia na UNED. 

Fóra disto, Gústame o teatro visto, non ler e o poesía en pequenas e sutís doses. Dous lugares nos que nunca entraría como autor, iso seguro.

  • AL: Que lees agora? E escribindo?

JG: Despois dun tempo, estou con un novo proxecto de novela histórica, é o que toca este ano. Le, lin moito filosofía política, fíxenme afeccionado a esta materia, tamén a historia do dereito en España, por gusto e por motivos profesionais. O último que levei á praia este verán é unha reedición do clásico O declive dos imperios, coordinado no seu día por Carlo Cipolla. Tamén A fatal arrogancia de Hayek, moi apropiado para os tempos que nos fan vivir.

  • AL: Como cres que é a escena editorial e que te decidiu a intentar publicar?

JG: No meu caso, hai 22 anos, é vertixinoso pensalo, pasei un verán ocioso escribindo o meu primeiro tixola. Despois, buscando en Internet, atopei unha serie de axentes literarios, mandei a novela e a partir de aí, a publicación con EDHASA. Dende entón, por sorte, Non tiven problemas para publicar nas distintas editoriais con quen traballei e sigo traballando. 

Houbo un tempo no que todos pensamos que o libro dixital acabaría co papel, pero parece que non, as editoriais en España son resistentes e moi profesionais. Si, a falta de cartos nótase en cuestións cardinales como ter un redactor de mesa, que para min é unha figura imprescindible no proceso, do que lamentablemente se prescinde moito ultimamente. Isto ten un efecto moi negativo no resultado dunha publicación. Un editor profesional é un luxo Axuda moito a endereitar manuscritos tambaleantes. O que virá agora no eido publicitario, ninguén o sabe, pero non se ve moi ben, teño amigos que cobran por publicar, algo absolutamente demente, impensable para min.

  • AL: ¿É difícil para ti o momento de crise que estamos a vivir ou poderás manter algo positivo para futuras historias?

JG: Moitas veces hai unha tendencia a dicir, case retóricamente, que das grandes crises sempre sae algo bo. Ben, dubido moito. Creo que viviremos peor que antes, con sorte, pero peor que os nosos propios pais que tiveron polo menos un horizonte de progreso razoable e cómodo na súa traxectoria vital. O único bo, quizais, alguén vai escribir algo aínda próximo As uvas da ira.


O contido do artigo adhírese aos nosos principios de ética editorial. Para informar dun erro faga clic en aquí.

Un comentario, deixa o teu

Deixa o teu comentario

Enderezo de correo electrónico non será publicado.

*

*

  1. Responsable dos datos: Miguel Ángel Gatón
  2. Finalidade dos datos: controlar SPAM, xestión de comentarios.
  3. Lexitimación: o seu consentimento
  4. Comunicación dos datos: os datos non serán comunicados a terceiros salvo obrigación legal.
  5. Almacenamento de datos: base de datos aloxada por Occentus Networks (UE)
  6. Dereitos: en calquera momento pode limitar, recuperar e eliminar a súa información.

  1.   Feira de Michael dixo

    Para cando presentación en Ferrol?
    Fala, se queres, co meu fillo, Alberto.
    Libraría Central, rúa Dolores 5.
    Gustarame o primeiro dos Cartons. Non lin o segundo.
    Non sei se segues en contacto con José Luis Gómez Urdañez.
    Un abrazo.
    Feira de Michael