Claudio Rodríguez. Aniversario da súa morte. Poemas

Fotografía: Claudio Rodríguez. Virtual Cervantes.

Claudio Rodríguez, poeta de Zamora, morreu en Madrid Tal día coma hoxe de 1999, cando traballaba no seu último libro. Este é un selección dalgúns dos seus poemas para recordalo ou descubrilo.


Claudio Rodríguez

Licenciatura en Filoloxía romántica, foi lector de español nas universidades de Nottingham e Cambridge, o que lle permitiu coñecer xa aos románticos ingleses Dylan thomas, unha influencia fundamental na súa formación como poeta. Gañou varios Premios na súa carreira como Adonais, a literatura nacional, o Poesía Nacional o O Príncipe Asturias das Letras. Tamén foi membro da Real Academia Española da Lingua.

Poemas

Agasallo de borracheira

A claridade sempre vén do ceo;
é un agasallo: non se atopa entre as cousas
pero moi por riba, e os ocupa
facendo dela a súa propia vida e obra.
Así que amence o día; así a noite
pecha a gran cámara das súas sombras.

E este é un agasallo. Quen fai menos creado
algunha vez aos seres? Que bóveda alta
conténos no seu amor? Se xa chega
e aínda é cedo, xa está por aí
no camiño dos teus voos
e asoma, e afástase e, aínda remoto,
nada é tan claro como os teus impulsos.

Oh claridade con sede dun xeito
dun suxeito que a abraia
queimándose mentres facía o seu traballo.
Como min, como todo o que esperas.
Se tomaches toda a luz,
Como podo esperar algo do amencer?

E, con todo, este é un agasallo, a miña boca
espera, e a miña alma agarda, e ti esperas por min,
persecución borracho, claridade solitaria
mortal coma o abrazo das fouces,
pero abrazo ata o final que nunca deixa.

Esta iluminación da materia ...

Esta iluminación da materia,
co seu costume e coa súa harmonía,
co sol maduro,
co toque tranquilo do meu pulso,
cando o aire se afonda
na ansiedade do tacto das miñas mans
que xogan sen sospeitas,
coa alegría do coñecemento,
este muro sen gretas,
e a porta malvada, que rezuma,
nunca pechado,
cando a mocidade marcha, e con ela a luz,
garda a miña débeda.

Novo día

Despois de tantos días sen camiño e sen casa
e sen dor nin sequera e as campás
e o vento escuro coma o da memoria
chega hoxe.

Cando onte o alento era un misterio
e o aspecto seco, sen resina,
Buscaba un brillo definitivo
vén tan delicado e tan sinxelo,
tan sereno de nova levadura
esta mañá…

É a sorpresa da claridade
a inocencia da contemplación,
o segredo que se abre coa moldura e o asombro
a primeira neve e a primeira choiva
lavando a abelá e a oliveira
xa moi preto do mar.

Inmobilidade invisible. Brisa que sopra
a melodía que xa non esperaba.
É a iluminación da ledicia
co silencio que non ten tempo.
Pracer grave o da soidade.
E non mires o mar porque o sabe todo
cando chegue o momento
onde o pensamento nunca chega
pero si o mar da alma,
pero si neste momento do aire entre as miñas mans,
desta paz que me agarda
cando chegue o momento
-dúas horas antes da medianoite-
da terceira oleaxe, que é miña.

Un vento

Que o vento me pase polo corpo
e acéndea. Vento do sur, salino,
moi soleado e moi lavado
de intimidade e redención, e de
impaciencia. Entra, entra no meu lume
ábreme así
nunca coñecido: o da claridade.
Parece sedento de espazo,
Vento de xuño, tan intenso e ceibe
esa respiración, que agora é o desexo
Sálvame. Veña
o meu coñecemento, a través
tanta materia deslumbrada pola túa fonda
Graza.
Que profundo me agredes e ensínasme
vivir, esquecer,
ti, coa túa música clara.
E como me levas a vida
moi tranquilo
moi cedo e con amor
con esa porta brillante e verdadeira
que me abre serena
porque contigo nunca me importa
que algo nube a miña alma.


O contido do artigo adhírese aos nosos principios de ética editorial. Para informar dun erro faga clic en aquí.

Sexa o primeiro en opinar sobre

Deixa o teu comentario

Enderezo de correo electrónico non será publicado. Os campos obrigatorios están marcados con *

*

*

  1. Responsable dos datos: Miguel Ángel Gatón
  2. Finalidade dos datos: controlar SPAM, xestión de comentarios.
  3. Lexitimación: o seu consentimento
  4. Comunicación dos datos: os datos non serán comunicados a terceiros salvo obrigación legal.
  5. Almacenamento de datos: base de datos aloxada por Occentus Networks (UE)
  6. Dereitos: en calquera momento pode limitar, recuperar e eliminar a súa información.