Manuel Altolaguirre e Emilio Prados. Outros poetas de 27

Miguel Altolaguirre e Emilio Prados

Manuel Altolaguirre e Emilio Prados había dous poetas malagueños pertencente á Xeración do 27. Sombriado por outros colegas dese puñado de xenios que o formaron, a súa calidade tamén é indiscutible. Hoxe recórdoas e reivindícoas con 6 dos seus poemas.

Manuel Altolaguirre

Nado en Málaga en 1905, antes dos vinte anos fundou o primeiro revista de poesía no que houbo colaboracións de poetas coñecidos e algúns compañeiros da súa xeración. Viaxou a Francia e Inglaterra, onde fundou a súa propia imprenta.

Cando regresou a España quedou coa República durante a guerra civil e ao final do conflito marchou definitivamente. Estableceuse en México e dedicouse á dirección cinematográfica. Encendido 1959, durante unha visita a España, morreu nun accidente de coche dentro Burgos.

Entre as súas obras máis recoñecidas están Soidades xuntas y vida poética.

3 poemas

contigo

Non estás tan só sen min.
A miña soidade acompáñache.
Desterrou, ausente.
Quen de vós os dous ten patriotismo?

O ceo e o mar únennos.
O pensamento e as bágoas.
Illas e nubes do esquecemento
Sepáranse a ti e a min.

A miña luz quítalle a noite?
A túa noite apaga as miñas ansias?
A túa voz penetra na miña morte?
A miña morte desapareceu e chega a ti?

Nos meus beizos os recordos.
Nos teus ollos a esperanza.
Non estou tan só sen ti.
A túa soidade acompáñame.

***

Beso

Que só estabas dentro!

Cando asomei aos teus beizos
un túnel vermello de sangue,
escuro e triste, afundíase
ata o final da túa alma.

Cando o meu bico penetrou,
a súa calor e a súa luz deron
tremores e sobresaltos
á túa carne sorprendida.

Dende entón as estradas
que levan á túa alma
non queres que estean desertas.

Cantas frechas, peixes, paxaros,
cantas caricias e bicos!

***

Amor, só te mostras ...

Amor, só te mostras
polo que comeza de min,
aire invisible que es
que despoxas a miña alma
manchando o ceo limpo
con suspiros e bágoas.
De paso deixáchesme
erizado de pólas,
defendido do frío
por espiñas que rabuñan,
pechou as miñas raíces
o paso das augas,
cego e sen follas a testa espida
que atesoura o verde e a esperanza.

Emilio Prados

Nado tamén en Málaga en 1899, con 15 anos marchou a estudar nun internado Madrid onde coincidiu Juan Ramón Jiménez. Máis tarde estivo na Residencia de Estudantes onde coñeceu Dalí e García Lorca. Pasou case un ano no hospital por mor dunha enfermidade pulmonar e alí aproveitou para ler e escribir. Ao recuperarse, regresou a Málaga onde participou na fundación do Revista Litoral. Tamén o foi editor para a imprenta Sur, que lle trouxo fama internacional. Tamén foi a México e morreu alí.

A súa obra divídese en tres etapas dedicado a problemas sociais, natureza e introspección. Algúns títulos son Seis selos para un crebacabezas o Chorar no sangue.

3 poemas

Aparente quietude

Aparente quietude diante dos teus ollos,
aquí, esta ferida - non hai límites alleos -,
hoxe é o fiel do teu equilibrio estable.
A ferida é túa, o corpo no que está aberta
É teu, aínda ríxido e lívido. Veña, toque,
baixa, máis preto. Ves a túa orixe
entrando polos teus ollos ata esta parte
contraria á vida? Que atopaches?
Algo que non é teu permanentemente?
Solta o puñal. Bota os sentidos.
Dentro de ti o que deus che xera,
Foi teu e sempre é unha acción continua.
Esta ferida é testemuña: ninguén morreu.

***

Canción para os ollos

O que quero saber
é onde estou ...
Onde estaba,
Sei que nunca o saberei
Onde vou sei que ...

Onde estaba,
Onde vou,
onde estou
Quero saber,
Ben aberto no aire,
morto, non o saberei, estou vivo,
o que quería ser.

Hoxe gustaríame velo;
non mañá:
Hoxe!

***

Soño

Chameite. Chamáchesme.
Fluxemos coma ríos.
Levantouse no ceo
os nomes confusos.

Chameite. Chamáchesme.
Fluxemos coma ríos.
Os nosos corpos quedaron
cara a cara, baleiro.

Chameite. Chamáchesme.
Fluxemos coma ríos.
Entre os nosos dous corpos,
Que abismo inesquecible!


O contido do artigo adhírese aos nosos principios de ética editorial. Para informar dun erro faga clic en aquí.

Sexa o primeiro en opinar sobre

Deixa o teu comentario

Enderezo de correo electrónico non será publicado.

*

*

  1. Responsable dos datos: Miguel Ángel Gatón
  2. Finalidade dos datos: controlar SPAM, xestión de comentarios.
  3. Lexitimación: o seu consentimento
  4. Comunicación dos datos: os datos non serán comunicados a terceiros salvo obrigación legal.
  5. Almacenamento de datos: base de datos aloxada por Occentus Networks (UE)
  6. Dereitos: en calquera momento pode limitar, recuperar e eliminar a súa información.